El otro nombre de Laura
Con la lectura de este libro damos comienzo al curso 2014/2015. Esperamos que sea tan gratificante como fue el anterior.
La novela comienza con una solicitud de entrevista entre dos personas que hace mucho tiempo que no se han visto. Billy Hunt solicita esa entrevista al Dr. forense Quirke. Ambos se conocieron en su época de estudiantes de medicina, si bien Billy Hunt no llegó a terminar la carrera. Pese a que no se puede decir que fuesen amigos, Quirke acepta celebrarla. En ella Billy le solicita que finja hacer la autopsia al cadáver de su mujer. Esta había aparecido muerta unos días antes y todo parece indicar que la causa fue un suicidio. A Quirke aquella petición no le parece normal, pero en virtud de una pretendida confraternidad académica accede a la petición que le hace su antiguo compañero.
Una vez delante del cadáver y después de la primera inspección visual del mismo, Quirke se salta su promesa e indaga la verdadera causa de la muerte de la mujer a quien todos llaman Laura Swan y cuyo verdadero nombre era Dreide Hunt, de soltera Dreide Ward.
A partir de ahí comienza a desarrollarse el entramado en el que se basa la historia que el autor nos cuenta, y si hemos de destacar algo de ella por encima de todo lo demás es la descripción de los distintos personajes que intervienen en su desarrollo. No todos ellos son personajes nuevos para el lector de las obras de Benjamin Black (seudónimo de John Banville). Esta es la segunda novela en que el protagonista principal es el Dr. Quirke; de hecho a lo largo de la narración se hacen referencias a otras personas que sustentaron la anterior historia, “El secreto de Christine“. Tanto el también Dr. Mal como la hija de Quirke, Phoebe, ya figuraban entonces y siguen aquí con más o menos protagonismo que en el caso de Phoebe su presencia en el entramado es importante hasta el punto de formar parte del desenlace.
Todos los personajes que el autor introduce tienen bien definida su función y perfectamente descrita su personalidad. La forma de narrar hace que nos sea fácil imaginarnos su aspecto y por tanto que nos parezcan amigables al margen de su función en la trama. Todo está bien orquestado para que el lector tenga ese punto de deseo que hace que la novela interese. Es posible que si se tratase de otro autor que no tuviese la sintaxis del que nos ocupa, la narración nos pudiese parecer un tanto barroca y distorsionar el seguimiento de los hechos que describe. No es el caso, Benjamin Blakc, (Banville) es un maestro en construir literariamente el mundo en que quiere que sintamos lo que nos relata. Estamos en los años 50, en Dublín, en una Irlanda tradicionalista y católica y en la que, al parecer, no todo es tan justo y honrado como esa sociedad parece. Ya en la citada novela anterior denunciaba la hipocresía de aquella sociedad. En esta abunda en ello si bien de forma más sutil. En esa sociedad se dan casos de chantaje, drogas, alcoholismo, sexo, corrupción y búsqueda de paraísos artificiales que llenen la anodina vida de muchas respetable personas.
El epílogo de la novela nos indica que habrá una tercera obra en la que el personaje de Quirke volverá a ser protagonista.
Jonh Bamville es un novelista irlandés nacido en Wesford en 1945. Está considerado uno de los
grandes talentos de la lengua inglesa. Ha recibido el Premio Booker en 2005. Escribe también novelas de serie negra bajo el seudónimo de Benjamin Black.
Desde muy joven quiso ser escritor. Estudio en una escuela de los Hermanos Cristianos y en el colegio católico de San Pedro de Wesford. Al terminar en vez de ir a la universidad se puso a trabajar en la compañía aérea Aer Lingus, lo que le permitía viajar por el mundo. Más tarde diría de esta decisión que fue un gran error, que debió ir a la universidad y tomarse un tiempo para emborracharse y enamorarse. Pero quería irse de su familia, quería ser libre.
Vivió en EEUU entre 1968 y 1969. Al regresar a Irlanda entró a trabajar como periodista en The Irish Press, del que llegó a ser subdirector jefe. A la desaparición de dicho diario pasó al The Irish Times. Es colaborador habitual de The New York Review of Books.
Publicó su primer libro en 1970, una recopilación de relatos titulada Long Lankin , a la que seguirían un a serie de novelas, Nightspawn, Birchwood, la llamada trilogía de las revoluciones – Copérnico (1976), Kepler (1981) y La carta de Newton (1982) – y cerca de una docena de novelas más entre las que destacan El Libro de las pruebas, (1989) finalista al Premio Brooker y El mar (2005) que ganó el preciado galardón.
