Category Archives: Escritores
Alice Munro, Premio Nobel de Literatura 2013
O pasado xoves 10 de outubro, a Academia Sueca daba a coñecer o nome da persoa galardoada co Premio Nobel de Literatura 2013. Nesta ocasión a gañadora foi a escritora canadense Alice Munro, definida pola Academia como “mestra do relato curto contemporáneo” e aclamada polo seu “harmonioso estilo de relatar, caracterizado pola súa claridade e realismo psicolóxico”.
Nada en Whingham (Ontario) un 10 de xullo de 1931, Munro é considerada unha das autoras máis importantes da literatura en lingua inglesa. De feito, no ano 2009 xa recibira o Premio Booker Internacional pola súa traxectoria literaria e a súa influencia noutros escritores/as e lectores/as ao redor do mundo.
Cabe destacar que Munro é a primeira escritora canadense en recibir tan importante galardón dende a súa creación no ano 1901 e a décimo terceira muller premiada co Nobel de Literatura en 112 anos de historia. ¡Dende aquí, os nosos parabéns!
Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podedes atopar moitas das súas obras:
Munro, Alice. Demasiada felicidad. Barcelona: Lumen, 2010.
Munro, Alice. El amor de una mujer generosa. Barcelona: RBA, 2009.
Munro, Alice. El progreso del amor. Barcelona: RBA, 2009.
Munro, Alice. Escapada.Barcelona: RBA, 2006.
Munro, Alice. Odio, amistad, noviazgo, amor, matrimonio. Barcelona: RBA, 2007.
Munro, Alice. La vida de las mujeres. Barcelona: Lumen, 2010.
Munro, Alice. La vista desde Castle Rock. Barcelona: RBA, 2008.
Munro, Alice. Las lunas de Júpiter. Barcelona: Debolsillo, 2012.
Munro, Alice. Mi vida querida. Barcelona: Lumen, 2013.
Presentación da obra “Girasoles en Venecia”, de Jesús Serna Quijada
O vindeiro martes 17 de setembro, terá lugar na Biblioteca Municipal Ágora a presentación do libro de relatos “Girasoles en Venecia“, de Jesús Serna Quijada.
Recentemente publicada pola editorial Círculo Rojo, esta obra composta de vintenove relatos curtos, que incluso poderíamos definir como microrrelatos, non deixará indiferente a ningún lector.
Lunes otra vez
Mientras duermes
La balsa de la Medusa
La invención de Custo
Son algúns exemplos dos microrrelatos incluídos en “Girasoles en Venecia“, unha obra literaria que como podedes intuír non se axusta a moldes ou esquemas. Un mosaico singular que invita ao lector a surcar os sendeiros da memoria, a nostalxia, a cristalizar sensacións e anhelos recónditos.
Se queredes averiguar un pouco máis sobre a obra e o autor, podedes consultar a páxina da editorial do libro, a web de Jesús Serna Quijada, ou o booktrailer de “Girasoles en Venecia”. Pero a mellor forma de descubrir que se esconde tralo autor e trala súa obra é acudindo á presentación de “Girasoles en Venecia” o martes 17 de setembro ás 20.00 horas, na Biblioteca Municipal Ágora. ¡¡Agardámosvos na biblio!!
Inauguración da Casa Museo Manuel María

A casa natal de Manuel María, convertida agora en Casa Museo, abrirá as súas portas ao público o sábado, día 7 de setembro.
Ademais do acto institucional previsto para as 11:30h., levarase a cabo un xantar popular na carballeira de Santa Isabel, un gran concerto musical con Fuxan os Ventos, Miro Casabella, Uxía, María Manuela, Berrogüetto e Roi Casal. Intercalarase coa lectura de poemas por parte de Pilar Pallarés, Luz Pozo, Fernán Vello, Méndez Ferrín, Marica Campo e Bernardino Graña. A maxia do Mago Antón e a animación de Xurxo Souto, completarán a xornada.
Haberá visitas guiadas durante toda a xornada.
A participación é libre e gratuita, menos o xantar que se debe facer a reserva antes do día 30 ás 20 horas (en fundacion@manuelmaria.com, tfno.: 609 238 441. Prezo: 19 euros)
Como unha novela, un antimanual de literatura

Publicada en 1993, Como unha novela é unha obra de Daniel Pennac, na que o autor reflexiona sobre a lectura, ou mellor dito, sobre as causas polas que os adolescentes deixan de ler nun determinado momento. “En realidade, non é un libro de reflexión sobre a lectura -di o autor-, senón unha tentativa de reconciliación co libro”. A idea é que se perda o medo a ler e se deixe de lado a imposición lectora, porque “o verbo ler non tolera o imperativo”.
