Guía de lectura: Os mellores do humor
Moitas veces minusvalorado pola crítica especializada, o xénero humorístico estivo sempre presente na literatura: dende a Antigüidade (Aristófanes, Petronio…) ata a actualidade (Thom Sarpe, Darío Fo, Cunqueiro…) grandes autores de todos os tempos fixeron do humor un un compoñente básico das súas obras (Cervantes, Quevedo…)
Humor absurdo, satírico, negro… o humor axúdanos a entendernos a nós mesmos, a comprender mellor o mundo, e a intentar cambialo. Algo moi poderoso ten o humor que poucas veces gusta aos que mandan!!

Por iso, se o que queres é pasar un bo rato, só tes que pasarte pola Biblioteca Ágora para atopar os Mellores do humor e levar os libros a un deses marabillosos sitios os que irás este verán. E, si non podes esperar a vir a biblioteca podes ir abrindo boca coa nosa guía de lectura
Guía de lectura

Descarga aquí a Guía de Lectura Os Mellores do humor
E, recorda!! O humor prevén os infartos, rexuvenece a pel, reduce o insomnio, alivia a depresión, suaviza o estrés, combate medos e fobias, potencia a creatividade, facilita a comunicación, reforza a autoestima…
Para ver outras Guias de lectura de Os Mellores, pincha aquí
Roteiro Literario A Esmorga. Clubs de lectura Biblioteca Ágora
O pasado 10 de xuño os clubs de lectura da Biblioteca Municipal Ágora visitamos Ourense. O motivo non era outro que percorrer o roteiro literario de A Esmorga. A nosa guía era Rosa, unha apaixoada da literatura e arquitectura da súa cidade. Ourense, como ben se sabe, engaiola nada máis poñer os pés nel. As prazas, as rúas empedradas, ese sol abafante…
Da man de Rosa soubemos meternos na pel dos protagonistas de A Esmorga: Aladio Milhomes, Cibrán o Castizo e Xanciño o Bocas. E soubemos agradecer a primavera, xa que eramos conscientes do ambiente húmido e frío que reflicte a novela.
Na tarde acudimos á exposición O Bodegón Oculto, na Fundación Abanca. Un percorrido polos bodegóns de pintores galegos dende os cadros máis clásicos ás obras máis modernas.
Aquel día transportámonos a outro século e outra maneira de vivir e comprender a sociedade do momento, pois observamos a cidade con ollos viaxeiros no tempo.
A Ourense tamén fumos de algueirada: comer e beber nos lugares máis tradicionais do casco vello, compartindo a amizade surxida da unión dos clubs de lectura. Porque unha vez máis, a biblioteca proporciona un lugar de encontro, de abeiro e de formación.
Para o vindeiro curso prevemos que poidan abrirse prazas para os clubs de lectura dos martes e dos mércores. As inscricións estarán abertas a partires de setembro.
De Biblioteca a Biblioteca…
Este verano desde la Biblioteca Municipal Infantil y Juvenil te proponemos una forma diferente de viajar.
Sabéis que nos encantan las bibliotecas verdad? Pues hemos pensado que un buen motivo por el cual escoger destino puede ser la biblioteca de ese lugar.
Así, partimos desde nuestra ciudad, presentándoos una Biblioteca singular: la Fundación Biblioteca de la Casa Consulado, testigo importante de la historia de nuestra ciudad, a partir de ahí, y utilizando el tren (llamadnos nostálgicas) os proponemos un “viaje” por diferentes ciudades de Europa, para que, partiendo de su biblioteca conozcáis personas, espacios e historias relacionadas con ese lugar.
Así, hemos seleccionado diversos materiales (libros, CD, DVD, cuentos…) de la biblioteca para ofreceros lotes de los diferentes lugares que “visitaremos” a lo largo de este verano.
¡¡¡La aventura comienza el lunes 15 de Junio y terminará el próximo 15 de Septiembre!!!
Coge tu billete y viaja con nosotras de Biblioteca a Biblioteca!!
