Arquivo do blog
De maior quero ser… pequena!
Comeza o mes de agosto, o mes de verán por excelencia, e gustaríame aproveitar para recomendar un libro que me chamou a atención polo seu título e que me namorou con cada páxina: De mayor quiero ser pequeño, escrito e ilustrado por Ximo Abadía e editado en Dibbuks.
Un álbum ilustrado que, a priori está destinado ao público infantil, pode e debe ser saboreado por todas aquelas persoas adultas que na súa apretada axenda olvidaron reservar un oco para mirar o mundo cos ollos do seu neno interior.
Os textos son simples e divertidos e conseguen o seu obxectivo: debuxar un sorriso na cara da persoa que os está a ler.
Pola súa banda, as ilustracións son realmente entrañables e nos transportan a esos momentos máxicos da infancia nos que todo semella ser posible: saír a pasear cun elefante, atopar un pingüín na neveira ou charlar cunha xirafa. E evocaron en min recordos como unha tromba que te sorprende en pleno verán, a brisa do mar cando roza a pel ese primeiro día de praia ou cando empezan a soar os primeiros acordes da túa canción favorita no momento axeitado. Para que te fagas unha idea de que estou a falar… comparto contigo as catro ilustracións que máis me impactaron:
De mayor quiero ser pequeño é, en definitiva, unha obra para todos os públicos. Para nenas e nenos porque invita a xogar, a imaxinar e a soñar e para persoas adultas porque nos dá a clave para crecer sen olvidarnos de ser pequenos de cando en vez.
Convídote a gozar desta delicia para os sentidos acompañada dunha boa banda sonora, por exemplo, a canción New soul de Yael Naim.
Guía de lectura: Os mellores do humor
Moitas veces minusvalorado pola crítica especializada, o xénero humorístico estivo sempre presente na literatura: dende a Antigüidade (Aristófanes, Petronio…) ata a actualidade (Thom Sarpe, Darío Fo, Cunqueiro…) grandes autores de todos os tempos fixeron do humor un un compoñente básico das súas obras (Cervantes, Quevedo…)
Humor absurdo, satírico, negro… o humor axúdanos a entendernos a nós mesmos, a comprender mellor o mundo, e a intentar cambialo. Algo moi poderoso ten o humor que poucas veces gusta aos que mandan!!

Por iso, se o que queres é pasar un bo rato, só tes que pasarte pola Biblioteca Ágora para atopar os Mellores do humor e levar os libros a un deses marabillosos sitios os que irás este verán. E, si non podes esperar a vir a biblioteca podes ir abrindo boca coa nosa guía de lectura
Guía de lectura

Descarga aquí a Guía de Lectura Os Mellores do humor
E, recorda!! O humor prevén os infartos, rexuvenece a pel, reduce o insomnio, alivia a depresión, suaviza o estrés, combate medos e fobias, potencia a creatividade, facilita a comunicación, reforza a autoestima…
Para ver outras Guias de lectura de Os Mellores, pincha aquí
Libros en directo: Paolo Giordano
O próximo venres 19 de xuño terás a oportunidade de ver e escoitar no Centro Ágora a Paolo Giordano. O escritor participará no ciclo de encontros con autores Libros en Directo, presentado por Pedro Ramos.
Giordano (Turín, 1982) falará nesta ocasión da súa terceira novela, Como de la familia, unha minuciosa radiografía da familia moderna.
Persoalmente descubrín a este autor alá polo ano 2009 cando se publicou en España a súa primeira novela La soledad de los números primos. O debut como escritor deste licenciado en Física Teórica resultou todo un éxito, sendo galardoado co máximo premio literario en Italia, o Strega. Pero a min o que me chamou a atención non foi o galardón nin a xuventude de Giordano -que contaba con 26 anos cando se publicou a súa ópera prima. O que espertou en min un especial interese por esta historia foi esa brillante metáfora sobre a soidade … os números primos!
