La estratagema
¿Puede un thriller ser a la vez una novela de suspense y una historia cuasí-romántica?. Puede y la novela en cuestión lo demuestra.
Lo que nos narra es la historia de cuatro personajes, tres mujeres –Eva, Lora y Lisa– y un hombre, Victor; todos ellos nacidos en Bulgaria y atrapados en la historia de ese país desde el momento que su Zar, Boris III, decide tomar partido por la Alemania hitleriana y aplicar en su suelo las leyes antisemitas tan queridas por los partidarios de aquella ideología.
Es el momento en que el patriarca de la familia Calderon, todopoderoso clan de origen judio, dueños de un banco, de compañías financieras y de seguros e industrias varias, decide no dejar que le arrebaten lo que con tanto esfuerzo ha conseguido y maquina un plan para poner a salvo toda su inmensa fortuna mediante la creación de un consorcio inasible, Alternus, que agrupará lo que tiene y dirigirá en la sombra su contable Nushkov. Sus planes salen adelante pero un hecho trastoca el que todo pueda volver a aflorar. El país cae en la órbita comunista y los nuevos gobernantes están ansiosos de echar mano a la fortuna oculta. Esta circunstancia tendrá graves consecuencias para los descendientes de aquellos en los que recayó la responsabilidad de velar por la integridad de Alternus. Los servicios represivos del Estado espiaran y tratarán por todos los medios lograr descifrar la maraña creada por Jules Calderon y dar con el ábrete sésamo que lleva al codiciado tesoro.
La autora divide la novela en cuatro partes. Cada una corresponde al periplo vital de cada personaje. El principal de todos ellos es Eva. Ella será el eje sobre el que girará el entramado del relato. En todo él se narran las vicisitudes propias del enigma y al tiempo se nos expone como era el clima social y político que se respiraba en aquel país sometido a la férrea dictadura comunista. No es algo que desconozcamos ya que otras obras han reflejado lo mismo. Lo que distingue a esta es que lo hace sin dramatismos ni grandilocuencias. Reconociendo lo que ocurre pero sabiendo también que la responsabilidad que tienen no les permite actuar de distinta forma de como lo hacen. Aún así tendrán tiempo para conocer la amistad verdadera, el amor y el sacrificio, pero como digo describiendo todo con naturalidad y humanidad.
Y es esa forma de narrar y las situaciones que se describen lo que hace que por momentos nos olvidemos del drama principal y nos centremos en los anhelos, amores y desengaños de los protagonistas. No son vidas vacías, al contrario, profesionalmente son personas que triunfan en lo que hacen, que viven apasionadamente sus relaciones amorosas e incluso que llegan al sacrificio personal cuando todo parecía indicar que alguno había perdido su orgullo y dignidad.
La narración de cada parte la hace el personaje que le corresponde y todo lo que se cuenta engancha. No está claro como será el desenlace y esto hace que deseemos llegar al fina para saber como se resolverá la estructura montada y como será la justificación de algunas de la actitudes que a lo largo de la narración se describen.
Léa Cohen nació en 1942 en Sofía (Bulgaria). Estudió piano y musicología en Sofía y en
Utrecht. Entre 1975 y 1979 fue directora de la Filarmónica de Sofía. Los cambios políticos de 1989 propiciaron una reorientación de su carrera hacia la política y la diplomacia, actividades que siempre ha compaginado con la escritura.
De 1991 a 2001 fue embajadora de Bulgaria ante la Unión Europea y la OTAN.
Es autora de varios libros sobre musicología. Como escritora de ficción ha publicado hasta la fecha ocho novelas y una obra de teatro. La más destacada de las cuales La Estratagema (2006), su cuarta novela, fue nominada para el premio a la Mejor Novela búlgara 2006.
Actualmente vive entre Le Chaux-de-Fonds (Suiza) y Sofía.
Recomendacións literarias en galego no mes do libro
Estamos no mes do libro e queremos recomendar unha serie de obras de literatura galega para agasallar e acertar.
Recorda que nas Bibliotecas teñen en marcha unha inicitiva de recomendacións literararias, musicais e cinematográficas vía Twitter, coa nosa conta @bibcoruna, baixo o lema COLABORA CON NÓS! e co hashtag #recomendamosbmc os tuiteiros poden manifestar os seus gustos e compartir as súas preferencias.