En esta guía de lectura encontrarás todos los títulos que forman parte de esta muestra. Podréis disfrutar de lotes para adultos y lotes para los más pequeños de la casa.
Cada lote puede contener:
.: Guías de viajes para mayores y para pequeños
.: Audiovisuales
.: Novelas
.: Cuentos…

Los lotes podrás tenderlos en préstamo hasta un mes!!!
No lo dudes y viaja con nosotras! De Biblioteca a Biblioteca…
Libros en directo: Paolo Giordano
O próximo venres 19 de xuño terás a oportunidade de ver e escoitar no Centro Ágora a Paolo Giordano. O escritor participará no ciclo de encontros con autores Libros en Directo, presentado por Pedro Ramos.
Giordano (Turín, 1982) falará nesta ocasión da súa terceira novela, Como de la familia, unha minuciosa radiografía da familia moderna.
Persoalmente descubrín a este autor alá polo ano 2009 cando se publicou en España a súa primeira novela La soledad de los números primos. O debut como escritor deste licenciado en Física Teórica resultou todo un éxito, sendo galardoado co máximo premio literario en Italia, o Strega. Pero a min o que me chamou a atención non foi o galardón nin a xuventude de Giordano -que contaba con 26 anos cando se publicou a súa ópera prima. O que espertou en min un especial interese por esta historia foi esa brillante metáfora sobre a soidade … os números primos!
Cinco anos despois sorprendeume coa novela de corte social El cuerpo humano, protagonizada polos soldados italianos da base de operacións Fob Ice, no val de Gulistán (Afganistán). Unha historia que fala da guerra, da dor, da traizón.
Los traumas familiares son el motor de mi trabajo como escritor. Sí, he estado en Afganistán, en la guerra. Pero yo las peores guerras las he visto dentro de las familias. Y es ahí por donde seguirá avanzando mi obra.
E agora ve a luz a súa terceira novela, Como de la familia, unha obra íntima e breve que fala da morte, pero tamén da vida.
A historia xira arredor dun matrimonio novo que sufre a morte da señora A, a muller que coida da súa casa e do seu fillo. Cambalearase toda a súa existencia?
—¿Qué es lo que más echas en falta de ella? —dije.
No tuvo necesidad de reflexionar, era evidente que ya había meditado la respuesta.
—Echo de menos la forma que tenía de darnos ánimo. La gente es muy avara con el ánimo. Sólo quieren asegurarse de que tengas aún menos que ellos.
Se che apetece descubrir máis detalles desta historia e de Giordano … lembra que tes unha cita o xoves 19 ás 20.00 horas no Centro Ágora!!
El vino de la soledad
Los libros mienten. En el mundo no existen ni la virtud ni el amor. Todos los hogares son parecidos.
Que una niña en su adolescencia y observando un grabado donde aparecía reunida una familia en un momento dichoso llegue a la conclusión citada dice mucho de que forma ve la realidad que la rodea. Pero es que Elena en su corta existencia na ha disfrutado de un momento como el que está viendo en la ilustración. Ella es una criatura solitaria; su madre Bella la tiene desatendida, es un estorbo en su vida frivola y libertina. Su padre, Boris Karol, por el que Elena siente un cariño especial, es un hombre sin tiempo que dedicarle; aunque le muestra afecto y amor cuando están juntos. Su vida la ocupan sus negocios y su pasión por el juego. Viaja constantemente y es el sostén de la familia. Están también sus abuelos maternos, los Safronov, nobles venidos muy a menos después de dilapidar su hacienda y que ahora viven de las ganancias de Karol, razón por la que Bella se casó con él.
Solo hay una persona que siente verdadero cariño por Elena, su nodriza francesa Rose. Elena le corresponde y no concibe la vida sin ella.
