Category Archives: Xeral

Juntos, nada más de Anna Gavalda

El lunes 6 de octubre, después de “Antigua luz de John Banville, comenzamos una nueva tertulia en la Biblioteca Municipal de la Sagrada Familia en torno a “Juntos, nada más” de Anna Gavalda.  Cuando terminemos de comentarla proyectaremos la película que se hizo siguiendo el guión de la novela.

Portada Juntos, nada másUn amigo me dijo una vez  algo así como que “Juntos, nada más” estaba diseñada para entusiasmar a aquellas personas que no leen con demasiada frecuencia o, simplemente, no leen. Es gracioso porque yo le dije que lo recomendaba muchas veces en mi trabajo de la biblioteca, pero no sólo a gente poco lectora, sino a cualquiera que me pregunta por algun libro sencillo, fácil de leer y, a la vez, de calidad, y siempre con buenos resultados, pues termina gustando a todos, lectores y no demasiado lectores, comoPenúltimo sueño” de Angela Becerra o “Y de repente un ángel” de Jaime Bayly.  Son libros siempre recomendables y que gustan a una gran mayoría pero no por ello deben subestimarse.

En “Juntos, nada másAnna Gavalda nos relata el encuentro de cuatro personajes solitarios y maltrechos por la vida que acabarán necesitándose entre ellos.

¿Cómo no cogerle cariño a los personajes? Inevitable.

Nos encontramos con una lectura fácil, diálogos dinámicos, realistas… y de calidad literaria. Se trata de una lectura amable y de gran aceptación por parte de los lectores, espero que también por los tertulianos.

Gavalda propone personajes actuales, cercanos, con los que el lector pueda identificarse, las situaciones también son cercanas y reconocibles, mezcla humor e ironía… Todos estos elementos son ingredientes del éxito, de ahí que la autora haya vendido más de diez millones de ejemplares de sus novelas  en todo el mundo y que hayan sido traducidas a numerosos idiomas.

Sinopsis

Camille es una chica de 26 años, tiene un don para el dibujo y la pintura pero no tiene fuerzas para nada. Limpia oficinas de noche y dibuja con arte en sus horas libres. Frágil y desorientada, malvive en una buhardilla y no tiene ganas de vivir:  apenas se alimenta  y su relación con el mundo es agonizante.  Su vecino Philibert, apasionado de la historia, vive en un apartamento enorme propiedad de su familia pero del que podría ser desalojado; tartamudo, tímido, sensible y solitario  es como un caballero medieval y se dedica a vender postales en un museo, además es el casero de Frank. Frank es mujeriego y vulgar, lo que irrita a la única persona que lo ha querido,  su abuela Paulette, que a sus 83 años se encuentra en un asilo añorando su casa y las visitas de su nieto.

Cuatro supervivientes, cuatro perdedores,  entrañables todos ellos, entre los que se establece una relación muy especial.

A veces la verdadera familia es la que elegimos y no la que nos viene impuesta al nacer. Este es el caso de los protagonistas de nuestra novela, cuatro personas frágiles con gran carencia de afecto que solas no saben enfrentarse al mundo pero juntas encuentran la fuerza necesaria para ello.

Es una historia intimista y conmovedora,  de sentimientos y emociones cuya lectura se disfruta. Lectura agradable y fluida con unos personajes que irradian fuerza y debilidad, magnetismo e insustancialidad, alegría y tristeza. La historia se desarrolla en el escenario mágico de París. Es un canto a las segundas oportunidades, a las ganas de vivir y al optimismo.

“Juntos, nada más” ha sido llevada al cine dirigida por Claude Berri y protagonizada por Audrey Tautou en el papel de Camille.

La autora

Retrato Anna GavaldaAnna Gavalda (Boulogne-Billancourt, 9 de diciembre de 1970) es una escritora y periodista francesa.

En 1999 saltó a la fama con Quisiera que alguien me esperara en algún lugar (Seix Barral, 2005), una colección de relatos galardonada con el Grand Prix RTL-Lire 2000. Su primera novela, La amaba ( Seix Barral, 2003), cuya versión cinematográfica está en preparación, la consagró a nivel internacional. Con Juntos, nada más (Seix Barral, 2004), llevada al cine por Claude Berri, el fenómeno internacional ha seguido creciendo. Hay que destacar también El consuelo (Seix Barral, 2008) Hoy en día es una  escritora muy leída, aclamada por una crítica y un público absolutamente entregados. Sus libros han vendido diez millones de ejemplares alrededor del mundo. Divorciada y con dos hijos vive cerca de París.

Recordad que en nuestras Bibliotecas Municipales podéis encontrar este libro así como otras obras de esta autora.
Consulta su disponibilidad en nuestro catálogo

 

Outra historia do cinema na Biblioteca Forum

Ao longo do mes de outubro a Biblioteca do Forum Metropolitano celebra o cinema na súa diversidade, o seu glorioso pasado e o seu presente igualmente luminoso.