Cinco anos despois sorprendeume coa novela de corte social El cuerpo humano, protagonizada polos soldados italianos da base de operacións Fob Ice, no val de Gulistán (Afganistán). Unha historia que fala da guerra, da dor, da traizón.
Los traumas familiares son el motor de mi trabajo como escritor. Sí, he estado en Afganistán, en la guerra. Pero yo las peores guerras las he visto dentro de las familias. Y es ahí por donde seguirá avanzando mi obra.
E agora ve a luz a súa terceira novela, Como de la familia, unha obra íntima e breve que fala da morte, pero tamén da vida.
A historia xira arredor dun matrimonio novo que sufre a morte da señora A, a muller que coida da súa casa e do seu fillo. Cambalearase toda a súa existencia?
—¿Qué es lo que más echas en falta de ella? —dije.
No tuvo necesidad de reflexionar, era evidente que ya había meditado la respuesta.
—Echo de menos la forma que tenía de darnos ánimo. La gente es muy avara con el ánimo. Sólo quieren asegurarse de que tengas aún menos que ellos.
Se che apetece descubrir máis detalles desta historia e de Giordano … lembra que tes unha cita o xoves 19 ás 20.00 horas no Centro Ágora!!
Libros en directo: Rodrigo Muñoz Avia
O próximo xoves 28 de maio teremos a oportunidade de escoitar a Rodrigo Muñoz Avia no Centro Ágora. O escritor participará no ciclo de encontros con autores Libros en Directo, presentado como ven sendo habitual por Pedro Ramos.
Rodrigo Muñoz Avia (Madrid, 1967) estudou Filosofía na Universidade Complutense e formouse como escritor durante tres anos na Escola de Letras de Madrid.
Ás súas costas ten xa unha longa traxectoria como autor, tanto de literatura infantil e xuvenil como de novela para adultos.
Novela infantil e xuvenil
Lo que no sabemos (1996, Premio Jaén de Narrativa Infantil e Xuvenil), El portero de hockey (2003), Los perfectos (2007, Premio Edebé de Literatura Infantil), Mi hermano el genio (2010, Premio Edebé de Literatura Infantil), La jaula de los gorilas (2011) e El signo prohibido (2015, Premio Edebé de Literatura Infantil).
Novela de adultos
Psiquiatras, psicólogos y otros enfermos (2004), Vidas terrestres (2007) e Cactus (2015), unha historia moi divertida da que nos falará en Libros en Directo.
Todas estas obras podes atopalas nas Bibliotecas Municipais da Coruña. Se che interesa levar algunha en préstamo, consulta a súa dispoñibilidade no noso catálogo.
Para rematar, gustaríame compartir un par de citas que me chamaron a atención da súa última novela:
Hay que mirar a las cosas a la cara y actuar en consonancia, tener una mirada más amplia, y sobre todo más profunda, entender que somos una mínima pieza de una larga historia, y contribuir a mejorarla, mirar hacia el futuro y hacer que el mundo sea mejor, sí, el mundo, y poder sentirnos orgullosos de nuestro paso por la tierra, tener un poco de dignidad, esa es la manera de afrontar la realidad y dejar de huir.
La vida es un segundo, un minuto, un chiste, un orgasmo. Este fue el zenit de su pensamiento. Tras él supo permanecer en silencio durante un buen rato…
Se che apetece descubrir máis detalles da obra e de Muñoz Avia… lembra que tes unha cita o xoves 28 ás 20.00 horas no Centro Ágora!!
Actividades Astronómicas na Biblioteca Forum
Baixo o título “#ÉoCosmos!”, a Biblioteca Municipal Forum Metropolitano organiza para os meses de maio, xuño e xullo unha selección dos mellores materiais relacionados coa Astronomía, incluíndo as mellores novelas e películas de ciencia ficción.