La narración empieza en Rusia, en una pequeña ciudad a orilla del Dnieper en los años anteriores a la primera guerra mundial. Aquel acontecimiento tendrá una influencia total en el devenir de la familia Karol. De ese lugar se trasladarán a San Petesburgo, luego a Finlandia y finalmente a Francia, a París, el lugar soñado por Bella y Elena, si bien por distintas razones. Para la primera es un lugar de lujo y donde puede dar rienda suelta a sus aventuras amorosas. Para Elena en cambio es la tierra en la que pasó los mejores momentos de su infancia y primera juventud en compañía de su querida Rose.
Hay un tercer e importante personaje en la historia. Se trata de Max Safronov, primo de Elena, por el que esta siente un desprecio absoluto. Bastantes años mayor que ella es, desde su adolescencia, amante de su madre.
La muerte de Rose, a quien su madre ha despedido cuando está ya mayor y no tiene oportunidad alguna ni de regresar a su país ni de encontrar otra ocupación en aquella convulsa Rusia, hace germinar en Elena un vigoroso deseo de venganza contra su progenitora. Será la razón más poderosa por la que vivir aquellos años de adolescencia y juventud. Pronto encontrará la manera de hacer efectivo su deseo, seducir a Max, el amante de su madre. Solo ha de esperar a tener los años precisos y poner en juego los encantos físicos que sin duda acompañarán a estos. Además esta acción le permitirá saldar viejas deudas de desprecios e injurias que tiene con su primo.
La narración termina una vez consumada su venganza. Su dicha no será completa ya que en esos momentos se produce la muerte de su padre. Pero Elena se siente por primera vez libre y capaz de enfrentarse a una nueva vida en su querido París y en compañía de su nuevo amigo, su gato Tintabel.
Es una novela dura. Describe muy bien los sentimientos de las personas que intervienen en el relato. La codicia de Boris, su ánsia de dinero y a la vez su pasión por el juego. La amoralidad de Bella, su desenfreno sexual y su amor por el lujo y la aperiencia. El débil caracter de Max, entregado a su lujuria por una mujer mucho mayor que él y a la vez seducido por Elena sin sospechar que solo es un medio para lograr un fin. Y Elena, su odio, su clarividencia para comprender su entorno y establecer las pautas por las que juzgará a las personas que lo componen. Todo ello esta escrito con una prosa precisa aunque en ocasiones un tanto densa. Explica con todo detalle la evolución de la protagonista y las de los actores más importantes en la historia, Bella y Max. Nos hace ver unos personajes que viven un mundo lejos de la realidad en la que está inmersa la sociedad de su tiempo, centrados en sus placeres y acumulación de riqueza sin vislumbrar el gran cambio que se avecinaba.
Es un libro interesante que refuerza el éxito como escritora de Némirovsky. Lástima que las circunstancias dieran al traste con lo que sin duda sería una de las novelistas más lúcidas del siglo XX. Esta narración se basa en lo que fue su propia familia y el periplo que la misma efectuó escapando de la revolución Rusa.
Kiev y el rio Dnieper
Irène Némirovsky (Kiev, 11 de febrero de 1903 – campo de concentración de Auschwitz, 17 de agosto de 1942), novelista de origen ucraniano, que vivió en Francia y escribió en francés. Fue deportada bajo leyes raciales por su origen judío, aunque se había convertido al catolicismo en 1939. 
Era hija de un banquero judío ucraniano, Léon Némirovsky. Fue educada por una institutriz francesa de modo que el francés fue prácticamente su lengua materna; su madre no mostró mucho interés por Irène. También hablaba ruso, polaco, inglés, vasco, finés y yiddish. En diciembre de 1918, después de que los bolcheviques pusieran precio a la cabeza de su padre, la familia de Irène escapó de la revolución rusa y permaneció un año en Finlandia. En julio de 1919, llegaron a Francia. Irène, de 16 años, pudo retomar sus estudios y obtuvo en 1926 la licenciatura en Letras en La Sorbona. A los 18 años comenzó a escribir.
En 1926 se casó con Michel Epstein, un ingeniero transformado en banquero; tuvieron dos hijas: Denise, en 1929 y Élisabeth, en 1937. La familia Epstein se instaló en París.