As nosas recomendacións son:
Cando Xosé Carneiro, coñecido psicanalista e polémico colaborador televisivo, aparece co peito aberto no seu piso da compostelá rúa República do Salvador, son dúas as cousas que chaman a atención do xornalista Aquiles Vega e da profesora Sofía Deneb. A primeira é a brutalidade, a violencia extrema con que o crime foi levado a cabo. A segunda, ese detalle que non encaixa na escena: unha estraña peza de ferro chantada no corazón. En realidade, a de Carneiro non é máis que a primeira dunha cadea de mortes en serie, unha carreira contra o reloxo na que Aquiles terá non só que comprender que é o que está pasando, senón cal é o papel que en toda esta historia xoga un dos nomes máis importantes da nosa literatura, aquel sempre rodeado de misterio e escuridade. E, sobre todo, terá que saber quen é Adriano… Logo do éxito recibido pola súa primeira novela, Os fillos do mar, regresa Pedro Feijoo cunha nova aventura, desta volta chea de versos, de sangue, de amor e de odio, pero mantendo intacta a súa máxima por bandeira: ante todo, o entretemento e o pracer de lectores e lectoras.
Catro amigos e unha gran viaxe. Este era o plan de Leo ao rematar os estudos universitarios. En cambio, todo se esborralla uns meses antes de partir, cando os seus colegas se botan atrás e Leo debe afrontar unha decisión transcendental: desistir ela tamén ou marchar soa. A encrucillada é difícil e as dúbidas afógana, pero a ansia por coñecer mundo pode máis que todos os medos. Por fin, unha mañá de xaneiro fai oídos xordos ás advertencias familiares e toma un avión con destino ao sur. Estará fóra exactamente seis meses, nin día máis nin día menos. Aquí comeza un periplo cheo de aventuras e de personaxes fascinantes no que os seus pés a levarán moito máis lonxe do que nunca imaxinara.
Nun porto afastado, Manuel Antonio mantén unha fermosa historia de amor cunha sorprendente muller á que coñeceu grazas a un estraño navegante chamado Joseph Conrad. Un rapaz de 15 anos relata a época en que os veraneantes madrileños eran o punto de todas as olladas e desexos da súa vila. Dous grupos de mozos provocan unha trifulca durante unhas festas patronais ao inicio da Transición. O músico dunha orquestra e a camareira dun ambigú establecen unha engaiolante historia de amor… Cadeas é unha novela de novelas.
Premio de Novela por Entregas 2013 de La Voz de Galicia
Esta é unha novela policial e de suspense que xira arredor das pescudas do inspector Hermida para atopar unha bebé roubada a unha rapaza inmigrante. Mais é tamén unha novela arredor das bandas criminais que fan negocio cos seres humanos. Polo medio, intriga e tensión narrativa para unha historia que pode estar acontencendo agora mesmo en calquera das nosas cidades. Un reto para un inspector canso e sagaz, ante o caso máis difícil da súa carreira de investigador.
O derradeiro libro de Emma Olsen
VII Premio de Narrativa Breve Repsol
Emma Olsen afronta os seus derradeiros meses de vida afectada por unha enfermidade terminal e sabe que a morte non tardará en chegarlle. Mais Emma Olsen é escritora, e decide dedicar o tempo que lle queda a rematar unha novela que non é exactamente unha novela, senón unha crónica en primeira persoa dos anos máis importantes da súa vida, os do final da adolescencia. Escribe para revelarnos unha historia de segredos agochados moito tempo. E por iso regresa a Faith, a pequena cidade perdida do Medio Oeste norteamericano na que naceu, un lugar no que semella non acontecer nada interesante nunca, mais que garda, soterrado, un universo de mentiras e conflitos entre os seus poucos e singulares habitantes.
O que ía ser un verán sen sobresaltos, verase transformado nunha aventura grazas a uns avós pacientes, un curmán mentireiro e un vello mago que agocha antigos segredos. Na súa compaña, o mozo protagonista desta novela irá descubrindoos ata mesmo remontarse a un decisivo episodio da II Guerra Mundial. Unha novela na que habitan ilusionistas capaces de deter balas cos dentes, belas damas que traballan para o servizo de espionaxe, trens nocturnos e automóbiles de luxo. Unha historia sobre as ilusións e as materias, as verdades e as certezas, e a capacidade de soñar para conseguir aquilo que desexamos.
