Monthly Archives: Febreiro 2018

Vestido de novia

Aquella mañana, como tantas otras, se despertó llorando y con un nudo en la garganta, aunque no tenía ninguna preocupación concreta.

Así comienza el relato que Pierre Lemaitre nos ofrece en Vestido de novia, novela de intriga, de dominación spicológica y de venganza en persona superpuesta. Novela que nos engancha en las cien primeras páginas como pocas lo consiguen en tan poco espacio pero después comienza un descenso que nos decepciona y obliga a un esfuerzo para seguir leyendo línea a línea hasta un desenlace, que no por esperado, es menos previsible. Aunque hay que reconcer que el autor lo detalla de una peculiar forma que compensa la voluntad de no perdernos detalle de las páginas anteriores.

Lo que nos narra es una singular forma de conseguir que una persona, inteligente y ordenada, pierda su capacidad de raciocinio. Que consiga dudar de lo que hace, piensa y siente. Pese a la forma de narrar estos hechos nos parece un relato repetetivo y en ocasiones muy cansino. Pudo ser una gran historia, pero el autor se empeña en detallarnos como si fuese una obra de teatro todo lo que sucede. Minuciosamente, repetitivamente. Todo lo que nos cuenta lo anticipamos, podemos saltanos hojas sin problema alguno, sabemos lo que ha ocurrido solo volviendo a leer lo que en ese momento detalla. La vida de Sopfie se va conviertiendo en un infierno pero eso que al principio nos emociona y embelesa, se vuelve anodino según van pasando las páginas y los hechos que se van citando. Aquello que al pricipio nos pareció intrigante se convierte en algo cotidiano, sin mayor interés que el aproximarnos al final del relato.

En ocasiones nos damos cuenta que el autor ha jugado a hacernos creer cosas muy díficiles de asumir por quien las está padeciendo. Incluso el final tiene algo de esto.

Pierre Lemaitre (París, 19 de abril de 1951) es un escritor y guionista francés, ganador del premio Goncourt 2013 con su novela Au revoir là-haut (Nos vemos allá arriba).

Pasó su juventud entre Aubervilliers y Drancy, en casa de familiares.1​ Estudió psicología e hizo gran parte de su carrera en la formación profesional de adultos, enseñando comunicación y cultura general, y literatura destinada a bibliotecarios. Se consagró luego a la escritura, como novelista y guionista. Sus novelas han sido traducidas a decenas de idiomas.2

Lemaitre considera su trabajo como un permanente “ejercicio de admiración por la literatura”.3​ Desde su primera novela, Travail soigné (2006; publicada en español con el título de Irene), rinde homenaje a sus maestros, haciendo de estos escritores los protagonistas de su intriga: Bret Easton Ellis, Émile Gaboriau, James Ellroy, William McIlvanney, etc. Esta obra marca también el comienzo de su serie policial que tiene como protagonista a Camille Verhoeven, comandante de la Brigada Criminal de París. Ha nacido hipotrófico y solo mide 1,45 metros. Intentó dedicarse a la pintura, luego estudió Derecho y finalmente entró en la policía nacional. Está casado con Irène. Es discreto y meticuloso.

Tres años más tarde, en 2009, lanza su segunda novela, Robe de marié (Vestido de novia), ejercicio explícito de admiración del arte de Hitchcock.4​ En ella cuenta la historia de Sophie, una treintañera demente, que se convierte en una criminal en serie que no se acuerda nunca de sus víctimas.

Lemaitre aborda la intriga social con Cadres noires, en 2010, que pone en escena a un ejecutivo en paro que acepta participar en un juego de rol en forma de toma de rehenes. El libro está inspirado en un hecho real ocurrido en 2005 en France Télévisions Publicité,5​ protagonizado en aquel momento por Philippe Santini, y por cuyo atrevimiento fue condenado por el Tribunal de Casación el 7 de abril de 2010.6

Su cuarta novela, Alex, juega con la identificación, motor del thriller: la heroína es a la vez víctima y asesino, dándole la vuelta a la relación del lector con el personaje. En ella se encuentran múltiples referencias, que el autor señala explícitamente, sobre Louis Aragon, Marcel Proust, Roland Barthes, John Harvey, Borís Pasternak, etc.