Astronomía:
Astronomía é a ciencia que se ocupa do estudo dos corpos celestes do universo, incluídos os planetas e os seus satélites, os cometas e meteoros, as estrelas, etc. O seu rexistro e a investigación da súa orixe vén a partir da información que chega deles a través da radiación electromagnética ou de calquera outro medio. A astronomía estivo ligada ao ser humano desde a antigüidade e todas as civilizacións tiveron contacto con esta ciencia. Personaxes como Aristóteles, Ptolomeo, Hipatia de Alexandría, Nicolás Copérnico, Galileo Galilei, foron algúns dos seus cultivadores. É unha das poucas ciencias nas que os afeccionados aínda poden desempeñar un papel activo, especialmente no descubrimento e seguimento de fenómenos como curvas de luz de estrelas variables, descubrimento de asteroides e cometas, etc. Temos os mellores manuais de Astronomía a disposición dos usuarios e ademáis podes coñecer a vida e obra de grandes astrónomos.
Novela de ciencia ficción:
No seu século e medio de existencia, a literatura de ciencia ficción pasou por períodos caracterizados por moi diversos estilos. Desde as fabulosas fantasías tecnolóxicas de Verne e Wells até os máis recentes cyberpunk e steampunk, por citar un par de exemplos, diversas correntes e etapas marcaron a historia do xénero. Nesta mostra bibliográfica ofrecemos unha selección de obras destacadas dentro da novela de ciencia ficción pero só relacionadas coa Astronomía. Obras como “Crónicas marcianas” (1950) de Ray Bradbury ou “Blade Runner: ¿Sueñan los androides con ovejas eléctricas?” (1968) de Philip K. Dick son dous exemplos que nos poderemos atopar na mostra.
Cinema e Astronomía:
No cinema houbo e hai grandes valedores do xénero da ciencia ficción. Ben mediante a adaptación de contos e novelas, ben mediante a produción de películas con guións especialmente creados para a gran e a pequena pantalla. O cinema de ciencia ficción utilizouse en ocasións para comentarios críticos de aspectos políticos ou sociais, e a exploración de cuestións filosóficas como a definición de ser humano. O xénero existiu desde os comezos do cinema mudo, cando o Lle Voyage dans a Lune (1902) de Georges Méliès asombrou á súa audiencia cos seus efectos fotográficos. Desde a década de 1930 até a de 1950, o xénero consistía principalmente en películas de serie B de baixo orzamento. Tras o fito de Stanley Kubrick de 2001: A Space Odyssey de 1968, o cinema de ciencia ficción foi tomado máis en serio. A finais da década de 1970, películas de orzamento alto con efectos especiais convertéronse en populares entre a audiencia. Películas como Star Wars (1977) ou Close Encounters of the Third Kind (1977) achandaron o camiño de éxitos de vendas nas seguintes décadas como Alien (1979), E.T.: The Extra-Terrestrial (1982), Blade Runner (1982) e Men in Black (1997).
Ademais, dende a Biblioteca, e coa colaboración da Agrupación Astronómica Coruñesa Ío, propoñémosche unha serie de actividades complementarias para achegar a Astronomía aos cidadáns:
Observación astronómica / 22 de Maio ás 22:30 h.
Inscrición previa desde o 15 de Maio
No Parque Europa, coa Agrupación Ío como mestra de ceremonias, observaremos as estrelas, os planetas e a lúa -sempre que o tempo acompañe-. Apto para tódolos públicos.
As estrelas máis preto do que imaxinas / 1 de Xuño
Charla con Óscar Blanco (Agrupación Ío) na que veremos a relación existente entre o ceo e o noso día a día. Sabes que hábitos e tradicións teñen que ver coa astronomía?. Descúbreos!!
O ceo é para todos / 4 de Xuño ás 18:30 h.
Inscrición previa desde o 28 de Maio.
Obradoiro experimental orientado a nenos e nenas de 5 a 7 anos. Música, danza, expresión artística e teatral para os que miramos estrelas querendo soñar.
Cinema e Astronomía / 11 Xuño ás 19:00 h.
Da man do crítico de cine Martin Pawley veremos que a astronomía e o cine comparten algo máis que estrelas. Unha viaxe retrospectiva que vai desde “Le voyage dans Lune” ata Interstellar.
Quero ser Astronauta / 18 Xuño ás 18:30 h.