Antonio Fraga (Autor)
Antonio Seijas Cruz (Ilustrador)
Premio Merlín de Literatura Infantil 2013
Buto, o zapateiro, conta a historia do seu amigo Baltasar, un rapaz de once anos, cego de nacemento e orfo de nai, que vive coas súas tías, Olegaria e Berenguela, dúas xemelgas moi antipáticas e un pouco malvadas. Acompañado do seu can, Barriga Branca, Baltasar vende na praza dos Zoqueiros soldadiños e bailarinas de madeira, labradas coa súa navalla, coa intención de xuntar cartos para reunirse co seu pai. A aparición na praza do Castañeiro de Abril provocará un xiro na súa vida e unha chea de acontecementos que trastornan a vida da xente do seu barrio. O Castañeiro de Abril é unha historia de superación dunha dignidade tremenda e dunha afouteza extraordinaria. Unha reivindicación das cousas miúdas, que adoitan ser a principal orixe dos nosos desgustos e das nosas maiores satisfaccións.
Premio Nacional de Poesía 2013
Consta de 67 composicións divididas en tres apartados -Trama de vida, Terreal e sagrado, e Tapiz de cinza- nas que Álvarez Torneiro (A Coruña, 1932) “reflexiona sobre a cotidianeidade, debulla emocións íntimas e pensamentos existenciais, xogando coa dimensión simbólica da palabra”. Un poemario que xa foi galardoado co Premio Nacional da Crítica na categoría de Poesía en Lingua Galega, o Premio Angel Casal e o da Asociacion de Escritores en Lingua Galega.
Letras Galegas 2014
Nimbos é un libro breve, que consta de 32 poemas, agrupados en sete epígrafes (“Pórtico”, “Noite”, “Lus”, “Espranza”, “Milagre”, “Sono”, “Ferida”) que, con todo, amosan unha grande coherencia e homoxeneidade, como propia dun autor maduro e de elaboración poética moi demorada. A súa lingua é coidada, se ben incorpora moitos dialectalismos chairegos, que o propio autor aclara nun glosario final tanto en Nimbos como noutras entregas poéticas. Obra reveladora da extraordinaria forza expresiva do seu autor, que ilumina a carga que o poema leva dentro.
Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podes encontrar estas obras, consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo:
El día antes de la felicidad, Erri de Luca
Hay títulos que te atrapan sin saber muy bien porqué. Los lees en un listado, en un artículo, los ves en una librería … y ya no los puedes olvidar.
Eso es lo que nos ha pasado con el último libro que hemos comentado en “Café con Libros”, “El día antes de la felicidad” de Erri de Luca.
Relato sencillo y poético, El día antes de la felicidad, narra la educación sentimental de un joven huérfano que crece en los años sesenta protegido por un personaje adorable, Don Gaetano.
Rodeado de grandes hombres, nuestro protagonista recibe lecciones de vida de la mano de este “portero de los infiernos de la vida” que vive en un edificio de viviendas como hombre para todo y que tiene un gran don: “saber leer el pensamiento de las personas” , con sólo con mirarte sabe lo que te pasa. Y de Don Raimondo, que le descubre en su vieja librería de segunda mano, que la mayor libertad del ser humano la proporcionan los libros y la educación.
El joven crecerá a través de los relatos de su mentor en una ciudad, ofendida por la guerra que supo rebelarse contra la ocupación alemana.
Y aprenderá que la vida es ritual, pasión, desafío, sangre… un camino necesario para alcanzar la madurez. ¿Acaso en esto consiste la felicidad?
Son cosas que pasan el día antes.
¿El día antes de qué?
El día antes de la felicidad
Erri de Luca

Erri de Luca (Nápoles, 1950) es novelista, traductor y poeta. Participó en el movimiento del 68 y fue militante revolucionario del grupo Lotta Continua, con la intención de subvertir el orden capitalista. Fue obrero de la Fiat, camionero y albañil. Recorrió los Balcanes con ayuda humanitaria.
Traductor de hebreo y yiddish autodidacta, lo aprendió para leer la poesía de primera mano.
Considerado uno de los autores italianos más importantes de todos los tiempos, sus libros han sido traducidos a 23 idiomas. Ha obtenido varios galardones, entre los que destacan el Premio France Culture y el Femina Étranger en Francia, o el Premio Petrarca en Alemania.
Es autor de más de cincuenta obras, entre las que destacan:
- Aquí no, ahora no (1989)
- Tú, mío (1998)
- Tres caballos (1999),
- Montedidio (2002),
- El peso de la mariposa (2009)
- Los peces no cierran los ojos (2012)
Alpinista ocasional, vive en el campo, cerca del lago de Bracciano.
