Día Mundial do Refuxiado

Hoxe, 20 de xuño, celébrase o Día Mundial do Refuxiado, e esta semana, na Biblioteca Municipal Forum Metropolitano e na Biblioteca Municipal Sagrada Familia temos un Stand informativo e de sensibilización da ONG ACCEM, para que os visitantes poidan dispor de parte do material co que conta e coñezades as actividades que promove.

Mostra Refuxiados Forum

No Día Mundial do Refuxiado, Accem quere pór de relevo unha situación preocupante que é a imposibilidade de acceder á protección que dá o estatuto de refuxiado para miles de persoas. Imposibilítao o mero feito de non poder chegar ao territorio español e europeo. Os fluxos de persoas que tratan de chegar ao noso territorio son mixtos, formados por inmigrantes e refuxiados, polo que as accións de rexeitamento e as devolucións en fronteira impiden non só acceder a Europa senón a unha protección internacional á que teñen dereito.

Os conflitos armados son neste momento a primeira causa de desprazamento forzoso no mundo. Conflitos como os abertos en Siria, Mali, Somalia, Afganistán, Sudán, Iraq ou a R.D. Congo xeran a maior parte dos máis de 45 millóns de persoas refuxiadas no mundo. 4.485 desas persoas solicitaron protección internacional en España en 2013 o que constitúe unicamente o 1% das rexistradas en Europa (434.160 solicitudes).

Ás dificultades de acceso únense as dos procedementos. Reflexo diso é que só a 205 destas persoas recoñecéuselles o dereito ao estatuto do refuxiado en España e a 325 o estatuto de protección subsidiaria. Isto supón que ao 22,61% recoñecéuselles o dereito a protección internacional. Un incremento respecto ao ano anterior pero non suficiente.

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña #recomendamosbmc unha selección sobre a temática do Refuxiado.

O pase de diapositivas require JavaScript.

 

 

Despedida de curso con poesías

Ayer, 17 de Junio, el Club del Forum de la mañana dio por finalizado el curso 2013/2014. No había libro alguno que leer ya que habíamos dado fin a “El Grupo” la semana anterior, así que acordamos dedicar la jornada a la Poesía, esa forma de expresar las emociones que a pocos deja indiferente. Es un género que si te engancha hace aflorar lo más hermoso que puede haber en el alma de una persona.

Los doce componentes que asistimos a la reunión leímos los versos que personalmente elegimos y que compusieron un rico mosaico de motivos y estilos. Estos fueron los poemas leídos:

Caminito de Santiago de Miguel de Unamuno

El mar, la mar de Rafael Alberti

O pan de centeo de Manuel María

Pranto pola Terra Cha de Manuel María

Unha vez tiven un cravo de Rosalia de Castro

Yo voy soñando caminos de Antonio Machado

O medo de Celso Emilio Ferreiro

Poema de la despedida de  Jose Angel Buesa

Golondrina peregrina de Miguel de Unamuno

Que altos los balcones de mi casa de Rafael Alberti

Ya no será de Idea Vilariño

Nai de Celso Emilio Ferreiro

Cantiga do neno na tenda de Federico García Lorca

Se deja de querer de José Angel Buesa

Poema 20 de Pablo Neruda

¡Pra a Habana! de Rosalía de Castro

Itaca de Constantino P. Cavafis

El Dios ibero de Antonio Machado

Voltou de servir na vila de Enrique Chao Espina

Los participantes asumieron repetir jornadas como esta a lo largo del próximo curso. Quedamos en hacerlo de manera trimestral, aprovechando eventos como Navidad, Carnavales, Semana Santa y el fin del curso.

Una muy buena reunión para dar fin al curso y esperar al próximo mes de Septiembre en que daremos comienzo al nuevo. Contamos hacerlo el día 23 leyendo “Los platos más picantes de la cocina tártara”. El libro estará disponible en la biblioteca desde los primeros días de dicho mes.

Feliz verano a todos.

 

 

 

LIBROS #paracambiaromundo

 

01 copy

Que capacidade ten a literatura, a escrita, para modificar a realidade e transformar as nosas vidas? É a literatura un frente máis na loita polo cambio social? Debe a literatura comprometerse na mellora da sociedade, poñerse do lado d@s humildes, dar voz ás causas xustas que precisan ser divulgadas? Estas e outras cuestións similares, que forman parte dos clásicos debates que se dan arredor dos binomios cultura-sociedade e literatura-sociedade, teñen sido abordadas historicamente desde moi diversas posicións e dan pé á nova mostra que poñemos en marcha na Biblioteca Ágora, baixo o nome “Libros para cambiar o mundo”