En 1929 envió su primera novela, David Golder, a la editorial Grasset. Temiendo el rechazo, no incluyó en el sobre ni su nombre ni su dirección. El editor tuvo que publicar un anuncio en la prensa para poder conocer al autor de aquella obra audaz, cruel y brillante. Su editor, Bernard Grasset, la proyectó entonces en los salones y medios literarios. Esta novela fue apreciada por escritores tan diferentes como Joseph Kessel, que era judío, o Robert Brasillach, que era antisemita. De su novela se hicieron en 1930 adaptaciones para el teatro y el cine.
En 1930, El baile narra el difícil paso de una adolescente a la edad adulta. La adaptación al cine sería la revelación de Danielle Darrieux. Irène Némirovsky se transformó en una consejera literaria, amiga de Joseph Kessel y Jean Cocteau.
Siendo una escritora en lengua francesa reconocida e integrada en la sociedad francesa, el gobierno francés, sin embargo, rechazó su petición de nacionalización en 1938, en una actitud de antisemitismo. Finalmente, el 2 de febrero de 1939, ella y toda su familia se convirtieron al catolicismo.
Víctimas de las leyes antisemitas promulgadas en octubre de 1940 por el gobierno de Vichy, Michel no pudo trabajar más en la banca y a Irène le impidieron publicar. Se refugiaron entonces en Issy-l’Évêque, donde habían mandado a sus hijas en 1939 junto a la familia de su niñera. Irène se dedicaría a escribir aunque no podía publicar. Ella y su marido llevaron la estrella amarilla.
El 13 de julio de 1942, Irene fue arrestada por la gendarmería francesa e internada en el campo de Pithiviers; muy pronto sería deportada a Auschwitz, donde murió de tifus el 17 de agosto de 1942. El mismo día del arresto, su marido emprendió innumerables gestiones para lograr su liberación y finalmente en octubre de 1942 fue arrestado, deportado a Auschwitz y al poco tiempo de llegar, asesinado en la cámara de gas el 6 de noviembre de 1942.
El descubrimiento de una escritora:
Después del arresto de sus padres, Denise y Élisabeth Epstein vivieron escondidas durante la guerra, ayudadas por amigos de la familia y llevando siempre la valija con los manuscritos inéditos confiados por su madre, entre ellos la Suite francesa. Eran dos tomos de una novela inacabada que tiene por escenario el éxodo de 1940, la ocupación alemana en Francia y la pérdida del mundo normal; es un relato claro e inteligente de la desaparición de la Francia que existió o, que quizás nunca existió realmente. En ella se describe la sociedad de la Francia de Vichy dibujando escenas de convivencia entre sus miembros y el invasor. Además de los dos tomos escritos tenía recogidas numerosas notas de los tomos sucesivos y de posibles cambios en los ya realizados. No la pudo finalizar porque fue detenida y deportada a Auschwitz donde moriría poco tiempo después. Fue publicada en el 2004. Recibió el Premio Renaudot a título póstumo.
Las dos hijas han conservado la memoria de su madre con varias reediciones. En 1992, su hija Élisabeth Gille, que dirigió en la editorial Denoel la colección “Présence du Futur“, publicó la biografía soñada de su madre, El Mirador.
Roteiro de Rosalía de Castro por Santiago de Compostela
Os clubs de lectura da Biblioteca Os Rosales quixemos pechar este curso 2014-2015 facendo unha actividade fóra do noso espacio natural de xuntanzas. Así que collimos o tren, destino Santiago de Compostela. E alí esperábanos a profesora de lingua e literatura Mercedes Espiño, unha guía excepcional que levou a un grupo de dezasete lectoras polas rúas de Compostela nun roteiro rosaliano.
O entusiasmo co que Mercedes levounos polos diferentes emprazamentos da cidade, fixo que non se nos olvide a singular vida de Rosalía de Castro e o seu paso polas casas onde viviu, polas rúas, prazas e xardíns polos que fixo a súa vida ou no centro onde estudou, por exemplo.