Daniel Pennac, seudónimo de Daniel Pennacchioni, é un escritor francés nado en Marrocos en 1944. Iniciou a súa actividade literaria con libros para nenos e adquiriu gran popularidade coas novelas da saga sobre a la familia Malaussène. En 2007 recibiu o Premio Renaudot, pola súa obra Mal de escola.
En Como unha novela Pennac cuestiónase o motivo polo que moitos mozos non len e contrapóñeo co sentimento das xeneracións anteriores, ás que lle prohibían moitas lecturas; para eles, ler era un acto subversivo: “Ao descubrimento da novela añadíase a excitación da desobedencia”.
Este antimanual de literatura conclúe cun decálogo, non dos deberes, senón dos dereitos imprescindibles do lector, que tantas voltas dan por internet grazas ao ilustrador Quentin Blake.

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podes atopar moitas obras de Daniel Pennac: Como unha novela, a saga Malaussène, se gustas da novela negra, Señores niños ou Mal de escola.
Porque como di Pennac: “O home constrúe casas porque está vivo, mais escribe libros porque se sabe mortal. Vive en grupo porque é gregario, pero le porque se sabe so”.
Miguel Anxo Fernán Vello presenta Habitación de Asombro
El venres 12 de Xullo o poeta Miguel Anzxo Fernán Vello presenta o seu novo libro Habitación do Asombro editado por Espiral Maior na sede de Amigos de Museos de Galicia-Portas Ártabras as 20.00 horas
Naceu en Cospeito en 1985. Realizou estudos de Música (Guitarra Clásica) no Conservatorio Superior de Música da Coruña e de Psicoloxía e Filoloxía Hispánica na Universidade da Coruña e na Universidade de Santiago de Compostela. Membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega e AGAL.
En 1991 fundou a editorial Espiral Maior e foi, tamén, un dos fundadores das revistas Cen augas e Agália. Deuse a coñecer ao ser premiado no VIIº Concurso Modesto R. Figueiredo co relato Anti-memória dun día.
No ano 2001 estreouse, por encargo da Orquesta Sinfónica de Galicia, a súa cantata Cantiga Finisterrae para múltiples voces de luz.
Como escritor é autor de numerables obras tanto en poesia como de teatro, ademáis de colaborar en obras colectivas
Unha mostra das súas últimas obras son:
- Poetas e Narradores nas súas voces (Vol. I), 2001, Consello da Cultura Galega.
- Capital do corpo, 2004, Deputación da Coruña.
- Territorio da desaparición, 2004, Galaxia. Publicado en castelán (en edición bilingüe) como Territorio de la desaparición no 2011, en Huerga & Fierro.
- Dicionario do estremecemento, 2007, Espiral Maior.
- Antologia Poetica, organización de Manuele Masini e Teresa Seara, tradución ó italiano de Manuele Masini. Pisa, editorial ETS: 2008.
- Astro interior. Escolma poética 1984-2007, 2008, PEN Clube de Galicia/Danú.
- Habitación do asombro, 2013, Espiral Maior.
A
súa última obra , Habitación do Asombro foi galardoada co XXVIII Premio de Poesia Cidade de Ourense.
No seu dia o xurado elexiu por unanimidade Habitación do Asombro e salientou que é:
«un libro de poemas de longo alento que mantén a tensión poética de principio a fin sen decaer en ningún momento. De grande unidade temática estilística, con imaxes reveladoras e brillantes, de grande perfección rítmica. Ofrece unha lectura transversal na que os poemas se vinculan ao momento histórico que vivimos».
Nas Bibliotecas Municipais de A Coruña podes atopar obras tanto de Miguel Anxo Fernán Vello como numerosos títulos da Editorial Espiral Maior, que el mesmo fundou e que é todo un referente da aposta pola poesía e polos autores noveles deste xénero.
Jaime Gil de Biedma, más problemático por poeta que por maricón
Jaime Gil de Biedma (1929-1990), poeta español de la considerada Generación del 50 fue uno de los primeros escritores españoles que murieron de sida. Proveniente de una familia acomodada, ésto no le impidió poner su condición sexual por bandera, lo que ocasionó el rechazo del partido comunista que no permitió su ingreso por homosexual.