Achegámonos nela a obras -novela, poesía, teatro, banda deseñada- que hoxe teñen capacidade de remover a conciencia dos lectores, que non rexeitan a intervención social ou que abren o campo da literatura política moito máis alá do que son as estreitas marxes da escrita “sobre política“.  Damos xa aquí cun dos primeiros debates. Porque literatura comprometida, que vén sendo? Se falar para sinalar unha inxustiza é comprometerse en favor da vítima, non facelo non é  unha maneira de comprometerse en favor -de forma máis ou menos consciente- do causante?  E mesmo, que contidos entran na literatura política e cales non? O mundo do traballo, a familia, as relacións humanas, as dominacións de clase, a relixión, a raza, as relacións afectivas, …? Quen delimita o que entra ou non na consideración de literatura comprometida?

montaje 1 post

Apostarmos por unha visión claramente integradora de todo o social no campo da literatura “política” é unha das nosas decisións. Escollemos obras que conmoven, emocionan, epatan, chaman á acción, fan reflexionar, etc sobre a nosa vida en sociedade, e que alcanzan todos os aspectos da mesma, do amor (non está condicionado tamén polos contextos sociais e  económicos nos que se dá e polos hábitos e costumes que conforman o “sentido común/polícia moral” do territorio-cultura no que se produce?) ao activismo político (sexa do signo que sexa). Non aceptamos, pois, visións reducionistas, nin a caricatura reaccionaria de quen, tendo na súa man a capacidade para prescribir as regras do marco de xogo, o fai nun sentido contrario ao que nos interesa. Literatura comprometida non debe ser sinónimo de posicións políticas de esquerdas, ou de realismo social, ou de contidos de carácter abertamente “partidario” ou mesmo panfletario.

“Este problema pendular no se ha debido creo yo, a la torpeza de los novelistas políticos, sino a cómo están distribuidas las posiciones. Cuando más débil es una posición, menos capacidad tiene para elegir el campo de batalla: el campo se lo impone el canon dominante” di ao respecto Belén Gopegui, autora española de quen, á marxe da súa creación de ficción, recomendamos a leitura do ensaio Un pistoletazo en medio de un concierto. Acerca de escribir de política en una novela. Sobre a literatura desta autora sinala Luis Martín-Cabrera que “la poética de su narrativa da cuenta de una lucha de clases que no termina todavía y recuerda que la cultura es más un campo de batalla que un jardín francés” e que as súas son novelas que buscan romper “no sólo el hielo del alma, sino también las vitrinas del lugar donde todo se vende, novelas del otro lado, de allí donde se admite que las reglas podrían ser distintas: novelas que no ocurran en la urna de cristal de los sentimientos protegidos, los valores aceptados, la sumisión sin resto de melancolía”.

Nesa perspectiva ampla do que consideramos “político” é que nos situamos para a escolla dos contidos da nosa mostra. Por suposto, a compoñente subxectiva de cada leitor ou leitora e a súa propia posición ideolóxica -á marxe de que esta sexa máis ou menos consciente/explícita- son elementos determinantes á hora de marcar o que forma parte ou non dun campo de significado tan difícil de delimitar. E nós non somos inmunes, nin queremos selo, a esta cuestión. Cada persoa, en función dos seus (pre)xuízos e experiencias, faría posiblemente unha selección diferente. A nosa é  simplemente unha das moitísimas posibles.

montaje 2

Mais vaiamos ao concreto. Que van atopar os nosos usuarios e usuarias na mostra? Thoreau, Tabucchi, Saramago, Ferrín, Steinbeck, Gopegui, Pepetela, Reimóndez, Woolf, Lema, Benedetti,  Vidal Bolaño, Albahari, Darwish, Camus, Brecht, Sampedro, Pavese, Boll, Riveiro Coello, Brieva, Belli, … A listaxe de autoras e autores é longa e a variedade de contidos tamén. Novela, poesía, ensaio, banda deseñada, obras para adultos e obras para público infantil, …

A mostra vai estar a disposición das e dos usuarios do 10 de xuño ao 20 de xullo. Ao tempo que vos convidamos a vir pola Biblioteca Ágora, animámosvos tamén a facer as vosas suxestións nas redes sociais, empregando para elo o hashtag #paracambiaromundo

Estas son algunhas das nosas propostas de leitura:

Eu violei o lobo feroz, Teresa Moure
En vías de extinción, María Reimóndez
As uvas da ira, John Steinbeck
Ensaio sobre a cegueira, José Saramago
Gotz e Meyer, David Albahari
Dias y noches de amor y de guerra, Eduardo Galeano
La sonrisa etrusca, José Luís Sampedro
El lado frío de la almohada, Belén Gopegui

Animádesvos a facer as vosas?

montaje cambiar o mundo

montaje cambiar o mundo2

Se as sociedades não se deixam transformar pela literatura, ainda que esta, numa ou noutra ocasiões, possa ter tido nas sociedades alguma superficial influência; se, pelo contrário, é a literatura a que se encontra permanentemente assediada por sociedades, como são estas de hoje, que não lhe exigem mais do que as fáceis variantes duma mesma anestesia do espírito que se chamam frivolidade e brutalidade – como poderemos nós, sem esquecer as lições do passado e as insuficiências de uma reflexão dicotómica que se limitaria a fazer-nos viajar entre a hipótese, nunca satisfatoriamente verificada, de uma literatura agente de transformações sociais, e a evidência de uma literatura, outra, esta, que parece não ser capaz de fazer mais do que recolher os destroços e enterrar as vítimas das batalhas sociais, como poderemos nós, insisto, ainda que provocando a troça das futilidades mundanas e o escárnio do senhores do mundo, voltar a um debate sobre literatura e compromisso, sem parecer que estamos falando de restos fósseis?