Les grands moyens es una novela digital por entregas,7​ que sigue la estela del policía Camille Verhoeven, protagonista de una serie que se inició con la citada Irene, siguió con Alex y parecía haber terminado con Sacrifices, en 2012. Pero posteriormente, Lemaitre publicó Rosy & John (adaptación al papel de Les grands moyens), añadiendo un cuarto volumen a la trilogía, guiño a Los tres mosqueteros, de Alejandro Dumas, que en realidad eran cuatro.8

Au revoir là-haut (2013; Nos vemos allá arriba) marca un cambio importante en su obra, que se convierte en una novela picaresca.9​ Abandonando el género policíaco, Lemaitre permanece fiel al espíritu de sus primeras novelas, puesto que cita desde d’Émile Ajar a Stephen Crane, Victor Hugo y La Rochefoucauld, y otros que nombra en los agradecimientos, entre ellos especialmente a Louis Guilloux y Carson McCullers. En noviembre de 2013 recibe el premio Goncourt y encabeza la lista de bestsellers L’Express.10

Obra

Serie policíaca Verhoeven

  • Travail soigné (2006) — Irene, trad.: Juan Carlos Durán; Alfaguara, Madrid, 2015.
  • Alex (2011) — Alex, trad.: Arturo Jordá, Círculo de Lectores, 2012 / Grijalbo, 2013.
  • Rosy & John, Le Livre de Poche Thrillers, 2013.
  • Sacrifices, Albin Michel, 2012 — Camille, editorial alfaguara, Madrid, 2016.

Otras novelas

  • Robe de marié (2009) — Vestido de novia, trad.: María Teresa Gallego Urrutia y Amaya García Gallego; Alfaguara, Madrid (2014).
  • Cadres noirs (2010), Calmann-Levy. Recursos inhumanos, trad.: Alfaguara (2017).
  • Au revoir là-haut (2013), Le Livre de Poche. Nos vemos allá arriba, trad.: José Antonio Soriano Marco; Editorial Salamandra (2014).
  • Trois jours et une vie (2016), Le Livre de Poche. Tres días y una vida, Editorial Salamandra (2016).

Filmografía

Cine

  • Alex, guion, con James B. Harris, productor y realizador, 2014.

Televisión

  • 2012 : L’Affaire Vauthier, 52 min — serie «Injustices», TF1.
  • 2010 : Marché de dupes, 90 min — serie «Boulevard du Palais», France 2.
  • 2009 : Otages, 2 x 55 min – TF 1.
  • 2009 : L’Homme aux deux visages, 52 min — serie «Marion Mazzano», France 2.

 

Recomendacións dos nosos lectores

Nas nosas Bibliotecas Municipais a túa opinión conta….

Algúns dos nosos lectores e usuarios fixeron uso das suxestión de compra e froito delas mostramos as formalizadas nas nosas Bibliotecas  que finalmente foron incorporadas á nosa colección:

8bbabf5e88689c1a03d0b8c6c2b06c17   51Kna0-n8GL._SX359_BO1,204,203,200_51mSId4fwTL  CUB_LADRONES.indd9788416290499  9788416542994  978841683436597884678641069788494561979 9788499148212 BC00493201 Mia-y-Puik-Día-de-Pesca-portada-215x290PORTADA.indd  portada_familias-sensatamente-imperfectas_gregorio-luri_201705312334Portada_dc8c3eeb-b129-4e97-87dc-52f9becaf8ad_grandeportada_calendar-girl-4_audrey-carlan_201607291053

Vos tamén podesdes suxerir a compra de materiais para incorporar os fondos das nosas bibliotecas en calquer comento a través dos servizo de petición de compra/desidertas. Deste xeito , podesdes solicitar a compra dun libro, un disco, unha película ou recomendarnos tamén a incorporación dunha revista ou dun  xornal.

É recomendable que antes de formular calquera desiderata ou suxestión de compra o usuario comprobe que o que solicita non esté xa no noso catálogo.

catalogo1

Cómo facer unha petición de compra á biblioteca 

Se queres formalizar unha suxestión de compra ou desiderata podes facelo de dous xeitos:Desideratas

  • Persoalmente, acudindo a algunha das nosas oito bibliotecas, cubrindo un formulario de petición de compra
  • Electrónicamente, a través da páxina web de Bibliotecas Municipais de A Coruña cubrindo os campos do formulario.
  • Dende a biblioteca onde se formalice a petición de compra sempre se emitirá unha resposta,  tanto se a suxerencia é aceptada como se se rexeita a petición, explicando tamén o seu motivo.

No caso de levarse cabo a compra do material e incluirse na colección, o solicitante terá o prioridade para poder levalo en préstamo.

 

Twitter: anímate a recomendar      

      RecomendaciónsAs vosas recomendacións tamén nos interesan, por iso convidámosvos a que nos sigades na nosa conta de Twitter @bibcoruna co noso  hashtag  #recomendamosbmc onde tanto nós, os profesonais bibliotecarios, como vós, os nosos lectores facemos recomendacións persoais sobre libros, películas, música etc.