Cuando le preguntan a Erri ¿Que es para ti la felicidad?, contesta:
La felicidad es algo que no se puede fundar en nada, ni una ciudad ni en un amor, porque llega de forma imprevista y dura poco.
La felicidad es un regalo, no un proyecto.
Y para vosotros, ¿Qué es la felicidad?
En la próxima sesión de “Café con Libros” comentaremos otro título que nos roba el corazón, “El olvido que seremos” de Héctor Abad Faciolince.
Para acercarnos un poco más a esta obra os recomendamos el post de nuestra compañera Maru publicado en este blog.
Felices lecturas estas vacaciones.
Tuitencontro con Laura Freixas
O Club de Lectura dos Luns da Biblioteca Forum Metropolitano inicia este segundo cuatrimestre unha serie de citas na nube cos autores das obras lidas. Trátase de utilizar a ferramenta Twitter para establecer un encontro virtual cos escritores, os denominados Tuit-Encontros.
Tuit-encontro con Laura Freixas
O primeiro destes tuit-encontros será coa escritora Laura Freixas @LauraFreixas que estará ó outro lado da pantalla o vindeiro 21 de abril de 12:00 a 12:40 horas. Dende a conta de Twitter de Bibliotecas Municipais @bibcoruna lideraremos
O diálogo pode seguirse a través dos hashtag #tuitencontros e #laurafreixasbmc
O encontro estará aberto a calquera persoa que queira interactuar e trasladarlle á escritora as reflexións, dudas ou preguntas das súas obras.
Unha oportunidade única para charlar en torno á obra Madres e hijas así como dalgún dos últimos libros desta escritora como son Los otros son más felices ou Una vida subterránea.
Laura Freixas
Laura Freixas (Barcelona, 1958) estudou no Liceo Francés da súa cidade. Licenciouse en Dereito en 1980, pero dedicouse sempre á escritura. Deuse a coñecer en 1988 cunha colección de relatos, El asesino en la muñeca.
A súa obra e Madres e hijas
Paralelamente á súa obra narrativa, Laura Freixas desenvolveu un intenso labor como estudosa e promotora da literatura escrita por mulleres. En 1996 coordinou e prologou a antoloxía de relatos de autoras españolas contemporáneas, Madres e hijas (que chegou ás 9 edicións no primeiro ano), e en 2000 publicou o influínte ensaio Literatura y mujeres.
Entrevista a Laura Freixas na Biblioteca do Instituto Cervantes
Nas Bibliotecas Municipais podes encontrar as súas obras, consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo
Presentación do libro “Historias desde el geriátrico”, de Manuel Jacobo González Outes
Este venres 28 de marzo ás 19:30 horas terá lugar na Biblioteca Municipal Forum a presentación da novela“Historias desde el geriátrico”, de Manuel Jacobo González Outes.
“Historias desde el geriátrico” está editada por Atlantis. A obra está composta por ducias e ducias de historias curtas, divertidas, inconexas e esperpénticas cuxo único fío condutor é un vello ferroviario xubilado da renfe en Monforte e natural da Costa Morte, que acaba de ingresar nun xeriátrico e que di aos seus compañeiros de asilo que dende que se xubilou el adícase a ser “Contador de historias” que acumulou ao longo dos anos. Contalle así tódolos días aos seus compañeiros de asilo unhas cantas historias que forman cada capítulo da obra (cada capítulo é un día do protagonista no xeriátrico) e ao mesmo tempo narra a historia das reflexións do xubilado ao que lle acaba de morrer a muller e separano do seu neto ao que queria legar as historias que sabe.
A novela pretende ser amena e divertida ao tempo que quere denunciar que se aparte á xente maior para dar paso ao relevo xeracional cando en moitos casos deberiamos aprender unha chea de cousas dos nosos maiores, posto que viviron cousas das que non temos nin idea.
Manuel Jacobo Outes naceu en Caldebarcos (Carnota) o 27 de febreiro de 1969, onde viviu coa súa avoa e as súas tías até os cinco anos, cando os seus pais, que volveran da emigración en Inglaterra, marchan a vivir á cidade da Coruña, onde reside desde entón. Formouse sobre todo en actividades dirixidas a profesións técnicas, aínda que non deixou nunca de fomentar os seus coñecementos sobre todo o relacionado coa Historia, Literatura ou coa Arte en xeral, do que se considera un autodidacta.