Banville es conocido por el estilo preciso de su prosa. Su ingenio y su humor negro muestran la influencia de Nabokov.
En 2006 aparece el primer libro de Benjamin Black, El secreto de Christine, a la que han seguido otras cuatro novelas negras.
Sobre su desdoblamiento como escritor ha dicho: “El arte es una cosa extraña. Bajo el sombrero de Banville puedo escribir 200 palabras al día. Un día decidí que podía convertirme en otro y bajo ese segundo sombrero, en esa segunda piel, puedo irme a comer después de haber escrito mil palabras, tal vez 2000, y disfrutar con ello. Es increíble descubrir como otro tipo puede vivir tu vida, usar tus manos y deleitarse con eso. Escribir es un trabajo peculiar…. . Escribir es como respirar. Lo hago por necesidad. Por mi propia boca y ahora también por la de Black“.
Para Banville, que también ha escrito piezas de teatro, su oficio tiene mucho de samurái: “Tener el valor, sabiendo previamente que vas a ser derrotado, y salir a pelear: eso es la literatura”.
Está en posesión de numerosos premios y distinciones.
En este año 2014 le han concedido el Premio Príncipe de Asturias de las letras
Antigua luz
Billy Gray era mi mejor amigo y me enamoré de su madre.
He de decir que de Jonh Banville como tal no había leído cosa alguna hasta ahora. Sí leí una novela de él, “La rubia de ojos negros”, escrita bajo el seudónimo de Benjamín Black, novela de serie negra que sinceramente me gustó. En la misma ya observé un estilo descriptivo que me llamó la atención por su versatilidad y empleo del lenguaje. En la que tenemos entre manos esta cualidad alcanza grados superlativos.
La novela es profundamente intimista. Alexander Clave, actor de teatro, ya anciano nos relata con todo lujo de detalles, de aquí mi comentario sobre su prosa, como había sido su primer amor; la madre de ese amigo que se menciona en el primer párrafo. Nos lleva de la mano a aquellos años, a aquellos sitios que sirvieron de cobijo al mencionado idilio. Nos hace vislumbrar como eran, que ambiente, cosas, naturaleza rodeaban sus encuentros con la Sra. Gray, como era ella, su carácter, su vida cotidiana. Sus encuentros amorosos descritos al detalle sin necesidad de emplear palabras escabrosas. Y todo esto mezclado con su propia vida, con sus reflexiones y actos de chico adolescente que vive un amor adulto, sin darse cuenta que lo que él considera así no es más que una pasión, un ir a ninguna parte, algo que más tarde o temprano tendrá que terminar y dejará una profunda herida, como así sucede.
Al ser algo recordado años después es normal que la memoria distorsione la realidad y añada o quite hechos que no fueron o sí fueron. Es algo que tendrá su importancia en el final de la historia, a mi modo de ver muy logrado.
El desarrollo de la trama no es lineal. Alex, así se hace llamar, evoca su pasado juvenil a la vez que nos cuenta otro pasado más reciente, ya adulto, casado y padre, junto con su actual situación, la de un actor de teatro cuasi jubilado que tiene la amargura de haber perdido a una hija y de no sentirse feliz en su matrimonio.
Un hecho singular contribuirá a que su vida tenga nuevos horizontes. Un productor cinematográfico cuenta con él para el rodaje de una película sobre la vida de un personaje recientemente fallecido. Su compañera en la ficción será una joven y popular actriz con la que intimará y con la que vivirá unos momentos trágicos. El encuentro con la hija de la Sra. Gray, Kristti, tantos años después, servirá para poder relativizar aquella juvenil pasión y a la vez le dará ánimos para indagar en los detalles que influyeron en la muerte de su hija y poder así librarse de la otra obsesión de su vida.
Como resumen decir que la novela con las dificultades comentadas sobre la forma en que está escrita y pese a que en ocasiones nos puede parecer repetitiva, mantiene el interés de la trama hasta el final. Recomiendo un diccionario a mano ya que la riqueza del lenguaje hace que en ocasiones se utilicen palabras que requieren su uso. Al menos a mi me pasó.