José Saramago

 

 

#LeConOrgullo nos clubs de lectura

O 28 de xuño é o Día do Orgullo LGBT (lesbiana, gai, bisexual e transexual), tamén coñecido como Día do Orgullo Gai, é unha serie de eventos que cada ano os colectivos LGBT celebran de forma pública para instar pola tolerancia e a igualdade dos gais, lesbianas, bisexuais e transexuais.

Dende xa hai uns anos as Bibliotecas Municipais da Coruña vólcanse nunha serie de actividades que esta semana iremos adiantando.

AS MUNICIPAIS ENTENDEN:

Os fondos das bibliotecas son (e deben ser) un fiel reflexo da sociedade e moi especialmente das comunidades ás que prestan servizo de proximidade. Como bibliotecas, e como bibliotecarixs, debemos ser partícipes, e mesmo impulsorxs, dos procesos de erradicación de toda manifestación excluínte, optando sempre por unha vía integradora da diversidade.

Calquera persoa que se achegue a unha biblioteca pública buscando información sobre o feito homosexual, bisexual e transexual require de nós unha resposta eficiente. Esta resposta debe traducirse nunha integración total de materiais que toquen a temática LGTB nas nosas estanterías e, ademais, no ciberespazo.
É por isto último que nace esta wiki de cores: para contribuír e apoiar á comunidade LGTB na súa loita polo respecto.

OS CLUBS DE LECTURA:

Son moitas as persoas que participan nos clubs de lectura das Bibliotecas Municipais, moitas e con moi diversos intereses. E precisamente por esa diversidade, a experiencia resulta enriquecedora e satisfactoria. Intercambio de opinións, vivencias, puntos de vista en torno ás vidas ficticias de personaxes que salen do papel e viven fora da ficción, e que no fondo son reflexos ficcionais de personaxes que, en maior ou menor medida, crúzanse nas nosas vidas no día a día.

Dende as Bibliotecas Municipais queremos invitarvos a participar dunha sesión especial do Clubs de Lectura o mércores 25 de xuño na Biblioteca Forum Metropolitano da Coruña, a obra elexida para a ocasión será El azul es un color cálido de Julie Maroh, editado en España por Dibbuks:

El azul es un color cálido, Julie Maroh:

Clementine é unha adolescente sen problemas. Chega do campo para integrarse nun instituto no que sente a gusto. Un día crúzase na rúa cunha parella de mozas. Unha leva o pelo tinguido de azul, e sorrille, mentres Clementine baixa a vista. A partir deste preciso momento todo vai cambiar para ela: a súa relación cos seus novos amigos, o seu sitio na familia, as súas prioridades? e sobre todo a súa sexualidade. É difícil saber que aspecto ten o amor. Ás veces doe e sempre hai obstáculos no camiño. Pero unha calor inabarcable instálase no estomago, que che fai vibrar e empúxache a superarche.

A autora conseguiu cativar ao público e á crítica, conseguindo varios premios como os de Mellor Obra por votación popular e Autor Novel no Festival de Angoulême e o de Mellor Autor Novel no Salón do Cómic e das Artes Gráficas de Roubaix, (Francia).

No noso blog especializado en Cómics, Fancomic.es, temos una reseña propia.

 

Para participar na sesión especial dos Clubs de Lectura o mércores 25 de xuño na Biblioteca Forum Metropolitano da Coruña, tes que confirmar asistencia antes do venres 20 de xuño, no email bforum@coruna.es

El Gran Gatsby de Francis Scott Fitzgerald

Con la novela El Gran Gatsby de Francis Scott Fitzgerald, terminamos la primera edición del club de lectura en la Biblioteca Sagrada Familia.

La obra

La novela fue escrita en 1925. La historia se desarrolla en los años 20 del pasado siglo en Nueva York y en Long Island. El millonario hecho a sí mismo, Jay Gatsby, personaliza una de las obsesiones de Fitzgerald y de la sociedad de su país: la combinación de dinero, ambición y lujuria como promesa de nuevos comienzos. Una fábula extraordinaria, no exenta de moraleja, sobre el sueño americano.

Las novelas de Scott Fitzgerald, y ésta en concreto, inciden en la vaciedad existencial, la ansiedad por vivir deprisa, el deseo de romper las normas, una visión irónica de la realidad, los personajes están bien retratados y se relacionan entre sí con diálogos esclarecedores. Nos muestra el desencanto de jóvenes privilegiados de su época, que vegetan entre las salas de baile, los restaurantes exquisitos, el desenfreno y el alcohol.