No ano 2000 tivo un grave accidente que lle impediu volver traballar na súa profesión, dedicándose na actualidade por completo a súa vocación de escritor. Na Coruña é coñecido nesta faceta pola súa colaboración en distintos periódicos con artigos de diversos temas profesionais e algúns relatos literarios. Posúe a rebeldía propia que caracteriza a súa condición perfeccionista, sensible e revolucionaria, procurando incluír nas súas obras estilos que leven ao lector e lectora a atopar amenidade, cultura, humor e romanticismo.
Aínda que prolífico autor de diversas obras de distintos xéneros literarios, Diario dunha noiteboa é a súa primeira obra publicada e podes atopala nas nosas Bibliotecas Municipais.
Así que se queres saber máis do autor e da súa obra achégate á Biblioteca Forum Metropolitano. Lembra que a cita é este venres 28 de marzo ás 19:30, agardámoste!
Valerie Tasso, nos Encontros con autor de Libros en Directo
O ciclo Libros en Directo volta ao Centro Ágora o vindeiro mércores 26 de marzo , ás 20:30 horas coa controvertida e televisiva sexóloga Valerie Tasso.
Unha vez máis os membros dos nosos Clubs de lectura , acudirán a cita de Libros en Directo: encontros con autor , para participar con Valerie Tasso e o seu estilo directo, agudo e desenfadado do que augura ser unha tarde de confidencias, secretos e revelacións.
Valerie Tasso: de executiva a escritora , pasando por prostituta
Escritora de varios libros de éxito, está francesa nada en 1969 e actualmente afincada en Barcelona, é Licenciada en Ciencias Económicas e Línguas Extranxeiras Aplicadas, ten un Máster en Dirección de empresas pola universidade de Estrasburgo, un postgrado de sexoloxía pola Universidade Alcalá de Henares de Madrid, e fala cinco idiomas con fluidez. Traballou como alta executiva en varias empresas multinacionais ata que o sexo petou na súa porta. Descubreu o sexo moi cedo, convertíndose no centro da súa vida; A bibliotecaria do seu barrio abreulle as portas do “inferno”, para logo dunha década dedicarse a prostitución de luxo, coma un xeito de coñecerse a sí mesma. Actualmente centra a súa vida profesional nas súas colaboracións televisivas e sobre todo na súa faceta de escritora.
A súa obra literaria
Nas súas obras relata a súa experiencia sexual con diferentes enfoques , pero cun nexo común no que pretende desmitificar as prácticas sexuais. Diario de una ninfómana e París la nuit son prácticamente unha autobiografía da autora donde explica as súas experiencias e a importancia da condición humana máis lonxe do sexo.
O encontro con Valerie Tasso centrarase no seu último libro El método Valerie, un tratado sobre as artes amatorias onde intenta liberarnos dos falsos clichés en torno ao sexo, nun tono divulgativo e humorístico. Nel anima ás mulleres a deixar de fantasear con Christian Grey e perder o medo a tomar a iniciativa cos homes para recuperar a seguridade perdida
“Se acabaron los cuentos y las novelas. Ha llegado la hora de convertirnos en las protagonistas de nuestra propia historia de pasión.”
Nas Bibliotecas Municipais podes encontrar os seguintes libros de Valerie Tasso:
- Diario de una ninfómana
- Antimanual del sexo
- El otro lado del sexo
- Sabré cada uno de tus secretos
- Diario de una mujer pública
- El método Valerie sexo y seducción : secretos para ser infalible
Consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo de Bibliotecas municipais
o próximo autor en visitar Libros en Directo é Eloy Tizón, o 21 de abril
Ojos azules de Toni Morrison
La historia está inspirada en una conversación que Toni Morrison mantuvo una vez con una compañera de la escuela primaria que deseaba tener los ojos azules. Implícito en su deseo estaba la “autoaversión racial”
Y veinte años después yo me preguntaba como se aprende semejante cosa ¿Quién se lo ha inculcado? ¿Quién le ha había mirado y la había encontrado tan deficiente, tan insignificante en la escala de la belleza?
El libro narra la historia terrible de Pecola, una niña de color de doce años pobre, solitaria, poco querida y fea. Ella consciente de su fealdad, sueña con tener los ojos azules como esas niñas rubias y blancas, como solución a todas sus carencias.
En las primeras páginas se pregunta:
¿Cómo lo haces? Quiero decir, ¿cómo consigues que alguien te quiera?
Vive en los Estados Unidos de la Segunda Guerra Mundial, una época, que queda retratada tristemente por las maneras con que la población blanca trataba a la población negra, en la que la discriminación, la denigración y en definitiva el racismo estaba a la orden del día de una forma explícita y clara.