Jonh Bamville es un novelista irlandés nacido en Wesford en 1945. Está considerado uno de los
grandes talentos de la lengua inglesa. Ha recibido el Premio Booker en 2005. Escribe también novelas de serie negra bajo el seudónimo de Benjamin Black.
Desde muy joven quiso ser escritor. Estudio en una escuela de los Hermanos Cristianos y en el colegio católico de San Pedro de Wesford. Al terminar en vez de ir a la universidad se puso a trabajar en la compañía aérea Aer Lingus, lo que le permitía viajar por el mundo. Más tarde diría de esta decisión que fue un gran error, que debió ir a la universidad y tomarse un tiempo para emborracharse y enamorarse. Pero quería irse de su familia, quería ser libre.
Vivió en EEUU entre 1968 y 1969. Al regresar a Irlanda entró a trabajar como periodista en The Irish Press, del que llegó a ser subdirector jefe. A la desaparición de dicho diario pasó al The Irish Times. Es colaborador habitual de The New York Review of Books.
Publicó su primer libro en 1970, una recopilación de relatos titulada Long Lankin , a la que seguirían un a serie de novelas, Nightspawn, Birchwood, la llamada trilogía de la revoluciones – Copérnico (1976), Kepler (1981) y La carta de Newton (1982) – y cerca de una docena de novelas más entre las que destacan El Libro de las pruebas, (1989) finalista al Premio Brooker y El mar (2005) que gano el preciado galardón.
Banville es conocido por el estilo preciso de su prosa. Su ingenio y su humor negro muestran la influencia de Nabokov.
En 2006 aparece el primer libro de Benjamin Black, El secreto de Christine, a la que han seguido otras cuatro novelas negras.
Sobre su desdoblamiento como escritor ha dicho: “El arte es una cosa extraña. Bajo el sombrero de Bamville puedo escribir 200 palabras al día. Un día decidí que podía convertirme en otro y bajo ese segundo sombrero, en esa segunda piel, puedo irme a comer después de haber escrito mil palabras, tal vez 2000, y disfrutar con ello. Es increíble descubrir como otro tipo puede vivir tu vida, usar tus manos y deleitarse con eso. Escribir es un trabajo peculiar…. . Escribir es como respirar. Lo hago por necesidad. Por mi propia boca y ahora también por la de Black”.
Para Banville, que también ha escrito piezas de teatro, su oficio tiene mucho de samurái: “Tener el valor, sabiendo previamente que vas a ser derrotado, y salir a pelear: eso es la literatura”.
Está en posesión de numerosos premios y distinciones.
En este año 2014 le han concedido el Premio Príncipe de Asturias de las Letras
Libros para soñar
Dicía o célebre escritor Roald Dahl (Llandaff, 1916 – Oxford, 1990):
“Por riba de todo, mira con ollos curiosos este mundo que nos rodea, porque os mais grandes segredos están sempre ocultos nos lugares mais pequenos. Aqueles que non cren na maxia endexamais a atoparán“.
Cando eramos pequenos atopar maxia en cada recuncho e asombrarnos da beleza do mundo que nos rodea era tarefa doada. Incluso deixábamos voar a nosa imaxinación e construír novos mundos semellaba posible. Sen embargo, a medida que crecemos e a nosa apretada axenda de adultos nos absorbe, abandonamos nalgún momento a nosa capacidade de soñar, de imaxinar e de asombrarnos ante as pequenas marabillas. Por este motivo, quero compartir convosco cinco libros que aínda sendo infantís, son de lectura recomendada para adultos, tanto pola temática que abordan -invitando á reflexión- como polas ilustracións -que son obras de arte en si mesmas.
Escucho, miro / Cosettta Zanotti ; ilustracións de Cristiana Cerreti. Barcelona: Sleepyslaps, 2011.
En moitas ocasións na nosa vida miramos sen observar e oímos sen escoitar.
Esta obra é un poema visual que invita a escoitar e observar as pequenas cousas de cada día, a prestar atención ás nosas propias emocións e sentimentos e … a sentir.
“Miro las pequeñas cosas,
las escucho y entiendo que …
¡son grandes!“
Dreaming = La semilla de los sueños / Isabella Grott, ilustracións ; Gianlucca Rossi, texto. Valencia: Legua, 2012.
Un álbum ilustrado infantil que nos permite reflexionar sobre o que significa soñar e que nos desvela o misterio para non perder nunca esa capacidade ao longo da nosa vida.