El gran Gatsby

Gatsby viene siendo el arquetipo de aquellos míticos años veinte en que parecía que todo era posible, un tiempo de felicidad entre el horror de la Primera Guerra Mundial y la barbarie de la Segunda. Por cierto, este 2014 se cumplen cien años del comienzo de la Primera Guerra Mundial, también conocida como “La Gran Guerra”, que marcó un antes y un después en la Historia de la humanidad. Junto al resto de los protagonistas, Gatsby representa a una “generación perdida”, a todos aquellos “jóvenes tristes” que personifican el mito de la pasión y el desamor, de la literatura que se funde con la vida.

Se denomina “generación perdida” a un grupo de escritores que renovaron la narrativa norteamericana durante el período de entreguerras. Sus características comunes son las siguientes:

  • Viven en una época de contrastes económicos y sociales
  • Conocen de cerca los horrores de la guerra
  • Reflejan el clima de pesimismo y desconcierto
  • Buscan nuevos caminos estéticos

Entre los principales representantes de la “generación perdida” destacan:

  • Francis Scott Fitzgerald:  A este lado del Paraíso, El gran Gatsby…
  • Ernest Hemingway:  Adiós a las armasPor quién doblan las campanasEl viejo y el mar.
  • John Dos Passos:  Manhattan Transfer, Trilogía USA.
  • William Faulkner:  El sonido y la furiaMientras agonizoAbsalón, Absalón.
  • John Steinbeck :  De ratones y hombresLas uvas de la ira y La perla.

Muchas veces se ha descrito El gran Gran Gatsby como el reflejo de la era del jazz en la literatura norteamericana.

El narrador, Nick Carraway, comienza la historia con el consejo que le daba su padre de que no debemos criticar a los demás.

  “Cada vez que te sientas inclinado a criticar a alguien -me dijo- ten presente que no todo el mundo ha tenidos tus ventajas…”

A través de él conoceremos a su prima, Daysy Buchanan , a su agresivo marido, Tom Buchanan y a Jordan Baker. Mientras que los Buchanan viven en East Egg, un pueblecito  muy de moda en el Long Island de los años 20, Nick vive en West Egg, menos elitista pero todavía elegante, al otro lado de la bahía de East Egg.

Pronto nos fascinará el misterioso Jay Gatsby, un hombre rico que tiene una mansión enorme junto a la casa de Nick y que pasa muchos atardeceres mirando una luz verde al otro lado de la bahía desde su jardín. Nadie que haya leído la novela olvidará la luz del embarcadero de Daisy y que Gatsby veía en las noches de aquel verano en Long Island y que, desde entonces, representa uno de los paradigmas de lo inalcanzable.

Gatsby es un hombre popular por su fortuna, por las grandes fiestas que organiza en su lujosa mansión, a las que acude lo más selecto de la sociedad neoyorkina. Sin embargo nadie sabe quién es realmente, a qué se dedica ni de donde proviene su fortuna.

Temas centrales serían: la decadencia del sueño americano en aquellos años 20; la superficialidad de las clases altas; el poder y el dinero; el amor; la nostalgia como motor de las acciones humanas; la inutilidad de tratar de recrear un pasado idealizado…. De muerte, de amores nunca conseguidos, de fiestas frenéticas, de ideales románticos, trata El Gran Gatsby, la obra maestra de Scott Fitzgerald. Publicada en 1925 no alcanzó el éxito popular de otros trabajos de su autor. Pero críticos tan exigentes como T. S. Elio, Lionel Trilling o Edmund Wilson escribirían que era una de las más grandes obras de la literatura escrita en inglés.

Personajes principales:

Nick Carraway: narrador de la historia. Veterano de la 1ª Guerra Mundial, graduado por la Universidad de Yale y originario del medio Oeste. Va a cumplir 30 años. Sarcástico, optimista y tolerante.

Jay Gatsby: nacido como James Gatz. Es un joven milonario originario de Dakota del Norte, misterioso, ha estado metido en el negocio de contrabando de Ron durante La Prohibición. Obsesionado con Daysy Buchanan, a quien conoció mientras él era un joven oficial de la Primera Guerra Mundial. Este personaje está basadao en el traficante de ron y ex oficial de la Primera Guerra Mundial, Cedric Max Gerlach. Estudió durante un breve período de tiempo en el Trinity College, Oxford, después de haber servido en la guerra. Se refiere a las personas como “compañero” o “campeón”.

Tom Buchanan: esposo de Daisy. Rico y arrogante, violento y egoísta, hace lo que tenga que hacer para obtener lo que quiere.