Su poesía, que bebe de Lorca y Cernuda, destaca por su rigor poético, fina ironía está plagada de alusiones a su vida sentimental y al paso del tiempo, es latente una cierta obsesión vital por el hedonismo; todo ello enmarcado en una época histórica revuelta, en plena dictadura, como él mismo confesó “He dado más problemas a mi familia como poeta que como maricón.”
Vivió su homosexualidad sin esconderse pero con discreción, lógico teniendo en cuenta el clima social en que le tocó vivir, en plena dictadura, pero con la llegada de la democracia a España,se convirtió en un importante, aunque discreto militante del movimiento reivindicativo de gays y lesbianas.
Compartimos hoy uno de sus poemas, Pandémica Celeste, donde refleja los dos tipos de amor existentes, el amor del cuerpo y el amor del alma, y como Platón, Gil de Biedma defiende que a través del cuerpo se llega a amar el alma.
PANDÉMICA CELESTE
Imagínate ahora que tú y yo
muy tarde ya en la noche
hablemos hombre a hombre, finalmente.
Imagínatelo,
en una de esas noches memorables
de rara comunión, con la botella
medio vacía, los ceniceros sucios,
y después de agotado el tema de la vida.
Que te voy a enseñar un corazón,
un corazón infiel,
desnudo de cintura para abajo,
hipócrita lector -mon semblable,-mon frère!
Porque no es la impaciencia del buscador de orgasmo
quien me tira del cuerpo a otros cuerpos
a ser posiblemente jóvenes:
yo persigo también el dulce amor,
el tierno amor para dormir al lado
y que alegre mi cama al despertarse,
cercano como un pájaro.
¡Si yo no puedo desnudarme nunca,
si jamás he podido entrar en unos brazos
sin sentir -aunque sea nada más que un momento-
igual deslumbramiento que a los veinte años !
Para saber de amor, para aprenderle,
haber estado solo es necesario.
Y es necesario en cuatrocientas noches
-con cuatrocientos cuerpos diferentes-
haber hecho el amor. Que sus misterios,
como dijo el poeta, son del alma,
pero un cuerpo es el libro en que se leen.
Y por eso me alegro de haberme revolcado
sobre la arena gruesa, los dos medio vestidos,
mientras buscaba ese tendón del hombro.
Me conmueve el recuerdo de tantas ocasiones…
Aquella carretera de montaña
y los bien empleados abrazos furtivos
y el instante indefenso, de pie, tras el frenazo,
pegados a la tapia, cegados por las luces.
O aquel atardecer cerca del río
desnudos y riéndonos, de yedra coronados.
O aquel portal en Roma -en vía del Balbuino.
Y recuerdos de caras y ciudades
apenas conocidas, de cuerpos entrevistos,
de escaleras sin luz, de camarotes,
de bares, de pasajes desiertos, de prostíbulos,
y de infinitas casetas de baños,
de fosos de un castillo.
Recuerdos de vosotras, sobre todo,
oh noches en hoteles de una noche,
definitivas noches en pensiones sórdidas,
en cuartos recién fríos,
noches que devolvéis a vuestros huéspedes
un olvidado sabor a sí mismos!
La historia en cuerpo y alma, como una imagen rota,
de la langueur goûtée à ce mal d’être deux.
Sin despreciar
-alegres como fiesta entre semana-
las experiencias de promiscuidad.
Aunque sepa que nada me valdrían
trabajos de amor disperso
si no existiese el verdadero amor.
Mi amor,
íntegra imagen de mi vida,
sol de las noches mismas que le robo.
Su juventud, la mía,
-música de mi fondo-
sonríe aún en la imprecisa gracia
de cada cuerpo joven,
en cada encuentro anónimo,
iluminándolo. Dándole un alma.
Y no hay muslos hermosos
que no me hagan pensar en sus hermosos muslos
cuando nos conocimos, antes de ir a la cama.
Ni pasión de una noche de dormida
que pueda compararla
con la pasión que da el conocimiento,
los años de experiencia
de nuestro amor.
Porque en amor también
es importante el tiempo,
y dulce, de algún modo,
verificar con mano melancólica
su perceptible paso por un cuerpo
-mientras que basta un gesto familiar
en los labios,
o la ligera palpitación de un miembro,
para hacerme sentir la maravilla
de aquella gracia antigua,
fugaz como un reflejo.