 

Outra Historia do Cinema

 

 

  • Mostra Bibliográfica: OUTRA HISTORIA DO CINEMA

Do 1 ao 31 de Outubro

A historia do cinema, tal e como nola contaron sempre, tende a ser lineal, masculino e occidental. A cada etapa sucédelle outra, coma se fosen chanzos dunha escaleira de sentido único; non parece haber máis cine que o americano e europeo de tramas claramente novelescas, con algún toque exótico oriental; e os directores, guionistas e produtores adoitan ser homes (por suposto brancos). Pero a verdadeira historia é outra: está inzada de mulleres que crearon obras indispensables, ábrese dende a súa mesma orixe a formas non narrativas e ramifícase por todo o planeta para alimentarse de culturas, linguas, paisaxes e maneiras de entender o mundo moi diferentes. O cine é un e moitos á vez.

Na Biblioteca do Forum Metropolitano preparamos unha mostra bibliográfica con materiais diversos, que podes consultar na seguinte wiki: Outra Historia do Cinema

  • Visita guiada de Martin Pawley: Paseo das estrelas

7 de Outubro ás 19:00 h.

Visita guiada de Martin Pawley (Programador, crítico e productor de cine).

A Biblioteca converténse durante o mes de outubro nun auténtico “paseo das estrelas” ao máis puro estilo hollywodiense, onde as protagonistas son Elas (directoras, guionistas, actrices …) as mulleres máis destacadas no mundo do cine ao longo da historia.

  • Mesa Redonda: 

Cartel Mesa Redonda

A historia do cinema sempre tende a ser lineal, masculino e occidental, pero a verdadeira historia é outra. Participa con nós e coñece outra historia do cinema:

21 de outubro ás 19:00 h.

Participantes:

Martin Pawley (Programador, crítico e produtor de cine)

José Manuel Sande (Programador do CGAI, crítico e historiador de cine, guionista e produtor de ARRAIANOS)

Xabier P. Docampo (Escritor e cinéfilo)

Uxía Villarino (Profesora e cinéfila)

 

TO THE WONDER https://clublectura.coruna.gal/wp-content/uploads/2014/10/bf483-tothewonderdeterencemalick.jpg, de Terrence Malik.

* Festival de Venecia 2012: Premio SIGNIS.

Formato: 35 mm

02, 03 e 04 de outubro

Neil deixou Estados Unidos buscando unha vida mellor, deixando atrás unha serie de feitos dolorosos. Mirando a Mariña aos ollos, Neil está seguro de que atopou á muller que pode amar con dedicación. Pero cando anos máis tarde, unha serie de circunstancias persoais e profesionais rachan a súa relación, outra muller aparece na vida de Neil, con igual ou mesmo maior forza: Jane. Logrará este home manterse fiel á súa promesa inicial ou aproveitará para cambiar a súa vida cara ao futuro que sempre anhelou?

UN CHÂTEAU EN ITALIEhttps://i0.wp.com/www.gamekyo.com/images_1/0bf6c1aee94cbbc5a0900d866e4a35da20131029200441.jpg, de Valeria Bruni Tedeschi

Formato: DVD

09, 10 e 11 de outubro

É a familia de Louise. Pero, cando ela coñece a Nathan, os seus soños de felicidade rexorden.
É tamén a historia do seu irmán enfermo e o destino dunha familia italiana, obrigada a desfacerse do seu patrimonio e parte dos seus recordos. Un mundo que acaba e un amor que dá comezo.

 

https://i0.wp.com/septimovicio.com/portadas/lessalaudsposter.jpgLES SALAUDS, de Claire Denis 

Formato: 35 mm

16, 17 e 18 de outubro

O seu cuñado acaba de suicidarse, a fábrica familiar está ao bordo da quebra e a súa sobriña está ingresada nun hospital psiquiátrico. Sandra acusa a Edouard Laporte de ser o responsable de todos os seus males. Decidido a vingar o dano que causou á súa familia, Marco se muda ao mesmo edificio onde vive a amante de Laporte. Pero Marco non contaba cos segredos que a súa irmá non lle desvelou.

 

https://i0.wp.com/pics.filmaffinity.com/La_imagen_perdida-969340884-large.jpgL’IMAGE MANQUANTE, de Rithy Panh

* Festival de Cannes 2013: Mellor película

Formato: 35 mm

23, 24 e 25 de outubro

Os cidadáns foron enviados a campos de traballo e coa clara intención de eliminar as divisións de clase, todos os efectos persoais foron confiscados e os individuos substituídos por números. As torturas e execucións convertéronse en moeda de cambio á menor infracción.

Nun audaz salto imaxinativo, a historia é representada mediante figuras de arxila superpuestas na narración.

 

  • Mapamundi con referencias a cineastas: Cineastas do mundo

World Cinema

A través dun Mapamundi o “espectador” poderá ver e ser partícipe da diversidade fílmica existente ao longo dos 5 continentes. A modo de panel interactivo será o “espectador” quen descubra, coa axuda dunhas pequenas pinceladas biográficas, a identidade nacional dos cineastas.