Daysy Buchanan: nacida como Daisy Fay. Es una chica atractica, insegura, identificada a sí misma como una flapper. Ser una chica flapper fue una moda en los años 20, se les distinguía por su alegre liberalidad para bebe, fumar, maquillarse en abundancia, ser amantes de las películas…  Chicas flapper fueron Josephine Baker, Zelda Fitzgerald (escritoria y esposa de Scott Fitzgerald), Clara Bow… El personaje de Daisy está ligeramente basado en Ginevra King, el romance de juventud de Fitzgerald.

Aquí os dejo un enlace para haceros una idea de las chicas flapper.

Muchos directores han querido llevarla al cine. Del año 1974 tenemos la maravillosa versión dirigida por Jack Clayton e interpretada por Robert Reford y Mia Farrow. La versión más actual es la rodada en el 2013 con Leonardo DiCaprio como protagonista dirigido por Baz Luhrmann donde destaca la increíble banda sonora en la que se mezcla el Jazz típico años 20 y el R&B de la actualidad.

Os dejo un trailer de la versión de 1974

Este es un trailer de la versión de 2013

El autor

6856975764_6891f93c68_o

Nuestro autor con su mujer Zelda y su hija

Francis Scott Key Fitzgerald (Saint Paul, Minnesota, 24 de septiembre de 1896-Hollywood, California, 21 de diciembre de 1940) fue un novelista estadounidense de la «época del jazz».

Escribió cinco novelas y docenas de historias breves que abordan temas como «la juventud» o «la desesperación» con una extraordinaria honestidad, al plasmar sus emociones cambiantes. Sus héroes, atractivos, confiados y condenados, resplandecen brillantemente antes de explotar («Muéstrame un héroe», dijo Fitzgerald en una ocasión, «y te escribiré una tragedia»), y sus heroínas son bellas y de personalidad compleja.

Católico y de origen irlandés, tuvo una vida desgraciada, atribulada, tormentosa… su mujer Zelda era esquizofrénica y tuvo que ser internada en varias ocasiones, muriendo en el incendio de uno de los psiquiátricos en los que estuvo ingresada. Por su parte Francis murió alcoholizado y agobiado por grandes problemas financieros, tenía 44 años.

Podéis consultar el catálogo  de las Bibliotecas Municipales para encontrar las obras de este genial autor, os recomiendo que leáis algunos de sus cuentos como El curioso caso de Benjamin Button o El pirata de alta mar, entre otros muchos que escribió.

Mostra: O pasado é futuro, na Biblioteca Forum

A Historia permite aprender os feitos do pasado para así comprender o presente e albiscar o futuro. Existen varias razóns polas que coñecer a Historia é moi enriquecedor. Para entender a sociedade actual, é necesario saber a historia do teu propio país e a do teu continente. Ademais, o estudo e a paixon por esta disciplina achega ao historiador, un método de análise fundamental. Por iso, temos que coñecer a historia para poder comprender os acontecementos actuais e evitar no posible volver cometelos, pois como di o refrán “Quen non coñece a súa historia está condenado a repetir os seus erros”.

A Biblioteca Forum Metropolitano fai unha selección, de entre os seus fondos, da mellor novela histórica e as súas mellores obras de divulgación histórica.

Mostra bibliográfica: O pasado é futuro

Accede á Galería fotográfica da mostra O pasado é futuro no Flickr de Bibliotecas Municipais

Podes coñecer os fondos que integran a mostra no seguinte Wiki – Mostra Bibliográfica O pasado é futuro, e tamén a Guía de lectura da mostra O pasado é futuro:

Guía Bibliográfica da mostra

100 anos da Gran Guerra

Ademáis conmemoramos o comezo da Primeira Guerra Mundial cunha minimostra especial dentro da propia mostra “O pasado é futuro”. Este 2014 cúmprense cen anos do comezo da Primeira Guerra Mundial, tamén coñecida como “A Gran Guerra”. Foi este un conflito que tivo enormes consecuencias para a sociedade da súa época e que marcou un antes e un despois na Historia da humanidade. A bibliografía das Bibliotecas Municipais da Coruña, relacionada directamente con esta efeméride, podémola consultar no seguinte Wiki.

 

 

As nosas recomendacions especiais son:

 

1914: De la Paz a la guerra / Margaret MacMillan (Turner, 2013)

O relato definitivo das forzas políticas, culturais, militares e persoais que levaron a Europa cara á Gran Guerra.A Primeira Guerra Mundial puxo fin a un longo período de paz sostida en Europa: unha época na que se falaba confiadamente de prosperidade, de progreso e de esperanza.

 

 

 

Manfred von Richthofen : El Barón Rojo / J. Eduardo Caamaño (Almuzara, 2014)

Escrito cun estilo fluído e de amena lectura, este libro biográfico tamén detalla anécdotas da súa vida, curiosidades do conflito, e fai unha reconstrución dos seus soados combates, ademais dunha interesante análise acerca da polémica creada ao redor da súa morte.