Inscrición previa desde o 11 de Xuño.
Saberías utilizar un brazo robótico e/ou pilotar unha nave espacial?. Se tes entre 9 e 13 anos, e queres coñecer de primeira man as probas para convertirte nun astronauta, non o dubides, apúntate. Actividade realizada a través de Ler Conta Moito.
Consulta o cartel e o material no Wiki da Mostra. As actividades que necesitan inscrición previa, será na web das Bibliotecas Municipais da Coruña. Máis información na propia web, no teléfono 981 184 298 ou no mostrador da Biblioteca.
Día da diversidade cultural
O 21 de maio conmemoramos o Día Mundial da Diversidade Cultural para o Diálogo e o Desenvolvemento e dende as Bibliotecas Municipais queremos sumarnos a esta celebración que debe axudarnos a comprender o valor da diversidade cultural e a mellorar a convivencia.
A Declaración Universal da UNESCO sobre a Diversidade Cultural aprobouse no ano 2001 e a continuación, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, declarou o 21 de maio como o Día Mundial da Diversidade Cultural para o Diálogo e o Desenvolvemento, a través da súa resolución 57/249 de decembro de 2002. Dende entón vense celebrando.
Gustaríame aproveitar a ocasión para recomendar unha obra que nos invita a descubrir, valorar e gozar a diversidade e a riqueza do mundo. Trátase da edición actualizada de Gente, escrita e ilustrada por Peter Spier (1927- ) e publicada recentemente en Patio Editorial. Aínda que se trata dun libro orientado especialmente ao público infantil, é de lectura obrigada para adultos de tódalas idades pola súa marabillosa lección de respecto e tolerancia.
A través de textos breves e magníficas ilustracións ás que non lles falta detalle, descubrimos un sinfín de persoas!!! Persoas de distintos países e continentes, persoas que viven de xeito diferente, persoas que se divirten de maneira diferente, persoas de aspecto físico diferente, persoas de relixións diferentes, persoas que se expresan en linguas diferentes… E precisamente no coñecemento desta diversidade está a base da tolerancia e o respecto á diferenza.
Anímovos a facer un percorrido pola diversidade que existe no mundo da man de Peter Spier e se é coa canción Xente de Berrogüetto como banda sonora, mellor que mellor!
Es muy extraño: algunas personas odian a otras porque no son como ellas. Porque son diferentes. Olvidan que ellos también parecerían diferentes si se pudieran ver a través de los ojos de las otras personas.
Pero imagina lo terriblemente aburrido que sería nuestro mundo si todo el mundo pareciera, pensase, comiese, vistiera y actuara igual.
Así que, ¿no es maravilloso que todos seamos diferentes?
El vino de la soledad de Irène Némirovsky
El vino de la soledad es la novela más personal y autobiográfica de Irène Némirovsky (Kiev, 11 de febrero de 1903 – Campo de concentración de Auschwitz, 17 de agosto de 1942).
Publicada en el año 1935, narra la vida de una adinerada familia ruso-judía, los Karol, que se refugia en París cuando estalla la Revolución. Desde Ucrania hasta San Petersburgo, Finlandia y finalmente París donde se instala la familia, Irène nos recrea la vida de Elena desde los ocho años a la mayoría de edad, en un recorrido paralelo al que atravesó la propia Némirovsky.
Con una mirada inteligente y ácida, la autora nos va narrando la historia de odio y venganza de la niña y luego joven Elena contra su madre, Bella, una guapa y frívola rusa de familia noble, pero sin poder adquisitivo para mantener su posición social, motivo por el cual se casa por dinero con el potentado judío Boris Karol al que desprecia tanto como a su hija. Bella es una mujer joven, mimada por su padre, su marido, sus amantes.. y no está dispuesta a renunciar a la buena vida que ha llevado siempre, por eso viaja continuamente a París, donde tiene aventuras excitantes. El cuidado de la casa y de la hija le horroriza. Prefiere estar sola y disfrutar de su libertad, así es feliz, aún en una habitación de hotel sin más muebles que una cama y una maleta…. eso sí, en París.