“Otros me han dicho que …
para hacer brotar la flor más de 100 veces debemos SENCILLAMENTE SEGUIR SIENDO NIÑOS“
Dentro de mi imaginación / Marta Arteaga ; ilustrado por Zuzanna Celej. Madrid: Cuento de Luz, 2012.
A imaxinación é unha arma moi poderosa que nos permite crear novas realidades e viaxar a lugares descoñecidos. Esta obra anímanos a abrir a porta á nosa imaxinación e descubrir que hai tras dela.
Medalla de ouro na categoría de Mellor Álbum Ilustrado Infantil nos Living Now Boook Awards e primeiro premio nos International Latino Book Awards pola ilustración de portada.
“Mi imaginación es como un mar de pensamientos que se deslizan flotando en el agua. Gotas que resbalan y contienen mis ideas, y se hacen reales al mirarlas“
A nena á que non deixaban ser feliz / Luz Beloso, ilustracións ; Miguel Ángel Alonso Diz, texto. Vigo: A Porta Verde do Sétimo Andar, 2013.
Un libro infantil de lectura case obrigada para adultos, e digo case porque, utilizando palabras de Jorge Luis Borges, a lectura debe ser unha das formas de felicidade e non se pode obrigar a ninguén a ser feliz.
Ilustracións dunha beleza incomparable e un texto marabilloso que invita a reflexionar sobre a importancia de ser un mesmo, de expresarse libremente e de reivindicar os soños nunha sociedade na que o poder establecido tenta limitar dereitos e liberdades.
“A INFELICIDADE. E non hai muros o suficientemente altos nin morte tan horrible como o feito de existir nas sombras dun mesmo, na eterna negación da alma. Ningún home ou muller é quen de coutar que pode facer ou non facer unha persoa. Non hai límites aos nosos soños“
El árbol rojo / Shaun tan. [Cádiz]: Barbara Fiore, 2007.
Hai días nos que a desesperanza se apodera de nós e comezar o día parece misión imposible.
Esta obra, a través dunhas imaxes tremendamente expresivas e un texto breve pero profundamente poético, permítenos realizar unha viaxe polas emocións e sentimentos, deixándonos unha mensaxe de superación e optimismo.
Premio Patricia Wrightson nos NSW Premier’s Book Awards e premio le Prix Octogones 2003 do Centre International d’Études en Litterature de Jeunesse.
“A veces el día empieza vacío de esperanzas y las cosas van de mal en peor…“
A opinión dos nosos lectores conta
Nas nosas Biblioteca Municipais a túa opinión conta….
Algúns dos nosos lectores e usuarios fixeron uso das suxestión de compra e froito delas mostramos as formalizadas nas Biblioteca Municipal Os Rosales, Monte Alto, Sagrada Familia, Infantil e Xuvenil que finalmente foron incorporadas á nosa colección:
- Cambridge English First. 5 : with answers : authentic examination papers from Cambridge
- El corazón de Tramórea / Javier Negrete
- El interior / Martín Caparrós
- El mundo de afuera / Jorge Franco
- El sendero del amor / Nicholas Sparks
- El viaje de Luis / José Manuel Gil Antón
- Fabiografía / Mario Vaquerizo
- Fábulas. Libro cinco / Bill Willigham
- Guía visual de Excel 2013 / Fernando Rosino Alonso
- Hacia los mares de la libertad / Sarah Lark
- Ingenieros de la Victoria / Paul Kennedy
- La consagración de la primavera / Alejo Carpentier
- La mirada de los ángeles : los crímenes de Fjalbacka / Camilla Lackberg
- Las hijas de Zalman / Anouk Markovits
- Pacto de lealtad / Gonzalo Giner
- Partir para contar : un clandestino africano rumbo a Europa / Mahmud Traoré y Bruno Le Dantec
- Purgatorio / Borja Caamaño Fajardo
- Regreso a tu piel / Luz Gabás
- Rídel y los árboles parlantes / Ana Galán. Everest
- Seabiscuit / Laura Hillenbrand
- Seis días de diciembre / Jordi Sierra i Fabra
- Vestido para la muerte / Donna Leon
- Trigun / Yasuhiro Nightow ( cómic)
- El símbolo y el cuate (DVD) / de Sabina y Serrat
Vos tamén podesdes suxerir a compra de materiais para incorporar os fondos das nosas bibliotecas en calquer comento a través dos servizo de petición de compra/desidertas. Deste xeito , podesdes solicitar a compra dun libro, un disco, unha película ou recomendarnos tamén a incorporación dunha revista ou dun xornal.