 

  • Caixa dos desexos

 Farémonos eco dos teus desexos máis cinéfilos. Poderasnos deixar por escrito as suxerencias de todos aqueles filmes que che gustaría ver ou que tivésemos na biblioteca.

 Caixa desexos

 

  • “3 Minutos: Taller de edición de curtametraxes”

3 minutos Cando: 13, 20 e 27 de outubro, ás 19.00h

Público: de 12 a 16 anos

Inscrición (15 prazas) : do 29 de setembro ao 10 de outubro, na biblioteca, no teléfono 981 184 298 ou enviando un mail a bforum@coruna.es.

Rodaranse curtas suxeridas a partir de personaxes literarias adaptando así os seus aspectos característicos á biblioteca. Usaranse diversas técnicas ademais da imaxe real: debuxo, Stop Motion…

Os nenos aprenderán todo o proceso de montaxe e edición de vídeo, os procesos de efectos sonoros e voces así como a gravación de música. Ao finalizar cada participante terá a súa copia en formato dixital.

 

Presentación do libro, “Manfred von Ricthofen, El Barón Rojo” no Forum

O escritor J. Eduardo Caamaño presentará o seu libro “Manfred von Ricthofen, El Barón Rojo” na Biblioteca Municipal Forum Metropolitano o mércores 8 de Outubro ás 19:00 h.

A biografía máis completa que se coñece ata a data en español do mítico Barón Vermello.

A OBRA:

“Manfred von Ricthofen, El Barón Rojo”  foi editado por Almuzara no 2014 coincidindo co ano no que se conmemora o centenario do comezo da Primeira Guerra Mundial. Escrito cun estilo fluído e de amena lectura, este libro biográfico tamén detalla grandes anécdotas da súa vida, curiosidades do conflito, e fai unha reconstrución dos seus soados combates, ademais dunha interesante análise acerca da polémica creada ao redor da súa morte suceso considerado como un dos misterios máis intrigantes da Primeira Guerra Mundial. O lector coñecerá ao detalle os avións pilotados polo Barón Vermello, os seus combates aéreos e o desenvolvemento de toda a traxectoria do piloto máis exitoso da Primeira Guerra Mundial.

 O AUTOR:

J. Eduardo Caamaño (Río de Janeiro, 1972) é licenciado en económicas, pero foi seducido pola historia desde moi neno. Nun domingo calquera de 1984, ao entrar nun quiosco para comprar cómics, foi atraído pola primeira entrega dunha enciclopedia sobre uniformes militares, unha colección que aínda conserva en casa. Pasados case trinta anos e incapaz de deter a súa adicción por libros castrenses, acabou acumulando unha pequena biblioteca persoal que suma máis de mil títulos, case todos relacionados con historia militar dos séculos XIXe XX. Un día decidiu escribir sobre a vida do “Barón Vermello”, un pracenteiro proxecto persoal que se converteu nunha obsesión. Para iso, dedicou cinco anos de estudo e investigación reunindo unha infinidade de documentos, libros e copias de arquivos provenientes de diversos países, que acabou culminando coa publicación desta obra que inclúe apartados traducidos ao español por primeira vez, converténdose no libro máis completo sobre o Barón Vermello publicado en España e América Latina.

A escrita que fala coa realidade

Nos pasados meses na Biblioteca Ágora tivemos ao servizo das e dos usuarios a mostra bibliográfica Libros #para cambiar o mundo, conformada por obras de diferentes autores cunha intencionalidade común: a de deitar a súa mirada literaria sobre a realidade social da súa época e as posibilidades de a mudar no camiño da xustiza e da igualdade.

Nesas datas tamén desde o suplemento Babelia do xornal español El País se trataba o tema cun especial que trataba esta cuestión, tomando como punto de partida o éxito de Rafael Chirbes en 2013 coa novela En la orilla.

La crisis económica ha abierto un hueco en las librerías a novelas, ensayos y poemas atravesados por el paro, los desahucios o la precariedad laboral. Entre ellos emerge casi como un emblema la última novela de Rafael Chirbes, En la orillamejor libro de 2013 para varios periódicos españoles —éste incluido— y reciente premio Nacional de la Crítica. Sorprendido de su propio éxito, el escritor lo atribuye a la desolación y el cabreo de la gente: “En momentos menos feroces me verían como a un peligroso radical”. 

4709370 acusacion_xiana_arias   porca-terra

No noso caso, a pretensión da nosa mostra ficaba expresada desde o inicio dun xeito que queríamos fose a un tempo comprensible e aberto.Deste xeito preguntabamos aos usuarios, e a nós mesm@s, pola capacidade real da literatura, da escritura, para modificar a realidade e transformar as nosas vidas.

É a literatura unha fronte máis na loita polo cambio social? Debe a literatura comprometerse na mellora da sociedade, poñerse ao lado dos humildes, dar voz ás causas xustas que necesitan ser divulgadas? Na mostra “Libros para cambiar o mundo” simplemente nos achegamos a obras -novela, poesía, teatro, cómic- que hoxe en día removen a conciencia dos lectores e non rexeitan a intervención social, ben sexa a través dos temas que tratan ou das intencionalidades últimas que manifestan.