Elena atraviesa entonces una infancia triste y solitaria ya que tampoco cuenta con el cariño del padre al que apenas ve, siempre de viaje. Quiere a su padre pero él tiene su propia historia entre fructíferos negocios y su pasión por los casinos. De modo que la única persona que le presta atención es la institutriz, en la que depositará todo ese amor que no es correspondido por ninguno de sus progenitores. Como consecuencia, la niña se resigna ante lo que hay, se siente vieja cuando es niña y crece marcada por el rechazo.
Al morir Rose, la institutriz, la vida de la niña se hace más difícil, sobre todo cuando Bella instala en la casa a Max Safronov, un primo quince años más joven, que se convertirá en su amante. El tiempo va pasando y cuando Elena, ya convertida en una bella joven, descubre que atrae al amante de su madre, comprende que ha llegado el momento de vengarse.
Estudiaba el rostro de su madre prolongada y cruelmente. Podía observarla cuanto quisiera, pues los duros ojos maternos nunca se posaban en ella. Bella parecía estar continuamente pendiente de Max; espiaba con apasionada atención cada movimiento de sus facciones, mientras que él volvía la cara, como si le costara soportar su mirada.
Bella empezaba a envejecer; los músculos de su rostro se aflojaban; bajo los afeites, su hija veía aparecer las arrugas, que el maquillaje embadurnaba sin enmascarar, y resurgían en forma de finas y profundas líneas en las sienes y en las comisuras de los labios. La superficie maquillada se agrietaba, perdía su aspecto terso y cremoso, se volvía grumosa, más basta y áspera. en el cuello, empezaba a aparecer el triple surco de la cuarentena.
El tema de la venganza ya lo había desarrollado en El baile donde narra el difícil paso de una adolescente a la edad adulta, así como la difícil relación con su madre; sin embargo, aquí llega a unos niveles difíciles de igualar, relatando magistralmente cómo el abandono y la indiferencia nos pueden llevar a sentir un intenso odio.
En este relato nos acercamos a la vida de Némirovsky, desde su infancia hasta los veintiun años: unas memorias amargas, con una protagonista torturada por la vida. A diferencia de otros libros que recrean una niñez difícil, como Las cenizas de Angela o Un árbol crece en Brooklyn, aquí el problema no es la pobreza sino la falta de cariño por parte de una madre que la menosprecia y también por parte del padre que en alguna ocasión llega a decir que había deseado un varón .
En cuanto al contexto histórico de El vino de la soledad, asistimos a la Guerra Civil Rusa entre 1917 y 1922 en el territorio del disuelto Imperio Ruso, entre el nuevo gobierno bolchevique y su Ejército Rojo, en el poder, y del otro lado los militares del ex ejército zarista agrupados en el denominado Movimiento Blanco, compuesto por conservadores y liberales favorables a la monarquía y socialistas contrarios a la Revolución de Octubre y relacionados estrechamente con la Iglesia Ortodoxa rusa.
Si queréis conocer más la obra y vida de esta escritora podéis leer el post que publiqué cuando leímos Suite francesa, novela sobre la que Saul Dibb ha hecho una estupenda película que se estrena en España el próximo ocho de mayo y que os animo a ver.
Recordad que en nuestras Bibliotecas Municipales podéis encontrar este libro así como otras obras de esta autora.
Consultad su disponibilidad en nuestro catálogo.
Nosotras que nos queremos tanto de Marcela Serrano
“Ella se decía en voz alta que no se le había presentado la oportunidad, pero su conciencia le decía en voz baja que no se había atrevido”
Nosotras que nos queremos tanto
Cuatro mujeres chilenas, a las puertas de la madurez y a orillas de un lago, dan curso sin inhibiciones al relato apasionado de sus historias personales. Situada en la reciente democracia chilena en 1990, Ana, María, Isabel y Sara nos hablan de la realidad de las mujeres en la sociedad del país.