 

 

De París a Monastir / Gaziel ( Libros del Asteroide, 2014)

Gaziel reuniu algo máis da metade das súas colaboracións bélicas no xornal “La Vanguardia” e publicounas en varios libros. De todos eles o máis impactante e logrado, seguramente, é De París a Monastir. Publicado por primeira vez en 1917, considerado como un libro fundamental do xornalismo español do século XX.

 

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podes encontrar estas obras, consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo.

Aprendiendo a amar el misterio

Hoy queremos recomendar, uno de los cuentos del escritor uruguayo, Eduardo Galeano considerado como uno de los más destacados escritores de la literatura latinoamericana, el breve relato que compartimos, “La llegada” se encuentra entre las páginas de su libro “Las palabras andantes

Las palabras andantes de Galeano

Las palabras andantes de Galeano

LA LLEGADA

El hijo de Pilar y Daniel Weinberg fue bautizado en lacostanera.
Y en el bautismo le enseñaron lo sagrado. Recibió una caracola:
-Para que aprendas a amar el agua.
Abrieron la jaula de un pájaro preso:
-Para que aprendas a amar el aire.
Le dieron una flor de malvón:
-Para que aprendas a amar la tierra.
Y también le dieron una botella cerrada:
-No la abras nunca, nunca. Para que aprendas a amar el misterio.

Si os quedáis con ganas de más, en nuestras bibliotecas podéis encontrar ésta y otras obras del autor que como  él mismo ha reconocido en más de una ocasión le gusta ponerse“siempre y de forma inquebrantable del lado de los condenados”

La estratagema

¿Puede un thriller ser a la vez una novela de suspense y una historia cuasí-romántica?. Puede y la novela en cuestión lo demuestra.

Lo que nos narra es la historia de cuatro personajes, tres mujeres –Eva, Lora y Lisa– y un hombre, Victor; todos ellos nacidos en Bulgaria y atrapados en la historia de ese país desde el momento que su Zar, Boris III,  decide tomar partido por la Alemania hitleriana y aplicar en su suelo las leyes antisemitas tan queridas por los partidarios de aquella ideología.

Es el momento en que el patriarca de la familia Calderon, todopoderoso clan de origen judío,  dueños de un banco, de compañías financieras y de seguros e industrias varias,  decide no dejar que le arrebaten lo que con tanto esfuerzo ha conseguido y maquina un plan para poner a salvo toda su inmensa fortuna mediante la creación de un consorcio inasible, Alternus, que agrupará lo que tiene y dirigirá en la sombra su contable Nushkov. Sus planes salen adelante pero un hecho trastoca el que todo pueda volver a aflorar. El país cae en la órbita comunista y los nuevos gobernantes están ansiosos de echar mano a la fortuna oculta. Esta circunstancia tendrá graves consecuencias para los descendientes de aquellos en los que recayó la responsabilidad de velar por la integridad de Alternus. Los servicios represivos del Estado espiaran y tratarán por todos los medios lograr descifrar la maraña creada por Jules Calderon y dar con el ábrete sésamo que lleva al codiciado tesoro.

La autora divide la novela en cuatro partes. Cada una corresponde al periplo vital de cada personaje. El principal de todos ellos es Eva. Ella será el eje sobre el que girará el entramado del relato. En todo él se narran las vicisitudes propias del enigma y al tiempo se nos expone como era el clima social y político que se respiraba en aquel país sometido a la férrea dictadura comunista. No es algo que desconozcamos ya que otras obras han reflejado lo mismo. Lo que distingue a esta es que lo hace sin dramatismos ni grandilocuencias, con gran sencillez. Reconociendo lo que ocurre pero sabiendo también que la responsabilidad que los intervinientes  tienen no les permite actuar de distinta forma de como lo hacen. Aún así tendrán tiempo para conocer la amistad verdadera, el amor y el sacrificio, pero como digo describiendo todo con naturalidad y humanidad.

Y es esa forma de narrar y las situaciones que se describen lo que hace que por momentos nos olvidemos del drama principal y nos centremos en los anhelos, amores y desengaños de los protagonistas. No son vidas vacías, al contrario, profesionalmente son personas que triunfan en lo que hacen, que viven apasionadamente sus relaciones amorosas e incluso que llegan al sacrificio personal cuando todo parecía indicar que alguno había perdido su orgullo y dignidad.

La narración de cada parte la hace el personaje que le corresponde y todo lo que se cuenta engancha. No está claro como será el desenlace y esto hace que deseemos llegar al fina para saber como se resolverá el enigma  y como será la justificación de algunas de la actitudes que a lo largo de la narración se describen.

Léa Cohen nació en 1942 en Sofía (Bulgaria). Estudió piano y musicología en Sofía y en Utrecht. Entre 1975 y 1979 fue directora de la Filarmónica de Sofía. Los cambios políticos de 1989 propiciaron una reorientación de su carrera hacia la política y la diplomacia, actividades que siempre ha compaginado con la escritura.