El libro comienza con un breve capítulo en el que Pecola, habla en una especie de monólogo interior en el que acaba enlazando todas las palabras como si a la pobre niña se le hubiese enredado el pensamiento
Ojos azules está dividido en cuatro capítulos: Otoño, Invierno, Primavera, Verano; narrado a partir de voces diferentes, como si estuviera confeccionado a retazos que, sin embargo, forma una unidad conexionada. Y en el que describe la historia de Pecola, y de cómo llegó a quedar embarazada de su padre y de las circunstancias que abocaron a ese hombre a hacer tamaña atrocidad.
Toni Morrison, tal y como explica en el epílogo escrito muchos años después en 1993, escribió esta obra buscando profundizar a la vez en varios de los problemas que la población negra tenía que sufrir, como la demonización de la raza de color y su influencia en los miembros más indefensos de ésta:
“Concentre mi atención en cómo algo tan grotesco como la demonización de toda una raza podía echar raíces dentro del miembro más delicado de la sociedad: una niña; el miembro más vulnerable: una criatura de sexo femenino”
Toni Morrison cierra el epílogo, refiriéndose al escaso éxito que tuvo la obra cuando se publicó, con las consiguientes palabras:
“Con muy pocas excepciones, la publicación inicial de Ojos azules fue como la vida de Pecola: desechada, trivializada, mal interpretada. Y ha costado veinticinco años ganar para ella la respetuosa publicación que esta edición constituye”
Es aquí cuando la autora tras un sabio análisis de la obra, ve por fin reconocido el valor de su libro y la lectura actual del mismo hace posible ese reconocimiento, como si los nuevos tiempos lo hubiesen hecho posible, una época en que la raza negra ya no es discriminada de la manera que solía hacerlo, y de la misma manera su obra ha sido aceptada y reconocida.
LA AUTORA
Nació el 18 de febrero de 1931 en Lorain, Ohio (Estados Unidos) en el seno de una familia de clase trabajadora.
Desde muy pronto se aficiona a la lectura y entre sus autores favoritos figuran Jane Austen y Leon Tolstoi.
Cursó estudios en la Universidad de Howard, donde se incorporó a un grupo de teatro universitario. En 1955 fue admitida en la Universidad de Cornell, donde realizó un curso de posgrado de Literatura inglesa. Escribió una tesis sobre el suicidio en la obra de William Faulkner y Virginia Woolf. Fue profesora de filosofía y letras en las universidades de Yale, Howard, Texas y en la State University de Nueva York.
También enseñó escritura creativa en la Rutgers University de New Jersey, al mismo tiempo que trabajaba como editora de Random House, labor que venía desarrollando desde antes para pagarse los estudios. A su trabajo editorial se debe el descubrimiento de varios de los más representativos escritores de la joven literatura afroamericana de los Estados Unidos.
Entre 1958 y 1964 estuvo casada con Harold Morrison, un arquitecto cuyo apellido adoptó (Toni es su apodo familiar) y con el que tuvo dos hijos.
En 1970 apareció su primer libro Ojos azules, más tarde Sula y en 1977 La canción de Salomón el cual le valió el Premio de la Crítica y la consagró como una de las más importantes autoras contemporáneas de Estados Unidos. Los protagonistas de sus obras buscan sus raíces y su herencia cultural afroamericana; Toni describe la magia del floklore africano, las relaciones de poder entre hombres y mujeres, los valores sociales, siempre con ataques a la esclavitud. En 1987 apareció Beloved, una historia estremecedora donde sintetiza varios siglos de dolor y desesperación del pueblo negro esclavo; con este libro obtuvo el Premio Pulitzer.
En 1993 Toni Morrison recibió el Premio Nóbel de Literatura, siendo la primera mujer negra en obtener tal distinción
Actualmente es profesora de Humanidades en la Universidad de Princeton y miembro de la Academia Americana de las Artes y las Letras.
Es una activista a favor de los derechos civiles y comprometida con la lucha en contra de la discriminación racial.










Se empieza entonando canciones folclóricas y se termina empuñando un Kalasnikov. Esta es la sexta novela de Clara Usón y según la crítica la mejor y más ambiciosa de todas las que lleva escritas. En ella se ocupa de la reciente
Barcelona. Ha vivido en Londres y México.
Hace poco más de un siglo, la esperanza de vida en 