Ana, la que queda más a la sombra y la más estable, es la narradora en primera persona. A lo largo de la novela va dando paso a diferentes historias en diferentes momentos. Cede su voz a sus amigas y a otras mujeres. Sólo en algún momento se convierte en protagonista. La que mayor protagonismo tiene en la historia es María, una “niña bien” rebelde, compleja, inadaptada, con una gran carga psicológica en su proceder. Pero también conoceremos la historia de Isabel, más tradicional, con cinco hijos y la de Sara, una mujer que crece entre mujeres, lo que la marca y la inclina a una lucha feminista.
Vidas marcadas a fuego por la experiencia socialista durante el gobierno de Salvador Allende y el golpe militar de 1973, pero también por la huella más íntima del amor y del dolor, el desengaño y la compasión. Los hilos de estas biografías están entrelazados con las vidas de otras mujeres —amigas, primas, hermanas—, planteando página a página los dilemas de la sumisión, la infidelidad y el matrimonio, el trabajo y el sexo.
Apagados el fragor de las utopías y la explosión del feminismo, Marcela Serrano ilumina la relación hombre-mujer desde una óptica femenina inédita y enfrenta sin concesiones los claroscuros de la condición existencial de la mujer.
La autora
Marcela Serrano nació en Santiago de Chile en 1951. Hija de la novelista Elisa Pérez Walker (Serrano en su apellido de seudónimo) y del ensayista Horacio Serrano, es la cuarta de cinco hermanas. Con dos de ellas vivió durante un año en París siendo estudiantes.
Ha estado siempre comprometida con la realidad política de su país, siendo militante de la izquierda, y es defensora de las reivindicaciones feministas porque, como ella misma afirma, definirse feminista es definirse ser humano.
Tras el golpe militar de Augusto Pinochet en 1973, se exilió en Roma y regresó a Chile en 1977, entrando en contacto con grupos artísticos. Se licenció en grabado en la Universidad Católica y trabajó en diversos ámbitos de las artes visuales, en especial en instalaciones y acciones de arte como el Body Art, ganando un premio del Museo de Bellas Artes por un trabajo acerca de las mujeres del sur de Chile. Fue directora de la Escuela de Diseño de Santiago.
Marcela Serrano comenzó a escribir en 1985, a raíz de una crisis personal. Figura destacada de la nueva narrativa de América Latina, su nombre se asocia al llamado “boom” de las narradoras latinoamericanas, entre las que se encuentran la también chilena Isabel Allende, la cubana Zoé Valdés y la mexicana Ángeles Mastretta. La obra de Marcela Serrano tiene como eje temático y preocupación central la condición femenina, reflejando tanto su naturaleza como su insatisfacción y las dificultades con que topa para llegar a su realización en un mundo patriarcal.
En 1991, con 38 años, publicó su primera novela, Nosotras que nos queremos tanto, obra con la que en 1994 obtuvo el Premio Sor Juana Inés de la Cruz, que sirvió para consolidar su carrera literaria, y el Premio de la Feria del Libro de Guadalajara (México) a la mejor novela hispanoamericana escrita por una mujer.
Su segunda novela, Para que no me olvides (1993), alcanzó los primeros puestos de las listas de los libros más leídos en Latinoamérica; obtuvo por ella el Premio Municipal de Santiago al año siguiente.
En 1995 salió a la venta Antigua vida mía, novela ambientada en la ciudad de Antigua (Guatemala) que fue llevada al cine por el director argentino Héctor Olivera e interpretada por Cecilia Roth y Ana Belén. Por esta obra recibió en el año 2000 la condecoración Rafael Landívar, máxima distinción que otorga el municipio de Antigua a sus hijos ilustres. El albergue de las mujeres tristes (1998) transcurre en una residencia para mujeres con problemas en el sur de Chile. Nuestra Señora de la Soledad (1999) es en cambio una intriga policial protagonizada por una detective y una escritora cuyo marido ha desaparecido; el desarrollo del relato, sin embargo, excede el género negro para convertirse en una verdadera novela de aprendizaje.