A posibilidade de interacción coa nosa proposta obtivo respostas por parte de autores e autoras do noso sistema cultural a través das redes sociais. Algúns deles mesmo realizaron as súas recomendacións particulares para a mostra. Martin Pawley, por exemplo, fixouse nas obras La princesa manca de Gustavo Martín Garzo, A illa de todas as illas de Xabier P. Docampo, Oliver Twist de Charles Dickens ou o Decamerón de Bocaccio. María Reimóndez, pola súa parte, animaba á lectura de Despois da medianoitede Salma  e de Aquel lugar de Antía Nara.

 

032b2cc93620121127120517   mudar

 

As relacións entre literatura e cambio político e social foron tamén abordadas na mostra, e para iso recomendamos obras ensaísticas como:

Un pistoletazo en medio de un concierto. Acerca de escribir de política en una novela(Editorial Complutense). Belén Gopegui

Ahí es nada. Nuevos ensayos sobre el mundo y la poesía y el mundo (El Gallo de Oro). Jorge Riechmann

Todo lo que era sólido (Seix Barral). Antonio Muñoz Molina

 El asco indecible (Pamiela). Miguel Sánchez-Ostiz

 Rosto negro. O contexto das literaturas africanas (Laiovento). Francisco Salinas Portugal.

 Literatura de resistencia (Laiovento). Bárbara Harlow.

La batalla de los intelectuales (Hiru). Alfonso Sastre.

 

Finalmente, canto ao propio préstamos de obras incluídas na mostra, facemos notar as obras que, con catro préstamos cada unha, máis lecturas tiveron nos dous meses de duración da nosa actividade:

 La soledad del corredor de fondo, Allan Sillitoe

Opiniones de un payaso, Heinrich Boll

Arrancad las semillas, fusilad a los niños, Kenzaburo Oé

Las uvas de la ira, John Steinbeck

Non pretendemos con este breve post máis que convidar ás lectoras e lectores deste blog a que continúen pola súa conta coa procura e recomendación de textos que se poidan integrar nesta agra aberta da literatura que non pecha os ollos á realidade social deste tempo.

Con dizir flama non se quema la boca, dicía o refrán sefardí, e é certo. Non poderán as palabras substituír aos feitos, mais acreditamos igualmente no poder creador e transformador da palabra e partimos dela como motor necesario da humanidade para manchar as mans en favor dos humildes. Sen dicilas, as cousas non existen. Un mundo mellor, máis xusto, é posible e é necesario, e hai quen na escrita busca achegarse a esa tentativa.

Antigua luz

Billy Gray era mi mejor amigo y me enamoré de su madre.

He de decir que de Jonh Banville como tal no había leído  cosa alguna hasta ahora.  Sí leí una novela de él,  “La rubia de ojos negros”, escrita bajo el seudónimo de Benjamín Black, novela de serie negra que sinceramente me gustó. En la misma ya observé un estilo descriptivo que me llamó la atención por su versatilidad y empleo del lenguaje. En la que tenemos entre manos esta cualidad alcanza grados superlativos.

La novela es profundamente intimista. Alexander Clave, actor de teatro, ya anciano nos relata con todo lujo de detalles, de aquí mi comentario sobre su prosa, como había sido su primer amor; la madre de ese amigo que se menciona en el primer párrafo. Nos lleva de la mano a aquellos años, a aquellos sitios que sirvieron de cobijo al mencionado idilio. Nos hace vislumbrar como eran, que ambiente, cosas, naturaleza rodeaban sus encuentros con la Sra. Gray, como era ella, su carácter, su vida cotidiana. Sus encuentros amorosos descritos al detalle sin necesidad de emplear palabras escabrosas. Y todo esto mezclado con su propia vida, con sus reflexiones  y actos de chico adolescente que vive un amor adulto, sin darse cuenta que lo que él considera así no es más que una pasión, un ir a ninguna parte, algo que más tarde o temprano tendrá que terminar y dejará una profunda herida, como así sucede.

Al ser algo recordado años después es normal que la memoria distorsione la realidad y añada o quite hechos que no fueron o sí  fueron. Es algo que tendrá su importancia en el final de la historia, a mi modo de ver muy logrado.

El desarrollo de la trama no es lineal. Alex, así se hace llamar, evoca su pasado juvenil a la vez que nos cuenta otro pasado más reciente, ya adulto, casado y padre, junto con su actual situación, la de un actor de teatro cuasi jubilado que tiene la amargura de haber perdido a una hija y de no sentirse feliz en su matrimonio.

Un hecho singular contribuirá a que su vida tenga nuevos horizontes. Un productor cinematográfico cuenta con él para el rodaje de una película sobre la vida de un personaje recientemente fallecido. Su compañera en la ficción será una joven y popular actriz con la que intimará y con la que vivirá unos momentos trágicos. El encuentro con la hija de la Sra. Gray, Kristti,  tantos años después, servirá para poder relativizar aquella juvenil pasión y a la vez le dará ánimos para indagar en los detalles que influyeron en la muerte de su hija y poder así librarse de la otra obsesión de su vida.