De 1991 a 2001 fue embajadora de Bulgaria ante la Unión Europea y la OTAN.

Es autora de varios libros sobre musicología. Como escritora de ficción ha publicado hasta la fecha ocho novelas y una obra de teatro. La más destacada de las cuales La Estratagema (2006), su cuarta novela, fue nominada para el premio a la Mejor Novela búlgara 2006.

Actualmente vive entre Le Chaux-de-Fonds (Suiza) y Sofía.

 

Persépolis de Marjane Satrapi

En el club de lectura Ágora hemos leído nuestro primer cómic. Para adentrarnos en este mundo nada mejor que Persépolis.
Historia autobiográfica escrita y dibujada por la iraní Marjane Satrapi, que narra cómo creció en un régimen fundamentalista islámico y  a la vez es un reflejo de la historia reciente de Irán.

escena de Persepolis_thumb[1]

El primero de los cuatro álbumes que componen Persépolis, comienza en el año 1979, cuando Marjene tiene diez años y desde su perspectiva infantil es testigo de un cambio social y politíco que pone fin a más de cincuenta años de reinado del Sha de Persia en Irán y da paso a la República Islámica.

Educada al estilo occidental, en el respeto a las libertades y la tolerancia, dentro de una familia de clase alta y por unos padres de ideología progresista y partidarios del islamismo moderado, Marji tiene grandes inquietudes intelectuales y una imaginación desbordante que le lleva a mantener conversaciones con Dios o soñar con llegar a ser la última profeta. Al tiempo que va creciendo se esfuerza por entender el mundo que le rodea.  Al tiempo que heredera las tradiciones de su pueblo es educada en el respeto y la tolerancia.

El segundo álbum ocupa el periodo de 1980 a 1984 y tiene como trasfondo la guerra entre Irán e Iraq y el inicio de su adolescencia, donde conoceremos, por ejemplo, de su afición a grupos musicales prohibidos por el régimen islámico, y algunos de los problemas que le  acarrea su carácter rebelde.

El tercer álbum se centra en las experiencias que vivirá Marjane en Austria entre 1984 y 1989, donde es enviada a vivir por sus padres para protegerla tanto de los bombardeos como de los problemas legales en los que podría acabar de continuar con su conducta, que no siempre se adecuaba a las costumbres propugnadas desde el gobierno islámico.

El cuarto y último presentará su regreso a Irán, una época en que realiza sus estudios de bellas artes en Teherán, y tras vivir en Europa varios años nos explica como tiene que volver a acostumbrarse nuevo a las condiciones de vida bajo el régimen chiita de los ayatolá.

galeria

Marjane afirma pintar en blanco y negro porque sus dibujos estarían llenos de sangre si utilizara el color. Ya no serían viñetas, sino viñas. Son negros el chador, las barbas de los Guardianes de la Revolución, las cárceles donde son torturados y ejecutados los opositores al régimen, los gigantescos murales de mártires que adornan las calles de Irán, las cortinas con que su madre ciega cubre las ventanas para evitar las denuncias de los vecinos. Son blancos los jazmines que introducía su abuela en el sujetador para perfumarse el pecho, la ropa de los niños, el gran espacio que rodea las pupilas de los personajes, el pelo de su madre tras unos años de Revolución y guerra.

Además de excelentes críticas y un considerable éxito de ventas para una obra de sus características, Persépolis ha cosechado una buena lista de premios y nominaciones en los principales galardones del sector, entre otros: el Premio al Autor Revelación (Coup de coeur) en 2001 por su primer álbum en el Salón del Comic de Angouleme,  nominado doblemente en los Premios Eisner 2004, en las categorías de Mejor Novela Gráfica y Mejor Obra Extranjera, Primer Premio de la Paz Fernando Buesa Blanco…

LA AUTORA

marjane_satrapi

Nació en Rasht el 22 de Noviembre de 1969, aunque su infancia y parte de su juventud transcurrió en la capital del país, Teherán. Satrapi es descendiente de la familia real kayar que gobernó el país hasta 1925 y contó con ciertas comodidades y facilidades educativas como aprender francés en un liceo privado.

Su familia, de talante progresista y con ideas marxistas, le inculcó un pensamiento más bien contrario a lo que se impondría en la revolución islámica de 1979 y eso influiría en sus posteriores trabajos gráficos. Para evitar problemas con el nuevo régimen iraní, a la edad de 14 años se traslada a Viena (Austria) para continuar sus estudios y vivir en una sociedad más liberal.

Terminada su estancia en Europa, regresa a su país para graduarse en bellas artes en la Universidad Islámica Azad. Decepcionada de nuevo con el gobierno de su país, decide mudarse a Estrasburgo, Francia donde se incorpora definitivamente al mundo del cómic.