En el año 2000 publicó un libro de relatos cortos titulado Mundo raro, en los que abordó temas como el aborto, la soledad y las miserias de la condición humana. Un año después quedó finalista del Premio Planeta, el mejor dotado económicamente en lengua española, con Lo que está en mi corazón, novela ambientada en el estado mexicano de Chiapas (en el que se produjo la revuelta zapatista) y protagonizada por una traductora que conoce el amor y toma conciencia de la necesidad de la lucha política. Entre sus últimos títulos destacan Hasta siempre, mujercitas (2004), La llorona (2008), Diez mujeres (2011) y Dulce enemiga mía (2013), libro de relatos cortos.
Libros de Marcela Serrano en las Bibliotecas Municipales:
Aprovechando la exposición “El primer Picasso. A Coruña 2015”, nuestra sesión de de los dos clubs se trasladó al Museo de Belas Artes, para ver las primeras obras de Picasso.
Y dando la bienvenida a una librería nueva Berbiriana en la ciudad, acabamos como no, tomando “Café con Libros”.
La próxima semana comentaremos la novela El cielo es azul, la tierra blanca, una delicada novela de amor en el Japón actual.
Vidas exemplares… ou non! : As mellores biografías
Dende diferentes ámbitos, e por diferentes motivos, moitos homes e mulleres deixaron a súa profunda pegada na historia . Homes e mulleres que viviron para a música, a ciencia, as artes, a literatura, que loitaron por defender os dereitos universais, se sublevaron, ou que dende o poder determinaron, para ben ou para mal, a vida de moitas persoas. Dende a Biblioteca Municipal Ágora ofrecémosvos unha selección de biografías, memorias, cómics, ensaios, películas, novelas… baseadas nestas persoas.
Conscientes de que moitos outros poderían estar aquí representados, pedímosvos a vosa colaboración para valorar os materias seleccionados e recomendar outros que que botedes en falta
Guía de lectura As mellores biografías
Descarga aquí a guía Galego, Castelán
Aqui tedes a guía de lectura de As mellores biografías para que podades consultar os materiais que seleccionamos para vós.
Libros en directo: James Ellroy
O próximo xoves 16 de abril teremos a oportunidade de ver a James Ellroy no Centro Ágora, presentando a súa última novela Perfidia. Ellroy participará no ciclo de encontros con autores Libros en Directo, presentado polo escritor Pedro Ramos.
James Ellroy naceu o 4 de marzo de 1948 en Los Angeles (California, Estados Unidos). Cando tiña apenas 10 anos, a súa nai foi asasinada, feito que marcou a vida persoal e literaria de Ellroy. Tras unha infancia e adolescencia rebeldes, alistouse no exército, abandonándoo para coidar ao seu pai ao sufrir este un infarto. Trala morte do seu pai entregouse ás drogas e á vida delictiva, ata que en 1977 entrou en Alcohólicos Anónimos e comezou a refacer a súa vida. O seu traballo como caddie nalgúns clubs de Los Angeles permitíalle vivir e dedicar tempo á escritura. Con 30 anos publicou a súa primeira novela, Requiem por Brown.
As súas obras caracterízanse por un estilo cortante e por un ton macabro, pesimista e escuro. Ellroy centrouse no xénero policíaco, no que acadou gran éxito con obras como La dalia negra ou L.A. Confidential. As súas personaxes, decadentes e carecedoras de esperanza, fixérono merecedor do título de Demon Dog of American Crime Fiction (o can demoníaco da novela negra americana).
Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podedes atopar as seguintes novelas de Ellroy: L.A. Confidential (1998), Sangre en la luna (2001), A causa de la noche (2001), La dalia negra (2003), Loco por Donna (2005), El asesino de la carretera (2008), Jazz blanco (2009), Noches en Hollywood (2009), Sangre vagabunda (2010), Seis de los grandes (2010), Clandestino (2011), América (2010), e Perfidia (2015). Consultade o noso catálogo para ver a súa dispoñibilidade.






