É recomendable que antes de formular calquera desiderata ou suxestión de compra o usuario comprobe que o que solicita non esté xa no noso catálogo.
Cómo facer unha petición de compra á biblioteca 
Se queres formalizar unha suxestión de compra ou desiderata podes facelo de dous xeitos:
- Persoalmente, acudindo a algunha das nosas oito bibliotecas, cubrindo un formulario de petición de compra
- Electrónicamente, a través da páxina web de Bibliotecas Municipais de A Coruña cubrindo os campos do formulario.
- Dende a biblioteca onde se formalice a petición de compra sempre se emitirá unha resposta, tanto se a suxerencia é aceptada como se se rexeita a petición, explicando tamén o seu motivo.
No caso de levarse cabo a compra do material e incluirse na colección, o solicitante terá o prioridade para poder levalo en préstamo.
As vosas recomendacións tamén nos interesan, por iso convidámosvos a que nos sigades na nosa conta de Twitter @bibcoruna co noso hashtag #recomendamosbmc onde tanto nós, os profesonais bibliotecarios, como vós, os nosos lectores facemos recomendacións persoais sobre libros, película
O Romanticismo xa está aquí
Poderiamos facer unha adaptación do “Romance del prisionero” e dicir: Que por xullo, era por xullo, cando chega o calor , que á nosa cidade chega o Congreso de Literatura Romántica, un ano máis , e van tres!. Este Congreso que comenzou na cidade , alá polo 2011, como un encontro literario, terminou convertíndose nun congreso de literatura romántica , que reúne na nosa cidade o mellor desta materia no panorama literario español.
A literatura romántica sempre estivo presente, que sería da historia da literatura sen Homero e Penelope (Oh!! la gran Circe), Helena de Troya e Paris, e sempre se publicaron libros de temática romántica que normalmente estaban relegados ao xénero feminino, pero nos últimos tempos, e grazas a algúns títulos que non imos nomear, -todos sabemos de que estamos a falar-, todo apunta a que deixou atrás as convencións de xéneros e mercados que con sagas , contos e novelas cada vez máis subidas de tono, tentan por igual , a homes, mulleres, avoas e adolescentes.
Miles de libros vendidos en todo o mundo, lexións de fans que incluso se tatúan os nomes dos libros no pubis!… As lectoras da literatura romántica decididamente saíron do armario , e no fin de semana grande do orgullo , síntense orgullosas de ler literatura romántica e reúnense na Coruña no III Congreso de Literatura Romántica , de verdade que o vas perder?? Gertrudis Gomez de Avellaneda dixo:
Non o penses máis e acode a Literatura romántica , nas Bibliotecas Municipais da Coruña, tanto se eres de Megan Maxwell ou de Raine Miller ou romántica pura e “lo que te pone” é a Odisea, temos un libro para ti, achégate ao noso catalogo e atoparás todo o que precises, date unha volta polas nosas Bibliotecas e atoparás mostras tan románticas como a que temos na Biblioteca do Forum Metropolitano

E se a tí o que che gusta son as redes sociais visita a nosa mostra virtual no Pinterest das Bibliotecas Municipais da Coruña , o dito esta fin de semana se Romántico con Maiúsculas !!!.
Viaja con nosotros
Una vez más y con la llegada del verano, el CMIX Centro Municipal de Información Xuvenil do Concello da Coruña pone en marcha la campaña Móvete ’14 y la Biblioteca del Forum Metropolitano la acompaña poniendo a vuestra disposición la muestra más viajera, en la que encontraréis multitud de novelas que os harán viajar a lugares de la tierra sin necesidad de hacer la maleta y guías de viaje que podréis llevar a los países que os hicieron soñar las novelas.
Todo esto con la música más fresca y las películas más soñadoras de este verano.
Con nuestras lecturas viajaremos al siglo XIX y conoceremos de primera mano el Punjab indio y la región de Cachemira, en un delicioso viaje literario por una región y una época que ya se han perdido para siempre de la mano de Viaje al Punjab y Cachemira,donde en 1864 el geólogo y explorador Guillaume Lejean, emprende un largo viaje por el continente asiático. Esta breve narración que recuerda a la de Tierra Santa del gran Chateaubriand resulta un delicioso viaje literario por una región y una época que ya se han perdido para siempre.
Nos transportaremos a la Guerra de Secesión Americana, recorriendo la parte más salvaje de este país, el legendario Oeste Americano, donde conoceremos al gran jefe indio Cochise, las casa de Moctezuma, o las misiones jesuitas en Arizona a través de Un país maravilloso. Un libro entretenidísimo, pero además una obra fundamental de la historia de Norteamérica, y también una aproximación sorprendente a la historia de la colonización española de esa parte del mundo que, según su autor, es la parte más hermosa de los Estados Unidos, la que conforma “un país maravilloso”.
Viajaremos con las intrépidas mujeres del XIX, por los países de Oriente Próximo, todas ellas abandonaron el confort de sus mansiones por una vida nómada y en ciudades como Bagdad, El Cairo, Damasco o Estambúl aún se las recuerda con Las Damas de Oriente. Este libro recoge las apasionantes vidas de unas mujeres atraídas por el mundo árabe que dejaron su huella en Oriente Próximo: lady Mary Montagu, la primera occidental en acceder al interior de los harenes otomanos; la hermosa lady Jane Digby, que vivió una apasionada historia de amor con un jefe beduino o, ya entrado el siglo XX, otras audaces exploradoras, arqueólogas y espías al servicio del Imperio británico como Gertrude Bell, la incansable Freya Stark y la famosa escritora de novelas policíacas Agatha Christie.
Con Ríos de Humo haremos un recorrido por el comercio del opio . La novela es un fascinante viaje a la India y a la China del siglo XIX, un interesante retrato sobre el comercio del opio y el papel que los británicos jugaron en él, una gran novela de aventuras con la calidad literaria característica de Ghosh, autor que ha escrito otros libros como El palacio de cristal o La marea hambrienta.
… Y si lo que queremos es viajar en pleno siglo XXI, lo podemos hacer con nuestras fantásticas guías, sin dejar ningún país por descubrir.
¿De qué sirve el calor del verano, sin el frío del invierno para darle dulzura? (John Steinbeck)
Son sólo ejemplos de lo que puedes encontrar en la muestra, consulta toda la selección bibliográfica en nuestra wiki de muestras de la Biblioteca Forum Metropolitano y su disponibilidad en el catálogo bibliográfico.
Libros, Imaxes, Curtametraxes
Acabáronse as clases, o verán xa está aquí!! Desde a Biblioteca Infantil e Xuvenil pensamos nos/as mozos/as de ElClú, todo o verán sen vernos? Sen comentar lecturas?? Non pode ser, dixémonos, así que se nos ocorreu rodar unha curtametraxe, de e para ElClú. Por iso, porque é tempo de coñecer xente e facer novos amigos, convidámosvos a participar no taller “Libros, imaxes, curtametraxes” impartido por Xes Chapela, dentro do Programa: “Ler conta moito”
Coñeceremos os trucos para rodar unha curtametraxe, por exemplo: que é un storyboard? e un plano detalle? Ven e descúbreo. A sesión de preparación será o 2 de xullo, de 11 a 12.30h, e o taller realizarase en 4 sesións os días 4, 5, 11 e 12 de xullo, en horario de mañá de 11 a 12:30h.
Pasa pola Biblioteca Infantil e Xuvenil e inscríbete a partir do 25 de Xuño de maneira presencial en horario de 09:00 a 14:00 horas e de 16:00 a 21:00 horas ou se o prefires chámanos ao 981 184 388.
Para ir facendo boca, podedes atopar na Biblioteca Infantil e Xuvenil unha mostra que recopila algúns deses libros, xunto coa película, que se levaron ó cine: “3,2,1,… LeerCine”. Pódes atopar estes e outros moitos no catálogo das Bibliotecas Municipais.
Comenzamos el nuevo curso 2014/2015. Esperamos que sea tan fructífero y agradable como han sido la mayoría de los anteriores. Una alegría volver a estar juntos.
educación quedó a cargo de su progenitor, un visionario que estaba convencido de que en un futuro próximo todo el mundo tendría un ordenador en su casa, lo que no es un pensamiento muy descabellado. El fallecimiento de este a una edad adolescente la hizo abandonar su sueño de estudiar 



