La obra de Satrapi se desarrolla definitivamente en Francia. Conoce al dibujante David B. que no solo la influye en su estilo artístico sino que le induce a dibujar y publicar su autobiografía. Para el año 2000 se publica inicialmente en francés, la primera parte de la serie de 4 libros de Persépolis. En 2003 se publica en inglés, lo que le da mayor empuje y reconocimiento.

Otros títulos de la autora son: “Bordados“ (2003) y “Pollo con ciruelas” (2004). Ambas historias, que puedes encontrar en las Bibliotecas Municipale, también cuentan relatos autobiográficos y cercanos a su familia.

“Mi motivación no ha sido escribir sobre mi vida, es la historia de mi país, lo que pasó allí durante mi infancia, sobre la situación política que allí se vivió.”

En 2007 Persépolis es llevada a la pantalla grande con la dirección y guión de la misma Marjane Satrapi y Vincent Paronnaud. La película recibe un premio especial del jurado de Cannes y una nominación al Oscar por mejor película animada.

Marjane Satrapi dibujó y rodó Persépolis aferrándose a lo que siempre le enseñaron sus progenitores: la tolerancia como lema de vida

 “Como soy una demócrata convencida, veo normal que pueda haber gente en Irán que se haya sentido indignada por la película. Pero la vida es sólo un punto de vista. Yo tengo el mío, tú tienes el tuyo, él tiene el suyo. Todos son aceptables. El problema llega cuando pensamos que tenemos el monopolio de todo, incluido el monopolio del sufrimiento…”

Para saber más de su adaptación al cine os remito al post que nuestros compañeros de Fancómic, el  blog dedicado al cómic de las Bibliotecas Municipales,   le dedicaron.

El próximo martes haremos una sesión especial con motivo del Día de las Letras Galegas.

Felices lecturas

 

Día das Letras Galegas 2014

O vindeiro 17 de maio, como cada ano, celébrase o Día das Letras Galegas e nas Bibliotecas Municipais xa temos preparada toda unha programación arredor deste festexo.

A figura homenaxeada este ano é o poeta Xosé María Díaz Castro, sobre o que podedes consultar mais información sobre a súa vida e a súa obra na Guía de lectura elaborada pola Biblioteca Municipal de Estudos Locais.

O poeta Díaz Castro

Ademais de distintas mostras bibliográficas organizadas nas nosas bibliotecas que abarcan a obra do autor homenaxeado, contamos coa wiki “Os mellores da lingua”, na que recollemos unha selección da nosa literatura en base a criterios de calidade e diversidade. A selección tamén a podedes consultar na guía de lectura Os Mellores da Lingua, que acompaña á mostra e podedes consultala e/ou descargala da nosa conta en Calameo. Animámosvos a que compartades con nós os vosos imprescindibles para ir enriquecendo a nosa selección.

Os mellores da lingua

Tamén organizamos unha serie de actividades para celebrar as Letras Galegas nas nosas bibliotecas e que complementan as mostras e a wiki:

— XOGOS LITERARIOS interactivos a cargo do colectivo Tinta Bacanal, na Biblioteca Municipal Os Rosales, o 13 de maio ás 19.00.

Xogos literarios

— RECITAL POÉTICO  “Con dez poemas por barba” da man de Lucía Aldao e María Lado, na Biblioteca Municipal Ágora o venres 16 de maio ás 19.00.

— SESIÓN DE CONTACONTOS “O neno e a estrela” da man de Fabaloba, na Biblioteca Municipal Ágora o luns 19 de maio ás 18.30. A sesión está orientada a nenos e nenas con idades comprendidas entre os 5 e os 9 anos e para asistir é preciso inscribirse previamente, hai un total de 30 entradas que se reparten de forma presencial no mostrador da biblioteca ata esgotar prazas.

— PROXECCIÓN DO DOCUMENTAL “Os camiños esquencidos” realizado polo alumnado do IES Poeta Díaz Castro de Guitiriz, na Biblioteca Municipal Ágora o martes 20 de maio ás 16.30. Contaremos coa presencia do alumnado que elaborou o documental, así como tamén alumnos e alumnas de institutos convidados.

E ademais…

PHOTOCALL #m8mepresta na Biblioteca Municipal Ágora. Os días 14, 15 e 16 de maio en horario de 11.00 a 13.00 e de 18.00 a 20.00 podedes fotografiarvos cos libros e os lemas literarios que mais vos presten. Animámosvos tamén a que compartades con nós en redes sociais os motivos polos que vos presta ler na nosa lingua e os vosos lemas literarios preferidos, baixo o hashtag #m8mepresta.

Photocall m8mepresta

SORTEO DE LIBROS EN GALEGO na Biblioteca Municipal do Fórum. Do 8 ao 19 de maio con cada préstamo dun libro en lingua galega entregarase un boleto para participar nun sorteo dun lote de libros da literatura galega que terá lugar o luns 19 de maio ás 17.00. Temos preparado un lote de libros para os lectores adultos e dous para os máis pequenos, así que… animádevos a participar!!!