Como resumen decir que la novela con las dificultades comentadas sobre la forma en que está escrita y pese a que en ocasiones nos puede parecer repetitiva, mantiene el interés de la trama hasta el final. Recomiendo un diccionario a mano ya que la riqueza del lenguaje hace que en ocasiones se utilicen palabras que requieren su uso. Al menos a mi me pasó.

Jonh Bamville es un novelista irlandés nacido en Wesford en 1945. Está considerado uno de los grandes talentos de la lengua inglesa. Ha recibido el Premio Booker en 2005. Escribe también novelas de serie negra bajo el seudónimo de Benjamin Black.

Desde muy joven quiso ser escritor. Estudio en  una escuela de los Hermanos Cristianos y en el colegio católico de San Pedro de Wesford. Al terminar en vez de ir a la universidad se puso a trabajar en la compañía aérea Aer Lingus,  lo que le permitía viajar por el mundo. Más tarde diría de esta decisión que fue un gran error, que debió ir a la universidad y tomarse un tiempo para emborracharse y enamorarse. Pero quería irse de su familia, quería ser libre.

Vivió en EEUU entre 1968 y 1969. Al regresar a Irlanda entró a trabajar como periodista en The Irish Press, del que llegó a ser subdirector jefe. A la desaparición de dicho diario pasó al The Irish Times. Es colaborador habitual de The New York Review of Books.

Publicó su primer libro en 1970, una recopilación de relatos titulada Long Lankin , a la que seguirían un a serie de novelas, Nightspawn, Birchwood, la llamada trilogía de la revoluciones – Copérnico (1976), Kepler (1981) y La carta de Newton (1982) – y cerca de una docena de novelas más entre las que destacan El Libro de las pruebas, (1989) finalista al Premio Brooker  y El mar (2005)  que gano el preciado galardón.

Banville es conocido por el estilo preciso de su prosa. Su ingenio y su humor negro muestran la influencia de Nabokov.

En 2006 aparece el primer libro de Benjamin Black, El secreto de Christine, a la que han seguido otras cuatro novelas negras.

Sobre su desdoblamiento como escritor ha dicho: “El arte es una cosa extraña. Bajo el sombrero de Bamville puedo escribir 200 palabras al día. Un día decidí que podía convertirme en otro y bajo ese segundo sombrero, en esa segunda piel, puedo irme a comer después de haber escrito mil palabras, tal vez 2000, y disfrutar con ello. Es increíble  descubrir como otro tipo puede vivir tu vida, usar tus manos y deleitarse con eso. Escribir es un trabajo peculiar…. . Escribir es como respirar. Lo hago por necesidad. Por mi propia boca y ahora también por la de Black”.

Para Banville, que también ha escrito piezas de teatro, su oficio tiene mucho de samurái: “Tener el valor, sabiendo previamente que vas a ser derrotado, y salir a pelear: eso es la literatura”.

Está en posesión de numerosos premios y distinciones.

En este año 2014 le han concedido el Premio Príncipe de Asturias de las Letras

I Día das Galegas nas Letras

Mañá venres 15 de agosto unha romaría celebrará na Estrada o I Día das Galegas nas Letras, organizado pola plataforma de crítica literaria A Sega e dedicado a Dorothé Schubarth, compiladora do Cancioneiro Popular Galego.

doro

Nace así o “Día das Galegas nas Letras” para visibilizar o papel da muller na literatura. E é que dende o establecemento do Día das Letras Galegas no ano 1963 até agora, só das 51 persoas homenaxeadas -Xosé Filgueira Valverde convertirase na número 52 no vindeiro ano- tres foron mulleres: Rosalía de Castro (1963), Francisca Herrera Garrido (1987) e María Mariño (2007).

 

“Temos claro que o Día das Letras Galegas é un día importante. É un punto de comunicación co mundo literario e cultural e coa cidadanía. As mulleres non deberían estar excluídas; que non estean aí é unha perda de oportunidade”

sinala a escritora María Reimóndez.Para axustar a débeda e quitar do silencio das liñas da literatura a figura da muller, A SEGA, Plataforma de Crítica Literaria Feminista, convoca asi para o vindeiro 15 de agosto o I Día Das Galegas nas Letras.

No acto participarán entre outras as cantadoras Paula Carballeira e Mercedes Peón, a guitarrista Isabel Rei e as pandeireteiras Habelas Hainas.

O fin é homenaxear a unha muller que contribuíra “de forma sobranceira á cultura en xeral e á literatura en particular”, apuntan dende A Sega, e o nome propio deste ano é a musicóloga suíza Dorothé Schubarth. Esta muller -coa axuda lingüística do filólogo Antón Santamarina- recolleu en cinco anos cancións populares por toda Galicia. Ese traballo publicouse en sete volumes no ano 1984, co patrocinio da Fundación Barrié de la Maza, baixo o nome de Cancioneiro Popular Galego e segundo o Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega supón “a obra fundamental sobre o folclore musical de Galicia”.

catálogo das Bibliotecas Municipais da Coruña

 

A obra está dispoñible nas nosas bibliotecas municipais.