Coas historias e detalles cos que nos deleitou e as fotografías antigas coas que acompañaba o seu relato, as participantes dos dous clubs de lectura da Biblioteca Os Rosales, quedamos prendadas, aínda máis se cabe, da figura de Rosalía de Castro, admirando e comprendendo a vida chea de dificultades que tivo que atravesar unha figura do rexurdimento galego tan emblemática como ela.
Este curso 2014-2015 foi o segundo do club dos luns e o cuarto do club dos martes. Dous grupos de lectoras, que xa forman parte da historia da Biblioteca Os Rosales, dos clubs de lectura das Bibliotecas Municipais, dous grupos de amigas que disfrutan de cada tarde que pasan [que pasamos] xuntas falando das lecturas propostas, doutros libros, de cine, de teatro, das súas clases noutras disciplinas, das súas axendas culturais e de ocio, de cociña… e un longo etcétera. O noso é un espazo de encontro, de conversa, un espazo da palabra e no que o cariño e as emocións móstranse semana tras semana.
Un curso de lecturas para todos os gustos. Aí vai a relación: La rubia de ojos negros, La mano invisible, Botcham, O club da calceta, Tokio Blues, Travesuras de la niña mala, 28 Días, Los ignorantes, Balzac y la joven costurera china, Mil cretinos, Una madre, Píldoras azules, Una temporada para silbar, Al mal tiempo, mejor cara, Cuatro hermanas, El cielo es azul, la tierra blanca, En el café de la juventud perdida e Nosotras que nos queremos tanto.
Na Biblioteca Os Rosales xa estamos a programar o curso 2015-2016 con máis ilusión que nunca, no que, estade seguras, teremos moi en conta a vosa lista de desexos 😉
Feliz verán e felices lecturas! Vémonos á volta, coa enerxía e as ganas de sempre. Apertas, queridas lectoras e non deixedes de recomendar libros #recomendamosbmc. A lectura non para nin por vacacións…
Libros en directo: Rodrigo Muñoz Avia
O próximo xoves 28 de maio teremos a oportunidade de escoitar a Rodrigo Muñoz Avia no Centro Ágora. O escritor participará no ciclo de encontros con autores Libros en Directo, presentado como ven sendo habitual por Pedro Ramos.
Rodrigo Muñoz Avia (Madrid, 1967) estudou Filosofía na Universidade Complutense e formouse como escritor durante tres anos na Escola de Letras de Madrid.
Ás súas costas ten xa unha longa traxectoria como autor, tanto de literatura infantil e xuvenil como de novela para adultos.
Novela infantil e xuvenil
Lo que no sabemos (1996, Premio Jaén de Narrativa Infantil e Xuvenil), El portero de hockey (2003), Los perfectos (2007, Premio Edebé de Literatura Infantil), Mi hermano el genio (2010, Premio Edebé de Literatura Infantil), La jaula de los gorilas (2011) e El signo prohibido (2015, Premio Edebé de Literatura Infantil).
Novela de adultos
Psiquiatras, psicólogos y otros enfermos (2004), Vidas terrestres (2007) e Cactus (2015), unha historia moi divertida da que nos falará en Libros en Directo.
Todas estas obras podes atopalas nas Bibliotecas Municipais da Coruña. Se che interesa levar algunha en préstamo, consulta a súa dispoñibilidade no noso catálogo.
Para rematar, gustaríame compartir un par de citas que me chamaron a atención da súa última novela:
Hay que mirar a las cosas a la cara y actuar en consonancia, tener una mirada más amplia, y sobre todo más profunda, entender que somos una mínima pieza de una larga historia, y contribuir a mejorarla, mirar hacia el futuro y hacer que el mundo sea mejor, sí, el mundo, y poder sentirnos orgullosos de nuestro paso por la tierra, tener un poco de dignidad, esa es la manera de afrontar la realidad y dejar de huir.