Sobre su piel borrosa,
cuando pasen más años y al final estemos,
quiero aplastar los labios invocando
la imagen de su cuerpo
y de todos los cuerpos que una vez amé
aunque fuese un instante, deshechos por el tiempo.
Para pedir la fuerza de poder vivir
sin belleza, sin fuerza y sin deseo,
mientras seguimos juntos
hasta morir en paz, los dos,
como dicen que mueren los que han amado mucho.
Si quedaba alguna duda… #asMunicipaisEntenden y en nuestras bibliotecas podeis encontrar este y otros poemas de este poeta barcelonés, que según dicen, murió con un libro inédito escondido en el armario… además de la película “El Cónsul de Godoma”, basada en sus Diarios
“Café con Libros” por Carmen Ramos
En “Café con Libros” tenemos el gran privilegio de contar con gente a que le gusta escribir. Y siguiendo una tradición que empezó Carmen Ramos, nuestra cronista oficial, os invitamos a leer lo que ha supuesto para todos nosotros este segundo año de lecturas compartidas.
Queridos lectores este curso nuestro CAFE CON LIBROS comenzó con un FUTURO IMPERFECTO, pasamos UN TIEMPO ENTRE COSTURAS entre Madrid y Marruecos, LO QUE ESCONDIAN LOS NOMBRES de algunos de los libros que hemos leído PODRÍAN HACERNOS DAÑO por las muchas historias duras y emotivas que a veces albergaban; pero así y todo conocimos una TIERRA DESACOSTUMBRADA a la luz de MIL SOLES ESPLENDIDOS y UN MAR DONDE HABÍA COCODRILOS. Seguimos en todo su recorrido a LA NIETA DEL SEÑOR LINH y después de tantas emociones conseguimos dibujar UNA SONRISA ETRUSCA. Seguidamente nos vestimos de SEDA y con TRES SOMBREROS DE COPA para ir al teatro. Y a continuación conocer LAS HISTORIAS DE UNA MAESTRA, la de la TIA TULA y las MEMORIAS DUN NENO LABREGO , un alguén que nos cautivó. Y como en casi todos los cuentos , después de nuestra andadura por varios libros llegamos para darle un descanso a nuestro club a un UN PALACIO AZUL DE INGENIEROS BELGAS. Después de todo este recorrido por los libros con diversidad de historias, con las cuales nos hemos emocionado, enfadado , reivindicado, reído y aprendido sobre las diferentes culturas y sociedades ; a mi LO QUE DE VERDAD ME IMPORTA es haber compartido esos momentos con todos VOSOTROS.
Un momento mágico
… Os acordáis queridos lectores de aquel párrafo que leíamos en “El guardián entre el Centeno”
“Los libros que de verdad me gustan son esos que cuando acabas de leerlos piensas que ojalá el autor fuera muy amigo tuyo para llamarlo por teléfono cuando quisieras”.
Pues en “Café con libros”, llamaron a Xulia Alonso y tuvo la deferencia con nosotros de venir a vernos.
Fecha para recordar 12-12-2012 y día del cumpleaños de la escritora. Xulia nos hizo un resumen de un período de su vida, de su compañero, de su hija, de sus padres , sus amigos , tan maravillosamente perfecto que todas las preguntas que teníamos en mente y preparadas quedaron respondidas con creces. Tertulia con muchas emociones encontradas . Y nos quedó muy claro, gracias a una de nuestras lectoras, que todos esos sentimientos, esa forma de narrar, de expresarse nacía de lo mas adentro de ella y de esa necesidad que tenía de contar.
Xulia me firmó un ejemplar de su libro y escribió “En recuerdo de una tarde inolvidable para mi”. Y yo te digo, Xulia, inolvidable para nosotros lectores del” Café con libros” por varios motivos, porque has sido la primera escritora que visita nuestro Club , por la forma de expresar esos sentimientos, por tu superación ,por tu entrega, , por tu lucha , por tu sensibilidad, porque nunca te quejabas y por tu FUERZA.
Cojo una frase de tu libro:” Cada momento é único e algúns , ademais, marcan un punto sen retorno”. En nuestro club de lectura ese momento contigo fue único y te damos las gracias de corazón por haber tenido el placer de escucharte y queremos que sigas teniendo más cosas que contarnos y así poder disfrutar de más momentos con tus libros…
Carmen Ramos
“Café con Libros” continuará…
Letras Galegas 2013
O 17 de maio está ao caer e nas Bibliotecas Municipais de A Coruña xa temos todo preparado para a celebración das Letras Galegas 2013. Como cada ano, nesta data organízanse varios eventos culturais de homenaxe arredor da figura escollida pola Real Academia Galega (RAG). En palabras da propia Academia, o 17 de maio é:
Unha data consagrada á exaltación e promoción da nosa literatura e da nosa lingua.
¿E por que cada 17 de maio? Precisamente porque nesta data conmemórase o centenario da primeira edición en 1863 da obra Cantares Gallegos, de Rosalía de Castro, primeira homenaxeada nas Letras Galegas 1963.
Volvendo ao 2013, este ano está adicado á figura de Roberto Vidal Bolaño (Santiago de Compostela, 1950 – Santiago de Compostela, 2002), autor, director e actor de teatro. Sen dúbida algunha, unha figura imprescindible para coñecer a dimensión do teatro galego e o dramaturgo máis prolixo da historia da lingua galega.
Para coñecer a súa obra, podedes botar man da Guía de Lectura elaborada pola Biblioteca Municipal de Estudos Locais, así como tamén da páxina da Asociación Roberto Vidal Bolaño, entidade que nace en novembro de 2012 co obxectivo de promover a figura do autor dez anos despois da súa desaparición. Asómesmo, podedes consultar a selección de recursos web sobre Vidal Bolaño no noso Delicious. Abofé que atoparedes páxinas con información ben interesante!
E para rematar, un pequeno resumo da programación nas nosas bibliotecas en homenaxe a Vidal Bolaño:
- Luns 13 de maio // 20.00 horas. Lectura dramatizada na Biblioteca de Estudos Locais, da man de Comba Campoy con Picaversos, co acompañamento musical de Bernardo Martínez.
- Martes 14 de maio // 20.00 horas. Charla “Apuntamentos sobre Vidal Bolaño” na Biblioteca Municipal Ágora, da man de Rubén Ruibal e despois da charla, lectura dramatizada da obra “A burla do galo” polos alumnos e alumnas da Aula de Teatro da UDC – Teatro normal.
- Luns 20 de maio // 17.00 horas. Sorteo dun lote de libros en galego na Biblioteca Municipal Forum Metropolitano. O prazo para participar será do 3 ao 20 de maio e entrarán en sorteo aqueles usuarios e usuarias que se leven en préstamo 3 documentos en lingua galega e cubran o boleto.
![]() |
![]() |
![]() |
Asómesmo, nas nosas biblios haberá mostras bibliográficas sobre a vida e obra de Vidal Bolaño e o teatro galego, e incluso obras de outros homenaxeados nas Letras Galegas en anos anteriores. Acercádevos e descubrídeas!
Presentación da obra “Los libros prestados”, de Xabier López López
Mañá xoves 18 de abril, na Biblioteca Municipal Ágora, terá lugar a presentación da obra de Xabier López López: “Los libros prestados“, editada en marzo de 2013 en castelán por Libros de Pizarra.
Unha obra composta de catro relatos de xénero e temática completamente diferente, pero que teñen algo en común. En palabras do propio autor, os protagonistas de todos os relatos non son os libros senón os lectores, isto é, o importante é contar o que agochan as vidas dos que len.
A vida do catedrático Gutiérrez de Azpiaza que sobrevive a unha horrible e misteriosa matanza o 15 de xaneiro de 1943, en plena II Guerra Mundial, en “El corazón de la taiga”. A vida do Señor André, vendedor de enciclopedias, e a súa relación coa bibliotecaria Isabella, retratata en “La noche de Walpurgis”. E a vida dun guionista obsesionado por devolver persoalmente todos aqueles libros que algunha vez lle deixaron e que por unha ou outra razón non devolvera no seu momento, contada en “Los libros prestados”, relato que tamén dá título a toda a obra. Para rematar finalmente no último relato “Discurso del método” coa disertación do protagonista que conclúe que o único relevante é o acto literario en si mesmo:
“Lo importante para la humanidad no es lo que se escribe sino el porqué y el cómo de la escritura, esto es, por qué y cómo se escribe”
Podedes atopar este libro nas nosas Bibliotecas Municipais, tanto a edición en castelán como a edición orixinal en galego. E se queredes saber máis da obra e do autor, nos vos perdades a presentación!

