 

O Romanticismo xa está aquí

Poderiamos facer unha adaptación do “Romance del prisionero”  e dicir: Que por xullo, era por xullo, cando chega  o calor , que á nosa cidade chega o Congreso de Literatura Romántica, un ano máis , e van tres!. Este Congreso que comenzou na cidade  , alá polo 2011, como un encontro literario, terminou convertíndose  nun congreso de literatura romántica , que reúne na nosa cidade o mellor desta materia no panorama  literario español.

A literatura romántica sempre estivo presente, que sería da historia da literatura sen Homero e Penelope (Oh!! la gran Circe), Helena de Troya e Paris,  e sempre se publicaron libros de temática  romántica  que normalmente estaban relegados ao xénero feminino, pero nos últimos tempos, e grazas a algúns títulos que non imos nomear, -todos sabemos de que estamos a falar-, todo apunta a que deixou atrás as convencións de xéneros e mercados que con sagas , contos e novelas cada vez máis subidas de  tono, tentan por igual , a homes, mulleres, avoas e adolescentes.

Miles de libros vendidos en todo  o mundo, lexións de fans que incluso se tatúan os nomes dos libros no pubis!… As lectoras da literatura romántica decididamente saíron do armario , e no fin de semana grande do orgullo , síntense orgullosas de ler literatura romántica e reúnense na Coruña no III Congreso de Literatura Romántica , de verdade que o vas perder??  Gertrudis Gomez de Avellaneda dixo:

“Siento demasiado para poder pensar mucho”       III Congreso

Non o penses máis e acode a Literatura romántica , nas  Bibliotecas Municipais da Coruña, tanto se eres de Megan Maxwell ou de Raine Miller ou romántica pura e “lo que te pone” é a Odisea, temos un libro para ti, achégate ao noso catalogo e atoparás todo o que precises, date unha volta polas nosas Bibliotecas e atoparás mostras tan románticas como a que temos na Biblioteca do Forum Metropolitano   Imagen 011 Imagen 015

E se a tí o que che gusta son as redes sociais visita a nosa mostra virtual no Pinterest das Bibliotecas Municipais da Coruña  , o dito esta fin de semana se Romántico con Maiúsculas !!!.

 

Día Mundial do Refuxiado

Hoxe, 20 de xuño, celébrase o Día Mundial do Refuxiado, e esta semana, na Biblioteca Municipal Forum Metropolitano e na Biblioteca Municipal Sagrada Familia temos un Stand informativo e de sensibilización da ONG ACCEM, para que os visitantes poidan dispor de parte do material co que conta e coñezades as actividades que promove.

Mostra Refuxiados Forum

No Día Mundial do Refuxiado, Accem quere pór de relevo unha situación preocupante que é a imposibilidade de acceder á protección que dá o estatuto de refuxiado para miles de persoas. Imposibilítao o mero feito de non poder chegar ao territorio español e europeo. Os fluxos de persoas que tratan de chegar ao noso territorio son mixtos, formados por inmigrantes e refuxiados, polo que as accións de rexeitamento e as devolucións en fronteira impiden non só acceder a Europa senón a unha protección internacional á que teñen dereito.

Os conflitos armados son neste momento a primeira causa de desprazamento forzoso no mundo. Conflitos como os abertos en Siria, Mali, Somalia, Afganistán, Sudán, Iraq ou a R.D. Congo xeran a maior parte dos máis de 45 millóns de persoas refuxiadas no mundo. 4.485 desas persoas solicitaron protección internacional en España en 2013 o que constitúe unicamente o 1% das rexistradas en Europa (434.160 solicitudes).

Ás dificultades de acceso únense as dos procedementos. Reflexo diso é que só a 205 destas persoas recoñecéuselles o dereito ao estatuto do refuxiado en España e a 325 o estatuto de protección subsidiaria. Isto supón que ao 22,61% recoñecéuselles o dereito a protección internacional. Un incremento respecto ao ano anterior pero non suficiente.

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña #recomendamosbmc unha selección sobre a temática do Refuxiado.

O pase de diapositivas require JavaScript.

 

 

El Gran Gatsby de Francis Scott Fitzgerald

Con la novela El Gran Gatsby de Francis Scott Fitzgerald, terminamos la primera edición del club de lectura en la Biblioteca Sagrada Familia.

La obra

La novela fue escrita en 1925. La historia se desarrolla en los años 20 del pasado siglo en Nueva York y en Long Island. El millonario hecho a sí mismo, Jay Gatsby, personaliza una de las obsesiones de Fitzgerald y de la sociedad de su país: la combinación de dinero, ambición y lujuria como promesa de nuevos comienzos. Una fábula extraordinaria, no exenta de moraleja, sobre el sueño americano.

Las novelas de Scott Fitzgerald, y ésta en concreto, inciden en la vaciedad existencial, la ansiedad por vivir deprisa, el deseo de romper las normas, una visión irónica de la realidad, los personajes están bien retratados y se relacionan entre sí con diálogos esclarecedores. Nos muestra el desencanto de jóvenes privilegiados de su época, que vegetan entre las salas de baile, los restaurantes exquisitos, el desenfreno y el alcohol.