La vida es un segundo, un minuto, un chiste, un orgasmo. Este fue el zenit de su pensamiento. Tras él supo permanecer en silencio durante un buen rato…
Se che apetece descubrir máis detalles da obra e de Muñoz Avia… lembra que tes unha cita o xoves 28 ás 20.00 horas no Centro Ágora!!
El proyecto esposa
De no ser por una serie de acontecimientos imprevistos, su hija y yo no nos hubiésemos enamorado. Y yo seguiría cenando langosta todos los martes.
Y de eso es de lo que trata esto. De acontecimientos imprevistos. Don Tillman es un cientifico, tiene treinta y nueve años, es Profesor Adjunto de Genética en la Universidad de Melbourne. Soltero, difícil en las interaciones sociales, rehacio a las emociones y terriblemente racionalista. No es extraño que a sus años no haya constituido una familia.
Con este objetivo, formar una unidad familiar y ayudado por sus dos únicos amigos Gene y Claudia, él también genetista y ellas psicóloga, preparan un plan consistente en conseguir que un ilimitado número de mujeres contesten un custionario, que Don confecciona y en el que deben poner de relieve una serie de condiciones que el mencionado Don considera imprescindibles para poder tener una relación afectiva y efectiva que sirva para garantizar una vida matrimonial plena y libre de divergencias. La personalidad de nuestro protagonista es así, todo su tiempo está calibrado, sus actividades perfectamente estruturadas y calendadas, su vida la dirige el reloj y su agenda y él no desea cambiar nada de esto por una relación amorosa; sentimiento en el que no cree ya que está fuera de todo raciocinio. Queda así creado el Poyecto Esposa.
Y en estas aparece una joven de unos treinta años llamada Rosie. A primera vista y pese a su singular belleza no parece encajar en el citado Proyecto, pero un equívoco al conocerse da origen a una primera cita que será un tanto peculiar. Pasado el momento y debido a las confidencias de Rosie sobre su paternidad hace que Don se embarque en un nuevo proyecto, paralelo al anterios. Lo llamará el Proyecto Padre y el objetivo será conocer quien es el verdadero padre de Rosie, ya que su difunta madre, murió cuanto ella tenía 10 años, confesó a Phil su marido, la casí seguridad que su hija era producto de una breve relación sexual con un compañero de profesión, médico como ella, durante la fiesta de fin de carrera.
Las andanzas para obtener muestras genéticas que sirvan para que Rosie pueda saber quien es realmente su padre hacen que Don y ella pasan mucho tiempo juntos, hablen de sus gustos y aspiraciones; se conozcan socialmente y….., bueno no sigo explicando el contenido del libro porque estimo que lo mejor es que el lector, provisto de una buena porción de sentido del humor e ironía, descubra y se regocije de la historia que se cuenta. Su sintaxis ayuda a ello, es fluida y muy clara. La historia la narra el protagonista principal sin caer en descripciones farragosas ni recovecos.
Lo que sí sacamos de la lectura es que la intuición y las emociones son muy importantes en la vida de todos nosotros. Dejarse llevar por ambas no es sinónimo de fracaso, aunque evidentemente podemos equivocarnos. Lo que es imposible es poder relacionarse sin tenerlas en cuenta. No todo puede racionalizarse ni sería conveniente a mi modo de ver. La novela va de eso y lo cuenta de una forma amena, divertida y como ya dije, irónica.
Personalmente el personaje de Don Tillman me recuerda al de Sheldon en la serie de TV The Big Bang Theory, ya que como a él, todo lo que se mueve fuera del campo científico no es digno de interesar a un cientifico racionalista y serio.

Graeme Simsion nacio en Nueva Zelanda y en la actualidad reside en Melbourne. Despuès de una exitosa carrera en el campo de la informática, en 1999 vendió su empresa y decidió dedicarse a escribir a tiempo completo.
Desde entonces ha publicado narraciones breves, obras de teatro y ha producido algunos cortos a partir de guiones propios.
Concebida originalmente como guión cinematrográfico – con el que obtuvo el AWG/ Inception Award al Mejor Guión de Comedia Romántica – El proyecto Esposa, primera novela de Simsion, se convirtió en todo un fenómeno de ventas en Australia, e incluso antes de ser publicada ya le habían otorgado el Victorian Premier’s Unpublished Manuscript Award (Premio al Manuscrito No Publicado). La novela se ha editado en más de treinta idiomas.
Actividades Astronómicas na Biblioteca Forum
Baixo o título “#ÉoCosmos!”, a Biblioteca Municipal Forum Metropolitano organiza para os meses de maio, xuño e xullo unha selección dos mellores materiais relacionados coa Astronomía, incluíndo as mellores novelas e películas de ciencia ficción.
Astronomía:
Astronomía é a ciencia que se ocupa do estudo dos corpos celestes do universo, incluídos os planetas e os seus satélites, os cometas e meteoros, as estrelas, etc. O seu rexistro e a investigación da súa orixe vén a partir da información que chega deles a través da radiación electromagnética ou de calquera outro medio. A astronomía estivo ligada ao ser humano desde a antigüidade e todas as civilizacións tiveron contacto con esta ciencia. Personaxes como Aristóteles, Ptolomeo, Hipatia de Alexandría, Nicolás Copérnico, Galileo Galilei, foron algúns dos seus cultivadores. É unha das poucas ciencias nas que os afeccionados aínda poden desempeñar un papel activo, especialmente no descubrimento e seguimento de fenómenos como curvas de luz de estrelas variables, descubrimento de asteroides e cometas, etc. Temos os mellores manuais de Astronomía a disposición dos usuarios e ademáis podes coñecer a vida e obra de grandes astrónomos.
Novela de ciencia ficción:
No seu século e medio de existencia, a literatura de ciencia ficción pasou por períodos caracterizados por moi diversos estilos. Desde as fabulosas fantasías tecnolóxicas de Verne e Wells até os máis recentes cyberpunk e steampunk, por citar un par de exemplos, diversas correntes e etapas marcaron a historia do xénero. Nesta mostra bibliográfica ofrecemos unha selección de obras destacadas dentro da novela de ciencia ficción pero só relacionadas coa Astronomía. Obras como “Crónicas marcianas” (1950) de Ray Bradbury ou “Blade Runner: ¿Sueñan los androides con ovejas eléctricas?” (1968) de Philip K. Dick son dous exemplos que nos poderemos atopar na mostra.
Cinema e Astronomía:
No cinema houbo e hai grandes valedores do xénero da ciencia ficción. Ben mediante a adaptación de contos e novelas, ben mediante a produción de películas con guións especialmente creados para a gran e a pequena pantalla. O cinema de ciencia ficción utilizouse en ocasións para comentarios críticos de aspectos políticos ou sociais, e a exploración de cuestións filosóficas como a definición de ser humano. O xénero existiu desde os comezos do cinema mudo, cando o Lle Voyage dans a Lune (1902) de Georges Méliès asombrou á súa audiencia cos seus efectos fotográficos. Desde a década de 1930 até a de 1950, o xénero consistía principalmente en películas de serie B de baixo orzamento. Tras o fito de Stanley Kubrick de 2001: A Space Odyssey de 1968, o cinema de ciencia ficción foi tomado máis en serio. A finais da década de 1970, películas de orzamento alto con efectos especiais convertéronse en populares entre a audiencia. Películas como Star Wars (1977) ou Close Encounters of the Third Kind (1977) achandaron o camiño de éxitos de vendas nas seguintes décadas como Alien (1979), E.T.: The Extra-Terrestrial (1982), Blade Runner (1982) e Men in Black (1997).
Ademais, dende a Biblioteca, e coa colaboración da Agrupación Astronómica Coruñesa Ío, propoñémosche unha serie de actividades complementarias para achegar a Astronomía aos cidadáns:
Observación astronómica / 22 de Maio ás 22:30 h.
Inscrición previa desde o 15 de Maio
No Parque Europa, coa Agrupación Ío como mestra de ceremonias, observaremos as estrelas, os planetas e a lúa -sempre que o tempo acompañe-. Apto para tódolos públicos.
As estrelas máis preto do que imaxinas / 1 de Xuño
Charla con Óscar Blanco (Agrupación Ío) na que veremos a relación existente entre o ceo e o noso día a día. Sabes que hábitos e tradicións teñen que ver coa astronomía?. Descúbreos!!
O ceo é para todos / 4 de Xuño ás 18:30 h.
Inscrición previa desde o 28 de Maio.
Obradoiro experimental orientado a nenos e nenas de 5 a 7 anos. Música, danza, expresión artística e teatral para os que miramos estrelas querendo soñar.
Cinema e Astronomía / 11 Xuño ás 19:00 h.
Da man do crítico de cine Martin Pawley veremos que a astronomía e o cine comparten algo máis que estrelas. Unha viaxe retrospectiva que vai desde “Le voyage dans Lune” ata Interstellar.
Quero ser Astronauta / 18 Xuño ás 18:30 h.
Inscrición previa desde o 11 de Xuño.
Saberías utilizar un brazo robótico e/ou pilotar unha nave espacial?. Se tes entre 9 e 13 anos, e queres coñecer de primeira man as probas para convertirte nun astronauta, non o dubides, apúntate. Actividade realizada a través de Ler Conta Moito.
Consulta o cartel e o material no Wiki da Mostra. As actividades que necesitan inscrición previa, será na web das Bibliotecas Municipais da Coruña. Máis información na propia web, no teléfono 981 184 298 ou no mostrador da Biblioteca.
Día da diversidade cultural
O 21 de maio conmemoramos o Día Mundial da Diversidade Cultural para o Diálogo e o Desenvolvemento e dende as Bibliotecas Municipais queremos sumarnos a esta celebración que debe axudarnos a comprender o valor da diversidade cultural e a mellorar a convivencia.
A Declaración Universal da UNESCO sobre a Diversidade Cultural aprobouse no ano 2001 e a continuación, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, declarou o 21 de maio como o Día Mundial da Diversidade Cultural para o Diálogo e o Desenvolvemento, a través da súa resolución 57/249 de decembro de 2002. Dende entón vense celebrando.
Gustaríame aproveitar a ocasión para recomendar unha obra que nos invita a descubrir, valorar e gozar a diversidade e a riqueza do mundo. Trátase da edición actualizada de Gente, escrita e ilustrada por Peter Spier (1927- ) e publicada recentemente en Patio Editorial. Aínda que se trata dun libro orientado especialmente ao público infantil, é de lectura obrigada para adultos de tódalas idades pola súa marabillosa lección de respecto e tolerancia.
A través de textos breves e magníficas ilustracións ás que non lles falta detalle, descubrimos un sinfín de persoas!!! Persoas de distintos países e continentes, persoas que viven de xeito diferente, persoas que se divirten de maneira diferente, persoas de aspecto físico diferente, persoas de relixións diferentes, persoas que se expresan en linguas diferentes… E precisamente no coñecemento desta diversidade está a base da tolerancia e o respecto á diferenza.
Anímovos a facer un percorrido pola diversidade que existe no mundo da man de Peter Spier e se é coa canción Xente de Berrogüetto como banda sonora, mellor que mellor!
Es muy extraño: algunas personas odian a otras porque no son como ellas. Porque son diferentes. Olvidan que ellos también parecerían diferentes si se pudieran ver a través de los ojos de las otras personas.
Pero imagina lo terriblemente aburrido que sería nuestro mundo si todo el mundo pareciera, pensase, comiese, vistiera y actuara igual.
Así que, ¿no es maravilloso que todos seamos diferentes?
