El gran Gatsby

Gatsby viene siendo el arquetipo de aquellos míticos años veinte en que parecía que todo era posible, un tiempo de felicidad entre el horror de la Primera Guerra Mundial y la barbarie de la Segunda. Por cierto, este 2014 se cumplen cien años del comienzo de la Primera Guerra Mundial, también conocida como “La Gran Guerra”, que marcó un antes y un después en la Historia de la humanidad. Junto al resto de los protagonistas, Gatsby representa a una “generación perdida”, a todos aquellos “jóvenes tristes” que personifican el mito de la pasión y el desamor, de la literatura que se funde con la vida.

Se denomina “generación perdida” a un grupo de escritores que renovaron la narrativa norteamericana durante el período de entreguerras. Sus características comunes son las siguientes:

  • Viven en una época de contrastes económicos y sociales
  • Conocen de cerca los horrores de la guerra
  • Reflejan el clima de pesimismo y desconcierto
  • Buscan nuevos caminos estéticos

Entre los principales representantes de la “generación perdida” destacan:

  • Francis Scott Fitzgerald:  A este lado del Paraíso, El gran Gatsby…
  • Ernest Hemingway:  Adiós a las armasPor quién doblan las campanasEl viejo y el mar.
  • John Dos Passos:  Manhattan Transfer, Trilogía USA.
  • William Faulkner:  El sonido y la furiaMientras agonizoAbsalón, Absalón.
  • John Steinbeck :  De ratones y hombresLas uvas de la ira y La perla.

Muchas veces se ha descrito El gran Gran Gatsby como el reflejo de la era del jazz en la literatura norteamericana.

El narrador, Nick Carraway, comienza la historia con el consejo que le daba su padre de que no debemos criticar a los demás.

  “Cada vez que te sientas inclinado a criticar a alguien -me dijo- ten presente que no todo el mundo ha tenidos tus ventajas…”

A través de él conoceremos a su prima, Daysy Buchanan , a su agresivo marido, Tom Buchanan y a Jordan Baker. Mientras que los Buchanan viven en East Egg, un pueblecito  muy de moda en el Long Island de los años 20, Nick vive en West Egg, menos elitista pero todavía elegante, al otro lado de la bahía de East Egg.

Pronto nos fascinará el misterioso Jay Gatsby, un hombre rico que tiene una mansión enorme junto a la casa de Nick y que pasa muchos atardeceres mirando una luz verde al otro lado de la bahía desde su jardín. Nadie que haya leído la novela olvidará la luz del embarcadero de Daisy y que Gatsby veía en las noches de aquel verano en Long Island y que, desde entonces, representa uno de los paradigmas de lo inalcanzable.

Gatsby es un hombre popular por su fortuna, por las grandes fiestas que organiza en su lujosa mansión, a las que acude lo más selecto de la sociedad neoyorkina. Sin embargo nadie sabe quién es realmente, a qué se dedica ni de donde proviene su fortuna.

Temas centrales serían: la decadencia del sueño americano en aquellos años 20; la superficialidad de las clases altas; el poder y el dinero; el amor; la nostalgia como motor de las acciones humanas; la inutilidad de tratar de recrear un pasado idealizado…. De muerte, de amores nunca conseguidos, de fiestas frenéticas, de ideales románticos, trata El Gran Gatsby, la obra maestra de Scott Fitzgerald. Publicada en 1925 no alcanzó el éxito popular de otros trabajos de su autor. Pero críticos tan exigentes como T. S. Elio, Lionel Trilling o Edmund Wilson escribirían que era una de las más grandes obras de la literatura escrita en inglés.

Personajes principales:

Nick Carraway: narrador de la historia. Veterano de la 1ª Guerra Mundial, graduado por la Universidad de Yale y originario del medio Oeste. Va a cumplir 30 años. Sarcástico, optimista y tolerante.

Jay Gatsby: nacido como James Gatz. Es un joven milonario originario de Dakota del Norte, misterioso, ha estado metido en el negocio de contrabando de Ron durante La Prohibición. Obsesionado con Daysy Buchanan, a quien conoció mientras él era un joven oficial de la Primera Guerra Mundial. Este personaje está basadao en el traficante de ron y ex oficial de la Primera Guerra Mundial, Cedric Max Gerlach. Estudió durante un breve período de tiempo en el Trinity College, Oxford, después de haber servido en la guerra. Se refiere a las personas como “compañero” o “campeón”.

Tom Buchanan: esposo de Daisy. Rico y arrogante, violento y egoísta, hace lo que tenga que hacer para obtener lo que quiere.

Daysy Buchanan: nacida como Daisy Fay. Es una chica atractica, insegura, identificada a sí misma como una flapper. Ser una chica flapper fue una moda en los años 20, se les distinguía por su alegre liberalidad para bebe, fumar, maquillarse en abundancia, ser amantes de las películas…  Chicas flapper fueron Josephine Baker, Zelda Fitzgerald (escritoria y esposa de Scott Fitzgerald), Clara Bow… El personaje de Daisy está ligeramente basado en Ginevra King, el romance de juventud de Fitzgerald.

Aquí os dejo un enlace para haceros una idea de las chicas flapper.

Muchos directores han querido llevarla al cine. Del año 1974 tenemos la maravillosa versión dirigida por Jack Clayton e interpretada por Robert Reford y Mia Farrow. La versión más actual es la rodada en el 2013 con Leonardo DiCaprio como protagonista dirigido por Baz Luhrmann donde destaca la increíble banda sonora en la que se mezcla el Jazz típico años 20 y el R&B de la actualidad.

Os dejo un trailer de la versión de 1974

Este es un trailer de la versión de 2013

El autor

6856975764_6891f93c68_o

Nuestro autor con su mujer Zelda y su hija

Francis Scott Key Fitzgerald (Saint Paul, Minnesota, 24 de septiembre de 1896-Hollywood, California, 21 de diciembre de 1940) fue un novelista estadounidense de la «época del jazz».

Escribió cinco novelas y docenas de historias breves que abordan temas como «la juventud» o «la desesperación» con una extraordinaria honestidad, al plasmar sus emociones cambiantes. Sus héroes, atractivos, confiados y condenados, resplandecen brillantemente antes de explotar («Muéstrame un héroe», dijo Fitzgerald en una ocasión, «y te escribiré una tragedia»), y sus heroínas son bellas y de personalidad compleja.

Católico y de origen irlandés, tuvo una vida desgraciada, atribulada, tormentosa… su mujer Zelda era esquizofrénica y tuvo que ser internada en varias ocasiones, muriendo en el incendio de uno de los psiquiátricos en los que estuvo ingresada. Por su parte Francis murió alcoholizado y agobiado por grandes problemas financieros, tenía 44 años.

Podéis consultar el catálogo  de las Bibliotecas Municipales para encontrar las obras de este genial autor, os recomiendo que leáis algunos de sus cuentos como El curioso caso de Benjamin Button o El pirata de alta mar, entre otros muchos que escribió.

Mostra: O pasado é futuro, na Biblioteca Forum

A Historia permite aprender os feitos do pasado para así comprender o presente e albiscar o futuro. Existen varias razóns polas que coñecer a Historia é moi enriquecedor. Para entender a sociedade actual, é necesario saber a historia do teu propio país e a do teu continente. Ademais, o estudo e a paixon por esta disciplina achega ao historiador, un método de análise fundamental. Por iso, temos que coñecer a historia para poder comprender os acontecementos actuais e evitar no posible volver cometelos, pois como di o refrán “Quen non coñece a súa historia está condenado a repetir os seus erros”.

A Biblioteca Forum Metropolitano fai unha selección, de entre os seus fondos, da mellor novela histórica e as súas mellores obras de divulgación histórica.

Mostra bibliográfica: O pasado é futuro

Accede á Galería fotográfica da mostra O pasado é futuro no Flickr de Bibliotecas Municipais

Podes coñecer os fondos que integran a mostra no seguinte Wiki – Mostra Bibliográfica O pasado é futuro, e tamén a Guía de lectura da mostra O pasado é futuro:

Guía Bibliográfica da mostra

100 anos da Gran Guerra

Ademáis conmemoramos o comezo da Primeira Guerra Mundial cunha minimostra especial dentro da propia mostra “O pasado é futuro”. Este 2014 cúmprense cen anos do comezo da Primeira Guerra Mundial, tamén coñecida como “A Gran Guerra”. Foi este un conflito que tivo enormes consecuencias para a sociedade da súa época e que marcou un antes e un despois na Historia da humanidade. A bibliografía das Bibliotecas Municipais da Coruña, relacionada directamente con esta efeméride, podémola consultar no seguinte Wiki.

 

 

As nosas recomendacions especiais son:

 

1914: De la Paz a la guerra / Margaret MacMillan (Turner, 2013)

O relato definitivo das forzas políticas, culturais, militares e persoais que levaron a Europa cara á Gran Guerra.A Primeira Guerra Mundial puxo fin a un longo período de paz sostida en Europa: unha época na que se falaba confiadamente de prosperidade, de progreso e de esperanza.

 

 

 

Manfred von Richthofen : El Barón Rojo / J. Eduardo Caamaño (Almuzara, 2014)

Escrito cun estilo fluído e de amena lectura, este libro biográfico tamén detalla anécdotas da súa vida, curiosidades do conflito, e fai unha reconstrución dos seus soados combates, ademais dunha interesante análise acerca da polémica creada ao redor da súa morte.

 

 

De París a Monastir / Gaziel ( Libros del Asteroide, 2014)

Gaziel reuniu algo máis da metade das súas colaboracións bélicas no xornal “La Vanguardia” e publicounas en varios libros. De todos eles o máis impactante e logrado, seguramente, é De París a Monastir. Publicado por primeira vez en 1917, considerado como un libro fundamental do xornalismo español do século XX.

 

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podes encontrar estas obras, consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo.